po-zorantka

“We mature with the damage, not with the years.”

“Będą zdarzać się w twoim życiu ludzie niegotowi. Niegotowi na krok. Na decyzję. Na rozwój. Na zmianę. Na związek. Na życie innym życiem. Czasami będą niegotowi miesiąc. Czasami rok. Czasami całe życie. Czasami będziesz na nich czekać. Miesiąc. Rok. Całe życie. Czasami będziesz pewny tego, że warto. Czasami będziesz z tego powodu bardzo smutny. Możliwe, że pewnego dnia stwierdzisz, że od dziś nie czekasz. Nie masz na to wpływu, choć czasami wydawać ci się będzie, że masz. Może postawisz agresywne ultimatum. Może powiesz przez łzy, że nie chcesz już sobie tego robić, a jednak dalej będziesz. Może dziesiąty raz będzie tym ostatnim. Może dziesiąty będzie tylko wstępem do kolejnych dziesięciu. Czasami będziesz czekać. Czasami nawet będzie ci się to opłacać. Czasami jednak zupełnie tego nie docenią. Nie zrozumieją, ile cię to kosztowało. Nie będą zdawać sobie sprawy, jak trudno było ci ostatecznie odpuścić. Jak trudno było ci przestać wierzyć, że ten dzień w końcu nadejdzie. Dzień, w którym usłyszysz magiczne „Już wiem”. Czy czekać – pytasz. Nie wiem. Czy odpuścić – pytasz. Nie wiem. Czy kochasz – pytasz. Kocham. Kocham – odpowiadam. Kocham, ale od dawna nic nie zmęczyło mnie bardziej.”

“Stop giving people power to control your smile, your worth, and your attitude.”

“W klasie maturalnej zdałem sobie sprawę, że nie wiem, co chcę w życiu robić, i bardzo się tego przestraszyłem.(…) Ten moment przejścia jest naprawdę ciężki. Kolejnym ciężkim momentem jest, kiedy zdajesz sobie sprawę, że nie istnieje to przebudzenie na które czekasz, że nagle nie staniesz się dorosły, odpowiedzialny. Zdajesz sobie sprawę że wszyscy wokoło improwizują, że studia cię nie jarają, że przyszłość jest niewiadomą.”