“jakoś minęło. potem zacząłem inaczej patrzeć, inaczej żyć. zastąpiłem stare przyzwyczajenia nowymi. zamiast budzić się rano i sprawdzać telefon, bo przecież powinna tam gdzieś być wiadomość od ciebie, ja po prostu szedłem parzyć kawę. po czasie zapomniałem nawet, w jaki sposób piszesz, czy stawiasz kropki na końcu wiadomości, czy też nie. już nie pamiętałem. pewnego dnia szedłem obok baru, w którym przesiedzieliśmy tyle nocy i tyle rozmawialiśmy. byłem tak zajęty umawianiem się na wspólny obiad z przyjaciółmi, że nawet nie zauważyłem. a potem sobie przypomniałem, jak nad ranem wychodziliśmy trzymając się za rękę i mówiliśmy o nieskończoności. pomyślałem tylko wtedy “oby miała z kim spędzać noce, oby była szczęśliwa”, potem poszedłem dalej. i nic. właśnie o to chodzi. byliśmy kiedyś, ale teraz nas nie ma. to dobrze. po tej sytuacji już wiedziałem, że w pełni się z ciebie wyleczyłem. a to, co minęło, jakoś minęło i nie minie więcej.”

“będziesz się ze mnie spowiadał.”

“W obronie wódy powiem, że dużo też odpierdoliłem na trzeźwo.”

“- Co się dzieje z człowiekiem, kiedy pęka mu serce? - Nic. Zupełnie nic. Przecież żyje, pije herbatę, bierze prysznic, czyta książki, czasem nawet się uśmiecha… Z tym, że każda z tych czynności nie ma najmniejszego sensu. Rozumiesz?”

“Gdy ktoś umiera, najbardziej nie można pogodzić się z tym, że następnego dnia życie toczy się dalej. Jak gdyby nigdy nic. Wtedy też świat się nie zatrzymuje. Nawet na najkrótsza chwilę. Znowu Bóg niczego nie zauważył.”

“Zrozumiałem, że gdy się raz odejdzie, nie ma już prawdziwego powrotu.”