hayatta çok acı veren şeyler var; yalnız olmadığının söylendiği ama yalnız hissettiğin anlar. geçmişinden gelen ve sürekli yüzleşmek zorunda olduğun hatalar. gelecekteki hayallerine attığın adımların sürekli boşuna olduğunun farkına varmak. gitmek isteyip gidememek. bitirmek istediğin şeyi bitirememek. zorunda olmak, mecbur hissetmek. sevip, sevilmemek. hedeflerin için harekete geçip, sürekli aynı yerde saymak. bir bar taburesi üstünde yalnız içmek zorunda kalmak. düşünmek, daha fazla düşünmek. iyiliğin hiçbir yararını görememek. kötülük yapanların el üstünde tutulduğunu görmek. ve daha nicesi.

bir hatıra mıyım artık?

Dünya soğur, akşam serinlerken. Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok. Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim. Ve işte en geniş cümlem:

İçimi açtım sana, içini açmak için.

prince mango by Kate Van Brocklin on Flickr.

Blois, octobre 2018 by Marine Beccarelli on Flickr.

Untitled by chih chen on Flickr.

𝒍𝒐𝒗𝒆, 𝒇𝒍𝒂𝒏𝒆𝒖𝒓𝒆𝒔𝒔𝒆

@WeHeartIt /entry/152888010

Boktan bir kitabın aptal bir cümlesinde adın geçti, üstünü karaladım. İki cümle sonra tekrar geçti ve tekrar karaladım. Bir süre sonra fark ettim; tüm kitap adın, her cümle sen. Sanki şair seni yazmış, sanki o da sana aşıkmış… Önceden olsa kitabı göğsüme koyar yatardım, şimdi kaldırıp rafa bıraktım.

Gelida ‘19

Rebecca Dale © All rights reserved

— Ernest Hemingway

@WeHeartIt /entry/289377689

@WeHeartIt

Paris, 2021