transbordernews.in.th
ชีวิตหนึ่งจากค่ายผู้ลี้ภัยอุ้มเปี้ยม สู่บัณฑิตศิลปศาสตร์ในออสเตรเลีย
“เมื่อฉันพูดกับพ่อแม่ว่าฉันจะทำงานศิลปะ ดูเหมือนพวกเขาจะไม่สนับสนุนฉัน” “สำหรับนักเรียนที่รักในศิลปะคุณไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องเงิน ถ้าคุณสนใจก็ไปหามัน คนเรามีความสามารถที่แตกต่างกันไม่ใช่ทุกคนจะต้องเป็นพยาบาล” หากพูดถึงเรื่องการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ผู้ปกครองส่วนใหญ่ที่มีพื้นเพจากประเทศพม่า รวมถึงกลุ่มผู้หนีภัยการสู้รบที่ได้ลี้ภัยไปยังประเทศที่สาม พวกเขามีแนวคิดที่ต้องการให้ลูกหลานศึกษาต่อในสายแพทย์ สายวิศวะ หรือธุรกิจการบัญชี พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ค่อยสนับสนุนให้ลูกหลานเรียนในสายศิลปะ น.ส. พอ ลอ แอ้ ทู เด็กผู้ลี้ภัยชาวกะเหรี่ยงวัย 21 ปี จากค่ายผู้หนีการสู้รบบ้านอุ้มเปี้ยมใหม่ อ.พบพระ จ.ตาก เธอลี้ภัยไปยังประเทศออสเตรเลียตามครอบครัวช่วงปี ค.ศ. 2006 ในขณะนั้นเธอมีอายุ 8 ปี เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนของครอบครัวชาวกะเหรี่ยงที่เลือกเรียนต่อในระดับปริญญาตรี ในสายศิลปะศึกษา เธอเล่าว่า พ่อแม่ไม่ค่อยเห็นด้วยนักเมื่อเธอบอกว่า เธอจะเรียนต่อด้านศิลปะ เพราะพี่น้องเธอส่วนใหญ่เรียนสายแพทย์ รวมถึงพยาบาล “พวกเขามองว่า ศิลปะไม่ใช่งานง่าย และ เป็นงานไม่ง่ายที่จะหางานทำ” พอ ลอ แอ้ ทู กล่าว พอ ลอ แอ้ ทู เธอสำเร็จการศึกษาในศิลปศาสตรบัณฑิต (วิจิตรศิลป์) ที่ Royal Melbourne Institute...