jirke.nl
Ik vond het zo lief
‘Het is zo lief,’ zei ik altijd, ‘het is lief dat hij altijd met me belt als ik ’s avonds laat vrij ben. Wanneer de trein de stad binnenrijdt is het al na elf uur. Daarna moet ik nog zeker twintig minuten fietsen. Het is donker, hoor, in de straten. De lantaarnpalen branden, maar er… Continue reading Ik vond het zo lief →