misjonarzeafryki.org
Imana w poezji rwandyjskiej | Misjonarze Afryki
Wycieczka w głębię czasu kultury Hutu, Tutsi i Twa powinna rozpocząć się od teraźniejszości. Jej celem jest przybliżenie i prezentacja poezji rwandyjskiej, z podstawowym elementem w postaci Imany. Literacka teraźniejszość Rwandy nie ma oblicza. Nie ma go, gdyż literatura ta jeszcze się nie narodziła. Kilka symptomów jej prenatalnego rozwoju ogłoszonych zostało w latach 1957-80. Europejczykowi trudno pojąć taki stan rzeczy, jeśli nie ma w świadomości własnej bazy kulturowej, liczącej kilkadziesiąt wieków. Rwanda zaś nie posiadała dotąd żadnej tradycji literatury pisanej. Pismo wprowadzone zostało przez pierwszych misjonarzy na początku tego wieku. Uporządkowanie ortografii i gramatyki nastąpiło ok. 1930 r. dzięki pracom L. Classsa. Co było przedtem? Wcześniej byli poeci, którzy od kilku wieków - dokładnie od XVI w. - oddawali się sztuce, tworząc poezję mówioną. Owi, najczęściej bezimienni artyści, recytowali i wyśpiewywali to, co było wówczas ważne. Robili to na prywatny użytek króla