Μόνο θυμήσου
εκεί που θα τριγυρνάς
να μου βρεις ένα μέρος για να έρθω να σε βρω
ένα μέρος που θα είναι μόνο δικό μας

Μόνο θυμήσου
εκεί που θα τριγυρνάς
να μου βρεις ένα μέρος για να έρθω να σε βρω
ένα μέρος που θα είναι μόνο δικό μας
Μόνο θυμήσου
εκεί που θα τριγυρνάς
να μου βρεις ένα μέρος για να έρθω να σε βρω
ένα μέρος που θα είναι μόνο δικό μας
Τα χρωστάω όλα σε έναν άγγελο, στα δυο του μάτια
δε ξέρει που είμαι, δε ξέρω που είναι
μα ξέρω ακούει τα κομμάτια
Κάποτε αναρωτιόμουν αν θα μ'αγαπήσει αλήθεια
δεν είχα φανταστεί
Όταν βγω απτό νερό λες να σε δω;
Γιατί ήσουν κάποτε εδώ μπροστά μου σε αυτή την θάλασσα, αλλά να μου πεις,
εδώ αλλάξανε τα βότσαλα, φύγανε εκείνα, ήρθαν άλλα,
χαμένα στην θάλασσα κι αυτά σαν εσένα, ανακατεύονται με άμμο και νερά, ποιός ξέρει πού ταξιδεύουν
Γιατί να μην σε γνώριζα άλλοτε;
Μια μέρα άλλη.Ένα μεσημέρι στο κέντρο, να ήσουν ιδρωμένος στο απέναντι πεζοδρόμιο και να μίλαγες με εναν φίλο σου.
Να ερχόμουν να σου πω πως τα μάτια σου φωτίζουν ετσι και γιατί μια ψυχή τέτοια ταράζεται.
Να με πέρναγες στις επαφές σου ''η κοπέλα απο το κέντρο'' και να με έπαιρνες τηλέφωνο να μου έλεγες ενα αστείο.
Να βγαίναμε για πρώτη φορά και να μου έλεγες ότι μένεις εδώ, ότι εδώ είναι το σπίτι σου, οτι δεν ψάχνεις διαρκώς ενα μέρος να πετάξεις.
Να σε μάθαινα απο την αρχή και χίλιες φορές να ήθελα να σε φιλήσω ξανά όσο μιλούσες.
Να ζούσαμε χωρίς να τρέχουμε.
Να μην αναρωτιόμασταν που θα βρει ξανά ο ενας τον άλλον. Να ξέραμε οτι μας βρήκαμε.
Και να άκουγα συνεχώς για την δύσκολη ζωη σου. και να μου γκρίνιαζες και να έκλαιγες στην αγκαλιά μου.
Και να σου έδειχνα ποια είμαι και οτι ποτέ δεν θα σε προδώσω.
Και να δεις πόσο μου αρέσεις απο το πρώτο λεπτό που σε είδα στο απέναντι πεζοδρόμιο μεχρι το λεπτό που με άγγιξες.
Και να καταλάβαινες πόσο μου αρέσει οταν με ακουμπάς, και να έχανα τον κόσμο ξανά και ξανά όταν με φιλούσες.
Και να σε πήγαινα ταξίδια, να γυρίζαμε τις θάλασσες μαζί, οχι χώρια. Ας μέναμε στις θάλασσες. Ας μέναμε στα λιμάνια και τους δρόμους.
Αρκεί να ήμασταν μαζί, οχι χώρια.
να σβήσει αργά το φως του κόσμου
να φεύγει έτσι απλά ένα πλοίο
και να μη πρέπει σε κανέναν
ποτέ ξανά
να πούμε αντίο
Όλο σε φαντάζομαι να φεύγεις κι είναι βάρβαρο
όλο με ξεχνάς κι όλο παλεύω να ηρεμήσω
δεν ψάχνω να γυρίσεις, ούτε ψάχνω να γυρίσω
έχω δρόμους να αρμενίσω μα με πνίγουν οι βροχές σου
Δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις.
Και πάλι, δε θα σου τις έγραφα, αν δε με παρακινούσε η ελπίδα πως κάποτε, έστω και για μια στιγμή, όταν σου κρατήσω το χέρι, δυο άνθρωποι, μέσα σ αυτόν τον ψόφιο κόσμο που μας τριγυρίζει, θα μπορέσουν να νιώσουν ότι ανασαίνουν επιτέλους, έξω απ’ όλα-κάποτε, όταν αυτά που λέμε τώρα πάρουν μια ανθρώπινη υπόσταση και πάψουν να τριγυρνούν σα φαντάσματα.
Γιώργος Σεφέρης
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα πρέπει τα μη και τη ζήλεια σου
ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου.
... Απόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθεί για μια εβδομάδα μόνο... Αλλοίμονον, η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Άμα δε νιώθεις αρκετός κάπου παίζει να περισσεύεις γι'αυτό κόψε επαφές το συντομότερο
Κοίτα να κάνεις ο,τι σε γεμίζει γιατί οι άλλοι θα ζητάνε πάντα περισσότερο