missmarleen.nl
Vakantie Bali 2012 - MissMarleen
Net als drie jaar geleden gingen we ook dit jaar weer met familie op vakantie naar Bali, Indonesië. Het is een land vol cultuur, lekker eten, religie en sfeer. Ik heb niet dagelijks bijgehouden wat we hebben gedaan, maar als er op een dag een excursie is gedaan, heb ik dit direct bijgewerkt om te voorkomen dat ik ook maar iets vergeet. Op zaterdag 21 juli zijn we met Garuda Indonesië vertrokken naar Indonesië. We moesten twee keer overstappen, één keer in Dubai, één keer in Jakarta. De heenreis ging erg chaotisch. In Dubai mochten we het vliegtuig uit of blijven zitten. Omdat het na 6 uur vliegen wel erg fijn is om de benen te strekken, zijn we het vliegtuig uitgegaan. In Dubai werd slecht gecommuniceerd. We wisten niet waar we aan toe waren en uit de gebaren bleek dat we de terminal door moesten en opnieuw door de poortjes/scan om vervolgens langs de winkeltjes weer naar onze gate te lopen. In Dubai hebben we een vertraging opgelopen die in Jakarta moest worden ingehaald. Dus ook hier ging het allesbehalve relaxed. Toen we op Jakarta landden, werden we met een bus naar het gebouw gebracht. We werden door deze ruimte geloodst, moesten 25USD betalen voor het visum en konden vervolgens weer met dezelfde bus terug naar het vliegtuig. Vanaf Jakarta vlogen we vervolgens door naar Denpasar, het vliegveld van Bali. Leuk om na een lange tijd weer familie te zien. Het was erg herkenbaar, de geur van wierook, de drukte in het verkeer. We werden door de bus naar ons hotel gebracht. We verbleven bij Wina Holiday. We kregen in eerste instantie een kamer op 2 hoog aangewezen. Met hoge, ongelijke treden kwamen we bij de kamer terecht. Het was voor mij wel even een domper. Het was er donker en de badkamer was niet geheel schoon. Meteen ons beklag bij de receptie gedaan. We zouden maar een nacht op de toegewezen kamer verblijven, de volgende dag mochten wij verhuizen naar een nieuwe kamer. Begane grond, dichtbij het zwembad. Dit klonk een stuk beter in de oren. Nadat we de volgende dag de kamer hebben geïnspecteerd en onze goedkeuring hebben gegeven, zijn we verhuisd naar onze nieuwe kamer. 24 juli 2012 Op deze dag hebben wij mogen genieten van de heerlijke Balinese massage. Wij hebben de massage bij het hotel gedaan. De prijzen liggen hier hoog. Normaal is dit 250.000 Rp, echter wij kregen een korting van 20% zodat de uiteindelijke prijs p.p. uitkomt op 200.000 Rp. Omgerekend is dit ± € 18,-. Dit is voor Indonesische begrippen aan de hoge kant. De masseuses zijn sterk. Met al hun kracht mogen ze de Hollandse lijven losmaken. Later zou blijken dat bij een massagesalon in de buurt een uur (Balinese) massage uitkomt op 45.000 Rp. Dit is ongeveer € 4,-. Hele andere prijzen dus. 25 juli 2012 Vandaag begon de dag op tijd. We hebben een behoorlijk vol programma. Via La Palma, een Bed en Breakfast in Jimbaran, hebben wij de bus geregeld. We vertrokken met de bus naar Ubud. Als eerste bekeken we een typische Indonesische dans. Het was een dramatisch verhaal. De bankjes zaten niet al te lekker en het verhaal was behoorlijk langdradig. Velen liepen al eerder van de voorstelling weg. Ik ben een kwartier voor het einde weggelopen. Een enkeling die het einde zag. Maar oké, ik heb er een indruk van mogen krijgen en weet dus hoe de dans gaat. Na de dans reden we door naar de gitaarfabriek van de Blueberry gitaren. Dit was erg indrukwekkend om te zien. De mensen maken de gitaren van begin tot eind met de hand. Erg knap hoe ze de figuren in het hout snijden. Nadat we de fabriek hadden bekeken liepen we door naar de overkant. De neef van de eigenaar pakte de elektrische gitaar en begon te zingen. Dit was zo ontzettend leuk om te zien, het gaf zoveel sfeer. Hij zong bekende liedjes, dus de meesten begonnen spontaan mee te zingen. Na de gitaarfabriek reden we door naar een restaurant voor de lunch. Hier zijn we drie jaar geleden ook al eens geweest. De specialiteit van dit restaurant is eend. Hier heb ik mij niet aan gewaagd. Ik heb gekozen voor de Nasi Campur. Diverse stukjes vlees, rijst, groenten en saté. Echt heerlijk. Drie jaar geleden heb ik hier pizza besteld. Ook lekker, maar die “vergissing” wilde ik natuurlijk nu niet maken ;) Na de lunch reden we naar de welbekende rijstvelden, de sawa’s. Als je in Indonesië bent, moet je deze natuurlijk gezien hebben. Na de diverse fotomomentjes, reden we door naar een farm waar ze ‘s werelds duurste koffie maken, de loewak koffie. Na de uitleg en de rondleiding mochten we uiteraard zo’n kopje koffie proeven. Ik ben niet gek van de Balinese koffie, maar de loewak koffie was lekker. De koffie wordt in het kopje gedaan, vervolgens wordt hier heet water opgegoten. Na de koffie reden we door naar de markt van Ubud. Hier staat veel…. Van houtsnijwerken, tot kleren, van hoedjes en petjes, tot fruit. In tegenstelling tot wat we in Nederland gewend zijn, moet je hier afdingen. Ik moest er wel weer een beetje inkomen, want in Nederland houd ik hier totaal niet van. Ik zal het niet in mijn hoofd halen om in Nederland in een winkel te gaan onderhandelen over de prijs. Toen we de markt hadden gezien, reden we, moe maar voldaan, terug naar het hotel. 28 juli 2012 Deze dag zijn we rustig begonnen. In de loop van de middag zijn we met de taxi naar Jimbaran gereden om de Garuda Statue te bekijken. Na deze gezien te hebben, en uiteraard te hebben genoten van het prachtige uitzicht, zijn we doorgereden naar Jimbaran Beach. Dit is een prachtig strand met een geweldig uitzicht. We hebben hier mogen genieten van een schitterende zonsondergang. Hierna hebben we gegeten bij een visrestaurant. Ik heb werkelijk nog nooit zo lekker vis gegeten. De vis mag zelf worden uitgezocht. Deze wordt dan vervolgens voor ons bereid. We hebben mogen genieten van de red snapper, zeebaars en heerlijke schelpen. Uiteraard wordt dit geserveerd met rijst. 2-8-2012 Meer dan de helft van de familie is inmiddels vertrokken naar Ambon. Met z’n vijven blijven we op Bali achter. Met z’n vijven zijn we op pad gegaan met een privé chauffeur. Om half negen zijn we opgehaald bij het hotel en zijn we gereden naar het Bali Safari & Marine Park. We hebben de allermooiste dieren “in real life” mogen aanschouwen. Van vissen tot olifanten en van (witte) tijgers tot komodoveranen. Met een “bus” kon je de tour door het park doen. We kwamen dichtbij de dieren waar je normaal wel even over na zou denken. We hebben gekeken hoe de piranha’s werden gevoerd. In no time hadden deze dieren een hele, rauwe kip naar binnen gewerkt. Niet normaal. Na het park zijn we op weg gegaan naar de zilver/goudsmid. Dit is in Gianyar. Eerst zijn we naar één van de vele shops gegaan die de hoofdstraat telt. Van rustig kijken was geen sprake. De verkoopster was niet bij me vandaan te krijgen. Ik “durfde” niet eens naar een ring te wijzen of ik zou hem bij wijze van spreken al aan mijn vinger hebben. Ik wist niet hoe snel ik hier vandaan moest. Na de lunch zijn we doorgereden naar de “factory” waar ze de sieraden maken. We hebben bekeken hoe de mensen de sieraden maken. Wat een precisiewerk!! Na de factory mochten we ook nog een kijkje nemen in het winkeltje. Dit was een waar walhalla voor mij. Ik ben nu eenmaal gek op sieraden en het merk Buddha to Buddha vind ik zo mooi. Wat blijkt, dit is de officiële fabriek van Buddha to Buddha! Ik was helemaal enthousiast. Ik kon het niet nalaten om, in Nederland al mijn favoriet, de Batul armband te passen. Het leek alsof de armband op mij lag te wachten om meegenomen te worden. Ik ben dus nu ook de trotse eigenaresse van mijn Buddha to Buddha armband. De prijzen bij de fabriek liggen lager dan in Nederland. Het zilver wordt gewogen en aan de hand hiervan wordt de prijs bepaald. Een paar dagen later heb ik ook de bijbehorende ring en oorbellen aangeschaft. Na de fabriek en shop zijn we doorgereden naar Tanah Lot, de tempel in zee. Omdat het eb is, kun je dichtbij de tempel komen. Tanah Lot is prachtig te combineren met de zonsondergang. Het blijft een kippenvel moment om hiernaar te kijken. Na de zonsondergang, was het goed om weer terug te gaan naar het hotel. 5-8-2012 Vandaag gaan we dolfijnen spotten in Lovina. Om 2.30uur gaat de wekker, om 3.00uur worden we met de bus opgehaald om naar Lovina te rijden. We moeten er tegen 6.00uur zijn, om van hieruit de bootjes op te gaan. De bootjes waren laag en we zaten met z’n vieren achter elkaar. Doordat we zo laag zaten, hadden we een prachtig beeld van de dolfijnen die zich vroeg in de ochtend lieten zien. Omdat de dieren lastig te fotograferen zijn, heb ik er een filmpje bijgezocht om een indruk te krijgen. Na de dolfijnen zijn we doorgereden naar de “Holy Hot Spring”, het heilige water. We kregen de gelegenheid om hier te zwemmen. Na een uurtje “badderen” reden we verder de bergen in. Op hoge hoogte hebben we geluncht. Ook kregen we de gelegenheid om hier de watervallen te bekijken. Gezien de steile afdaling, heb ik hier even voor bedankt. Het was warm en ik wist dat ik later ook weer omhoog zou moeten ;) 6-8-2012 Vandaag het laatste uitstapje van de vakantie. Omdat er nogal wat familieleden enthousiast waren over mijn aankoop bij de zilversmid, is er wederom een bezoekje aan deze shop gebracht. Zoals ik eerder schreef heb ik vandaag de ring en oorbellen erbij aangeschaft. Ik zou er spijt van krijgen, als ik deze kans aan me voorbij liet gaan. Nadat we onze aankopen binnen hadden en, wederom, heerlijk hebben geluncht, zijn we doorgereden naar de “elephant cave”. Hier worden de diverse offers gebracht. Als je zo’n “cave” binnenloopt, word je bijna “high” van de wierook. Het Hindoeïsme overheerst in Bali. Dus de hele stad ruikt naar wierook en je “struikelt” bijna over de offers ;) Omdat de meesten erg moe waren en de reis naar huis ook weer op de loer ligt, zijn we na de Elephant Cave weer naar het hotel gegaan. De dinsdag gebruiken we om de allerlaatste souvenirs aan te schaffen en voor het inpakken van de koffer. Het is jammer, maar de vakantie zit erop. Ik kijk terug op een mooie vakantie, met wederom veel indrukken.