mariamarkouli.com
Father John Misty – Pure Comedy
Φαντασμαγορική κωμωδία, υπαρξιακό θρίλερ, με ποπ κουλτούρας αναφορές, πλούσιο σε media λιπαρά επικοινωνιακής παράκρουσης. Έτσι το θέλει ο καλλιτέχνης. Είναι ο κόσμος μας, brothers and sisters, που σιγολeιώνει όπως οι πάγοι του, που είναι έτοιμος (και να το σπίρτο!) να αρπάξει φωτιά, πυροτέχνημα να γίνει χωρίς καν να προλάβει να παίξει το διαφημιστικό ο χορηγός που το έχει και χρυσοπληρώσει για τον σπέσιαλ χρόνο των τελευταίων δευτερολέπτων της ύπαρξής μας. Δε λέμε καινούργια πράγματα τώρα-ok? Τα ξέρουμε όλοι – σκέτη κωμωδία. Αλλά υπάρχουν και καλές πλευρές πάντα. Father John Misty (o Josh Tillman, man) που άφησε πίσω του καιρό πολύ τώρα τους Fleet Foxes, μακρυνή ανάμνηση, έχει φέρει εμπειρίες, ανησυχίες και σίγουρες εμπνεύσεις μαζί του και έρχονται αυτές όλες τώρα στο Pure Comedy και κατασκηνώνουν σε περίοπτη θέση, με θέα η θέση, στην ζωή, κυρίως έτσι όπως έγινε αυτή. Και όπως ήταν, ίσως πριν. Με σκωπτική ματιά και χιούμορ επιφανειακά αθώο αλλά κοφτερά επιβλητικό με το ενισχυμένα παρατηρητικό βλέμμα του Father. Τραγουδοποιού κλασικό θέμα; Μη βιαστείς-δεν είναι αυτό. Ο Father John έχει καταφέρει να πάει το όλο singer/songwriter πράγμα σε άλλους τόπους και δεν εννοώ-σαφώς δεν εννοώ-μόνο τις θεαματικές ‘70ς επιρροές της Δυτικής Ακτής ποπ/ροκ τραγουδοποιίας, του Elton John και του Neil Young το στιλ στις συνθέσεις και τις ενορχηστρώσεις του: η τέχνη του είναι σύνθετη και αντανακλά την εποχή. Κινείται τεθλασμένα σε χώρο και σε χρόνο, μουσικά και στιχουργικά στην ρεαλιστική εικόνα του κόσμου με φόντο την πορεία καταστροφής του πλανήτη, τα απέραντα λιβάδια της παράνοιας, εκλάμψεις ποπ κουλτούρας και ανθρώπινες συμπεριφορές στο μικροσκόπιο ξαναγράφοντας τη «φολκ» με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Δώστε βάση στο 13λεπτο Leaving LA, στο Τhings It Would Be Helpful to Know Before the Revolution, στο Total Entertainment Forever, στο the Memo – με τον Tillman να δοκιμάζει πλευρές, επιφάνειες, φωτοσκιάσεις στον ήχο και το ύφος του. Και έξυπνα, διορατικά και αισιόδοξα/ειδικά αν όλα είναι γραμμένα στη ζωή/κλείνει το άλμπουμ με τους στίχους του In Twenty Years Or So (εκεί που ο πιανίστας θα παίζει το This Must Be The Place των Talking Heads) Oh I read somewhere/that in twenty years/More or less/This human experiment will its violent end/But I look at you/as our second drinks arrive/The piano player’s playing ‘This Must Be the Place’/And it’s a miracle to be alive/One More time …/There ‘s nothing to fear.