Eskiden hak etmediğim durumlarla karşılaşınca kendimi açıklamaya çabalardım. Dert ederdim, aman derdim aman yanlış anlaşılmayayım diye. Tane tane anlatırdım, bak bu yüzden söyledim aslında şunu demek istedim diye, sonra vazgeçtim, niyetimden şüphe duyan kimseyi istemiyorum artık.

‪Birinin size olan sevgisinin azaldığını artık kalbinizin kırılmasına önem vermediğinde anlıyorsunuz, kırık bir bardak gibi süpürülmeyi beklerken.‬

ben okullar açıkken daha fazla dışarı çıkıyordum bu ne biçim tatil

ÖVÜNMEK GİBİ OLSUN,DÜNYANIN EN GÜZEL BAYRAĞINA,VATANINA SAHİBİZ.

Allah der ki "Kimi benden çok seversen onu senden alırım." Ve ekler: "Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım." Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yâr bile bir gün el olur. Aklın şaşar dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dost olur. Öyle garip dünya. Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur. Düşmem dersin, düşersin. Şaşmam dersin, şaşarsın. En garibi de budur ya, öldüm der durur yine de yaşarsın.

Mevlâna

İnsan kendini cidden tanımıyor... Fiziksel olarak ama... Düşünsenize, bir ses kaydı aldınız, sesimiz duyduğunuzdan çok farklı değil mi ? Konuşan sizsiniz bu cümleler size ait ama ses başkasının... Kayıtta mı problem var acaba ? Hayır, arkadaşınızın sesi normal geliyor... Ama arkadaşınız da sizin düşündüklerinizin aynısını düşünüyor. Peki ya fotoğraflar? Aynada süper olduğumuz ama fotoğrafta bi' garip çıktığımız o fotoğraflar... Neden oluyor ki bu? Çünkü hiçbirimiz ayna veya fotoğraflar dışında kendimizi göremiyoruz. En çok hangisini kullanıyoruz ? Ayna mı ? Fotoğraf mı ? Tabii ki ayna ! Göz aşinalığımız yanlış! Ayna sizi tersten gösterir. İnsanlar ve fotoğraf makineleri ise sizin gördüğünüzün aksine gerçek (yani düz) halinizi görür,gösterir. Eee, bu da sizi tanıdığınız siz yapmaz ! Sen sadece düşüncelerini okuyabildiğin ama fiziken hiç tanımadığın o insansın !