her gün yavaş yavaş kaybediyoruz. hep bir mücadele içerisindeyiz ama yapamıyoruz, olmuyor. hiçbir sokak mutluluğa çıkmıyor. kocaman bir labirentin içindeyiz ve sürekli aynı yerleri dönüp dolaşıp başa dönüyoruz. her başa dönüşte umudumuzu biraz daha yitiriyoruz, yoruluyoruz.
“mucizelere hiç inanmazdım aslında, yanımda yürüdün ya ve bunu gördü dünya”
“Sen bil beni, çiçeğim, bugünler geçer. Ay’a aynı anda baktığımız ilk gece anladım, sana yenilmekmiş en güzel. Sana yetişmekmiş en güzel.”
“When I first met you, I thought that you might be something that I was going to call home. And I was right.”
— d.p.a (via flawedsunrises)
“… Seni o kadar mutlu edeceğim ki; aşırı doz mutluluktan hastaneye zor yetiştirecekler. Hemen yatıracaklar; serumlarla hüzün, keder, mutsuzluk verecekler… Yine de fayda etmeyecek. Öyle bir mutluluk…”
~ Poyraz Karayel . Bölüm 60
Şimdi bir senin yanında iyi oluyorum Başka hiçbir yerde değil.
– Turgut Uyar
“Anlamıyor musun? Gökyüzü güneş olsa, sensiz karanlıktayım.”
— Ümit Yaşar Oğuzcan (via fthlc)
“Sen benim karanlıktan çıkmamı sağlayan o ışıksın.”
— (via huzursuzhayaller)
“Kendine bile uymuyor aklım, dünyanıza duyguyu kattım. Herkesi kendim gibi sandım, pençelerimi söktüler tanrım.”
“Kimsenin saçına ak olmadan, sırtına yük olmadan, kalbine iz olmadan gitsem şu dünyadan.”
dünya sizin olsun ben bir gönüle sığamadım
“Ben boğulmuyorum. Ben, kendi kendimi boğuyorum. Yardım edemezsiniz demiyorum, yardım etmek istemezsiniz.”
— (via beklentileruzer)





