desactivemaintenant-deactivated
Θυμάσαι τότε που μιλούσαμε στο τηλέφωνο και έφτανε η στιγμή που δεν είχαμε αλλά να πούμε,
Και Μ'ελεγες "πρέπει να κλείσω".Και εγώ έκανα πως δεν άκουγα και σου επιανα πάλι την κουβέντα.
"Ωχου μωρέ,τόσο πολύ βαριέσαι;" Ρώταγες και σ'απανταγα "ναι".
Η αλήθεια ήταν ότι είχα χίλια δυο άλλα να κάνω.Χιλια δύο σημαντικά ,αλλά όχι πιο σημαντικά από εσένα.
Και αυτή ήταν η διαφορά μας τελικά.η αιτιολογία της μη επιτυχημένης μεταξύ μας σχέσης.Για εμένα ησουν η προτεραιοτητα μου,ο πιο πολύτιμος χρόνος μου.Για εσένα ήμουν κάτι,
κάποια λεπτά της μέρας σου.
Για εμένα ήσουν η μέρα μου.
Το ποσο θα θελα μια σφιχτη αγκαλια τωρα δε λεγεται.
Ξέρει κανείς να μου πει γιατί οι άνθρωποι λένε συνεχώς μεγάλα λόγια που δεν εννοούν;
Εγώ γιατί συνεχίζω και εκπλήσσομαι όμως, αφού ξέρω ότι θα συμβεί;
nyxofthenite
reblog if you’re in the mood for anons rn
Always
Κάντε μου παρεεεα
Δεν μπορείς να μπαίνεις πάλι στην ζωή κάποιου που διέλυσες και να φέρεσαι λες και δεν υπάρχουν συντρίμμια γύρω γύρω.
Τελικά τι είναι χειρότερο; Το να ξέρεις ότι πληγώνεις ή το να πληγώνεσαι;
"That" family member...
Mom, Dewey's been licking the pufferfish again...
He needs reassurance too! He had relationship issues too! People left him too! He has anxiety too! He has insecurities too!
Appreciation post for the boys too 🩷
