wspomnienia są jak tatuaże
cały czas mam ochotę pić tę truciznę
Każdy z nas usłyszał kiedyś słowa, które zawsze zostaną w pamięci.
A jeżeli już Cię nie odnajdę
Nie odzyskam szczęścia
To martwa będę aż do śmierci
Czuje się jakby starość mnie dopadła
Bezsilność, gdy odchodzą przyjaciele
Grobowa cisza między nami
Cichy krzyk odebrał mi głos
Strach mrozi mi ręcę
Daj mi zastrzyk bym mogła
Spokój poczuć nocą, gdy sen mnie zabiera
W miejsca, gdzie byliśmy razem
I nieważne było dla nas co było
A tylko to by trwać mimo deszczu
“Slowly I dance out of the burning house of my head.”
— Mark Strand, from The Compete Poems; “The Way It Is,” wr. c. June 1975
““No texts? I understand. No calls? I understand. No time for me? I understand. But when you see me with someone else I hope you understand.” - Unknown”
—
“Powiedz mi czego w sobie nienawidzisz, a poświęcę mnóstwo czasu kochając to, abyś ty mogła zrobić to samo. - Ashton Irwin”
—
I love sleeping, you don’t miss anyone and you don’t feel any pain
uciekałem,
od uczuć
a wpadłem
w tęsknotę
edit
someone please turn me into a poem or a painting, I’m tired of being human
“Nigdy nie będziesz dla mnie nikim. Nieważne, ile lat upłynie, nigdy nie staniesz się jedynie duchem przeszłości.”
— Marta Łabęcka - “Flaw(less). Opowiedz mi naszą historię”








