filmskerecenzije.com
Hearts of Darkness: A Filmmaker’s Apocalypse (1991)
"My film is not a movie. My film is not about Vietnam. It is Vietnam. It's what it was really like. It was crazy. And the way we made it was very much like the way the Americans were in Vietnam. We were in the jungle. There were too many of us. We had access to too much money… too much equipment. And, little by little, we went insane." Nemamo često priliko da vidimo detaljan i potpun dugometražni dokumentarac o snimanju jednog od remek-dela svetske kinematografije, tako da je pravo blago što imamo sjajan materijal za snimanja Apocalypse Now. Postoje dokumentarci koji se bave dešavanjima iza kamere, zakulisnim radnjama, promotivnim radovima i izjavama filmskih radnika kako je bilo lepo i zanimljivo na snimanju, ali ovoga puta imamo uvid u potpuni svet koji je okruživao snimanje ovog projekta, tako da se stvara utisak kao da je sam gledalac režiser čitavog filma. Sve je počelo 1976. godine kada je Frensis Ford Kopola (Francis Ford Coppola) otišao na Filipine kao bi snimio scenario labavo zasnovan po romanu Džozefa Konrada - Srce Tame (Heart Of Darkness), sa pričom smeštenom u vreme Vijetnamskog rata koja je opisana kao "putovanje u sebe". Režirala ga je Eleonora Kopola koja ima i funkciju naratora, koja je bila sve vreme sa Frensisom tokom 238 dana snimanja. Ona je takođe zabeležila niz privatnih razgovora bez rediteljevog znanja, u početku namenjeni da se koriste samo u njenom ličnom dnevniku koji je vodila tokom boravka na Filipinima. Potpisani autori Fax Bahr i George Hickenlooper su 1990. godine počeli uređivanje njenog materijala sa novim intervjuima koji su njih dvojica radili. Na ovaj način imamo uvid kakav je psihofizički test predstavljalo snimanje i kako su svi imali velikog udela u njegovom snimanju, ne samo neumorni Kopola. Nekako se stiče utisak kako je čitavo snimanje okruživalo neko ludilo u vazduhu, a tipičan primer su brojna snimanja Martina Šina (Martin Sheen) kao kapetana Vilarda u scenama kada je go i krvav. Nakon gledanja ovog dokumentarca ostaje osećaj divljenja i neverice kako je film uopšte bio snimljen. Sa problemima oko budžeta, rokovima snimanja, promenljivim vremenskim prilikama, zdravstvenim problemima filmskih radnika (Martin Šin doživeo gubitak sluha) kao i nervozom koja je vladala među glumcima (Marlon Brando (Marlon Brando) je više puta pretio da će uzeti svoji honorar i vratiti se u SAD) zadivljujuće je kako je film, koji je doživeo ovacije širom sveta, koji je skoro momentalno ocenjen kao remek-delo i koji je vremenom stekao kultni status, preživeo sve nedaće i doživeo bioskopske projekcije. Ovaj dokumentarni film se bavi onim što svaki pravi doumentarac treba da se bavi - da dokumentuje. Nema specijalnih dodataka, trikova u montaži, dodatne nepotrebne muzike i ostalog. Snimci, intervjui i naracija su linearni i ubedljivo pričaju priču o snimanju jednog od najboljih filmova ikada, sa akcentom na golu istinu o krvi, suzama i znoju koji su potrošeni kako bi se Apokalipsa Danas snimila. Definitivna preporuka za sve fanove filmske istorije i kvalitetnih dokumentarnih projekata. 10/10