κανείς σαν εσένα, κανείς σαν εμάς

Μην ξαναφύγεις

Απλά μην.

Εφυγε μαλακες

(via art-ist-ic)

Εγω

like 98% of my problems would be solved if i stopped overthinking things and calmed the fuck down and stopped being such a panicky, anxious little shit

I’m only 18 so I don’t mean to make myself sound old but I seriously can’t believe how much I’ve changed since I was 16! And that was only two years ago!!! I just can’t imagine how different I’ll be in another 2 years, in 10, and so on…

δεν θυμαμαι καν ποια ημουν στα 16

Ειμαι 16 ακομα

can i sell my feelings on ebay i don’t want them anymore

η ομορφιά του καλοκαιριού κρύβεται πίσω απο βραδιές στην ταράτσα, πίσω απο συζητήσεις μέχρι αργά, μελαγχολικά ξημερώματα με όμορφες αποχρώσεις στον ουρανό και άσε τους άλλους να πιστεύουν πως με το να πηγαίνουν κάθε μέρα σε άλλο κλαμπάκι έχουν ζωάρες

Αστούς να νομίζουν… αλλά και οι βραδιές στη παραλία μέχρι τα ξημερώματα είναι εξίσου ωραίες…

κι αυτεεες

“Δεν ξέρω τίποτε άλλο παρά πως ξύπνησα κλαίγοντας και δεν ήσουν πλάι μου. Και είναι μεγάλη κόλαση αυτό, και μου είναι αδιάφορα όλα τα άλλα…”

-Γιώργος Σεφέρης

Διαπιστώσεις της Πέμπτης

Τα έχω κάνει όλα μπουρδέλο.

Διαπιστώσεις της Παρασκευής. *

Διαπιστώσεις της Τρίτης*

Διαπιστωσεις της Τριτης για εναν χρονο σχεδον.

Γαμωτο!!! (via justloveback)

Είμαι από τους ανθρώπους που προτιμούν να ακούνε τους άλλους να μιλάνε. Είμαι από αυτούς που ακούνε, που παρατηρούν, και δεν λένε πολλά. Αλλά, μερικές φορές, απλά θέλω να κάτσω με έναν φίλο, να τα πω, να βγάλω τα εσώψυχα μου και να ξεσπάσω. Μερικές φορές έχω ανάγκη έναν άνθρωπο να με ακούσει, απλά να με ακούσει. Χωρίς συμβουλές. Απλά να μιλήσω, να τα βγάλω από μέσα μου. Γιατί τείνω να κλείνομαι πολύ στον εαυτό μου. Και δεν σας συνιστώ να κάνετε το ίδιο. Αλλά μερικές φορές απλά θέλω να τα πω όλα σε κάποιον φίλο, να με ακούσει υπομονετικά και να μου συμπαρασταθεί.

(via tirkouaz-patata)

Αν με γνωριζες στα 21, ολα θα ηταν αλλιώς, αλλά με γνώρισες στα 15. Μέχρι τα 21 μπορεί και να μην με θυμάσαι και καθολου. Ή απλα θα θυμασαι πως κάποτε αγάπησες κάποιον στα 15. Αν με γνώριζες στα 21, θα μπορούσες να με παντρευτείς μετα απο 1,2,3 ή 4 χρόνια. Μπορεί όντως να ήθελες μια ζωη μαζι μου, αλλα τι να λεμε τωρα. Μέχρι τα 21 σου θα έχεις γνωρίσει τόσους άνθρωπους, τόσους καινούριους έρωτες. Θα θες να ζήσεις καινούρια πράγματα, αλλα δεν ξέρω αν θα ήμουν ικανό άτομο για να τα ζησω μαζί σου. Πάντα ήθελες κάποιον να σε ακολουθήσει με τις σπουδές σου και με το επάγγελμα των ονείρων σου, αλλα ποιος ξέρει πως θα έρθουν τα πράγματα μάτια μου; Αν με γνώριζες στα 21, θα ήμουν ένα τελείως διαφορετικό άτομο. Ώριμο και με μια ζωη σε τάξη. Αλλά στα 15; Αν με γνώριζες στα 21 ψυχή μου ολα θα ήταν διαφορετικά…

Are we all just going to pretend these shows weren’t apart of our childhood

Not at all, filmore was my shit!

Θέλω κάποιον να μου χαϊδέψει τα μαλλιά και να μου πει για μία γαμημένη φορά πως αξίζω κάτι καλό.

Η Άννα 7 ετών, νυχιάζει τον εαυτό της κλειδωμένη σε ένα κατασκότεινο δωμάτιο. Τα παιχνίδια του μυαλού της δεν είναι αυτά που θα έπρεπε να γνωρίζει σε αυτή την ηλικία. Φοβάται, αλλά ο πατέρας της αγνοεί το κλάμα πίσω από τον τοίχο.

Ο Κώστας 4 ετών, κρύβεται στην αγκαλιά της μεγάλης αδερφής του όταν ένας καυγάς ξεσπάει στο σπίτι για άλλη μια φορά. ‘’Μαμά φοβάμαι’’ λέει στο 13 χρονο κορίτσι που τον κρατάει από την ημέρα που θυμάται τον εαυτό του.

Η Μαρία 10 ετών, σκεπάζει με το πάπλωμα το μικροκαμομένο σώμα της για να περιορίσει τη δύναμη από τα χτυπήματα της μητέρας της. Τα ουρλιαχτά της, δεν είναι αρκετά δυνατά για να πείσουν τους γείτονες πως χρειάζεται βοήθεια.

Η Γιώτα 12 ετών, περιφέρεται σε δρόμους στις δύο το βράδυ. Πάλι την πέταξαν έξω από το σπίτι. Δεν έχει που να γυρίσει και οι δρόμοι δεν είναι ασφαλής. Ίσως και να μη γυρίσει ποτέ.

Ο Γιώργος 16 ετών, καταλήγει μπλεγμένος με τα ναρκωτικά προκειμένου να πάρει την επόμενη δόση του. Μα όλοι αδιαφορούν ή παριστάνουν πως δε το προσέχουν, ίσως το επόμενο πρωί που θα ξυπνήσεις να μην βρίσκεται ακόμα εδώ.

Η Κατερίνα 16 ετών, κρύβει ντροπιασμένη το σημαδεμένο χέρι της για να μη την κρίνουν. Κανείς ποτέ δεν άκουσε την ευχή της μητέρας της να μην είχε γεννηθεί.

Ο Γιάννης 15 ετών, αυτοκτονεί σε μια απόπειρα του να σταματήσει να νιώθει άχρηστος. Μεγάλωσε με την πεποίθηση πως χαραμίζει το χρόνο των γύρω του. Έφυγε πριν καν προλάβει να ακούσει το ‘’σαγαπώ’’ της καλύτερης του φίλης που άφησε πίσω.

Ο Χρήστος 13 ετών, φέρεται βίαια στους γύρω του δίχως λόγο. Κανείς ποτέ δεν άκουσε το κλάμα του τις μέρες που τον χτυπούσε ο μεθυσμένος πατέρας του. 

Η Γιάννα 14 ετών, αναγνωρίζει κάθε είδος κακομεταχείρισης ως αγάπη. Γιατί αυτό της έμαθαν όταν της έλεγαν πως δε γίνεται να μη την αγαπάνε οι γονείς της.

Η Έφη 8 ετών, κρύβεται για άλλη μια φορά κάτω από το κρεβάτι για να μη τη βρει η μητέρα της η οποία γύρισε με νεύρα σπίτι. Δε την τρομάζει το τέρας κάτω από αυτό πλέον 

Η Ελένη 17 ετών, τραβιέται απότομα και καλύπτει το πρόσωπο της αν κάποιος πάει να την αγγίξει. Όταν την αγκαλιάζουν δείχνει τρομαγμένη. Ο χρόνος θα γιατρέψει τις μελανιές στο σώμα της, μα όχι τα σημάδια στη ψυχή της.