Avrupalılara kendinizi sevdirmeye çalışmayınız. Zira bizi sevmelerini sağlayacak kadar kudretli bir Stockholm sendromu henüz keşfedilmiş değil.

Postların Kralı bildiğin.

Adamın anasını sikeriz anasını.

post dediğin böyle olur

göte geldiler

> 13yaşındaki KüçükEdaKayıp Çogaltalım canlar

Çok düşündüm sen yokken, kavgalar anlamsızmış  Çok fazla zamanım oldu, bağırmam aptalcaymış Hiç düşünmemiştim sensiz bu kadar eksilere düşeceğimi Geri dönmeyi düşünürsen ileride, döndüğün gün sana sarılırken kırabilirim kemiklerini

Hiç tahmin edemezsin seni ne kadar özlüyorum Aklına bile gelmez gülüşüne kaç şiir yazıyorum Bilmezsin günde senin için kaç sigara içiyorum Gülüşmelerimizi hatırladıkça anlamsızca ağlıyorum Tutmayacaksın artık elimden biliyorum Bu yüzden kendi başıma yaşıyorum Derdimi kimseye anlatamıyorum Gördüğün gibi durmadan şiirler yazıyorum Yokluğun veya gidişin değil Verdiğin onca sözden birini tutamaman koyuyor Gelsen, “özlemedim” desen inanırım Ama kalp bu işte Ne dersen de laf anlamıyor, bildiğini okuyor Sadece seni seviyor.

bir tek seni özlüyor, bir tek sana hasret bu yürek. parmak uçlarım, yüzüne, gözlerim, gözlerine, dudaklarım, boynuna hasret. nolursun, çık gel, yetmedi mi bu özlem?

30 Nisan 2014 Pazartesi saat öğlen 12 civarıydı. Havada hafif bir rüzgar vardı, en yakın arkadaşımla derse girmemiş, okulun bahçesinde oturuyorduk. O güne kadar hiç görmemiştim onu, varlığından haberim dahi yoktu, sonra bahçe kapısından içeriye girdi. Üzerinde gri hırkası vardı, saçları dağılmış, kot pantolonu belinden düşmek üzeri ve aceleyle yürüyordu. Bir saniye bile bakmadı bana, bense gözlerimi dikmiş sanki dünyada ondan başka kimse yokmuş gibi izliyordum. Esen rüzgarla hırkası havalandı, önce düşmek üzeri olan sırt çantasını toparladı ardından uzun ince parmaklarını saçlarının arasından geçirip düzeltti. Ben hala o bankta oturmuş dikkatle onu incelerken o hızla adımlarla okuldan içeriye girip gözden kayboldu. İşte o gün onu ilk görüşümdü. İlk sevişim. İlk hissedişim. Hayatım boyunca hiçbir zaman ilk görüşte aşka inanan bir kız olmamıştım ama onu gördüğüm an aşık oldum ben. Adını bilmeden, sesini duymadan, kokusunu içime çekmeden... Sonraki günlerde onu görmek için derslere girmedim, gidebileceği her yere gittim. Uzun bir süre varlığımdan habersizcesine peşinde dolandım. Arkadaşlarım ilk başta yakışıklılığından dolayı beğendiğimi düşünse de öyle değildi, biliyordum. O benim kalbime dokunan, dokunmadan hissettiğim, içimi titreten ilk adamdı. Sonraki zamanlarda sınıfını öğrendim, zamanlar birkaç kişi aracılığıyla adını soyadını da öğrendim ama o asla beni bilmedi. Benimki o kadar imkansız bir aşktı ki! Zamanla daha çok bağlandım. Geceleri onu düşünerek saatlerce ağladım, her sabaha onun adıyla uyandım, yemek yerken, su içerken, nefes alırken bile her anımda onun hayaliyle yaşadım. Resimleri yoktu elimde ama ben gözlerimi kapattığımda tüm o karanlıkta canlanan bedenini düşünerek geçirdim zamanlarımı. Herkes onun benim için bir takıntı haline geldiğini düşünse de öyle değildi işte. Zamanla o da farkıma vardı ama. Aşık olduğum kahverengi gözleriyle kimi zaman uzun uzun baktı bana, kimi zamanda yanımda öylece geçip gitti. Bağırmak istedim. Tutup kolundan "Lütfen sev. Birazcık da olsa sev!" diye ağlama istedim ama sustum. Yanımdan öylece geçip gidişini izledim. Hala çoğu zaman bakıp duruyor, beni bir erkekle gördüğünde çatılan kaşları ve dik bakışlarıyla içimde yeşeren 'kıskandı' umudunu bazen boş bakışlarıyla çürütebiliyor. Kimi zaman benim sınıfımın olduğu kata gelip öylece duruyor. 'Beni için' diyemiyorum bile. O kadar imkansız ki aklım böyle bir ihtimali kabul edemiyor. Bugün onu ilk gördüğüm beri 185.gün geçti. Bugün onu sevişimin 185.günü. O büyük ihtimalle hala beni sevmiyor. Belki o ve ben hiçbir zaman 'biz' olamayacağız ama biliyorum ki o her zaman benim için gözlerimi kapattığımda bana aşkla gülümseyerek baktığını hayal ettiğim o adam olacak. Ben onu çok seviyorum. Hiç bilmediğim kokusunu, yürüyüşünü, uzun parmaklarını, dağınık saçlarını, kahverengi gözlerini, çillerini, gülümsemesini hatta çok kötü olduğunu söylemelerine rağmen bana bir şiirin en güzel mısraları gibi gelen sesini de seviyorum. Bıkmadan, usanmadan, her an daha da çok seviyorum.

nasıl böyle hissedebiliyosunuz, cidden sorun bende mi arkadaslar ya

Oha ya, çok güzel😻😻

Waow

çaki baba

Nerde lan o djndjdj

Ediz Çağıran, Yabancı (via piercing-lover)

YABANCI kadar güzel bir şey var mı be

İşte sevgilim💕

Tatlılığa bak abi ya :D

Affetmem yerim 😎

I'm a panda🐼

Gelişine vurasım geldi o nasıl geliş

Paytak paytak fkkgkdkfls

Ahanda ben :Dd

çok güzel be

Karı güzel