-Dün yaşadığım gururu sizinle de paylaşmak istedim.
caddedeki kalabalığı gördüğümüz an, evden bayraklarla cıktık. Kocaman bir kalabalık,arkamızda arabalar, önümüzde koca bayraklar. Hayatımın en gururlu yürüyüşüydü. Bizim semtimizdeki askeriye ve emniyet yanyana. Onların oraya geldiğimizde onlarla birlikte İstiklal Marşı’mızı okuduk. Askerlerin bize camdan bakıp selam vermeleri, bizim de ‘’Şehitler Ölmez Vatan Bölünmez’’ dediğimiz o mükemmel anlarda, bize gözleri dolu bakmaları…Sanırım en unutmayacağım an oydu. Polisler bizi görünce, hepsi hazır olda karşılayıp selam verdi. Onlar bize öyle yaptıkca biz dahada gururla dahada serefle daha yüksek sesle yürüdük.Caddeye cıkıp arabalarının olduğu yere geldiğimiz de bile arabalardan bize destek geldi. Metro yolunu kapatmak zorunda kaldılar o kadar kalabalıktık ki…Ordada yürüyüp, sesimizle uyandırdık herkesi gercek anlamda. Bizi görüp bayraklarıyla yanımıza gelenler,balkonlarından bize alkış yapanlar. Fazla gururluydu. Açıkca söyleceğim, kürtlerin oturduğu mahalleden gecerken, ‘’NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!’’ diye sesimizin son noktasına kadar bağırdık. Onların mahallesinin ortasında en yüksek sesimizle İstiklal Marşı okuduk. Şirinevler hdp (!) binasının önündeda yine İstiklal Marşı okuyup ‘’ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ’’ diye sloganlar attık. O sırada kapıda cevik kuvvetler vardı, belli yanı korkmuşlar geldiğimize. Korkmaları gerektiğini birkezdaha hatırlattık onlara, biz abimiz bayraklarının olduğu yere cıkıp bayraklarını indirdiği yerde bizde 10. yıl marşıyla sesimizle inlettik orayı. Bayraklarını yaktıktan sonra, polislerimizin de yanında olduğumuzu birkezdaha gösterip yeni yolumuza gectik. Caddedeki herkes bizimle yürüdü, balkonlar sırf bizi alkışlıyor. 3 saat kadar yürüdük ama gece 3′ e kadar seslerini duyduk. Diyorum ya hayatımın en gururlu en şerefli yürüyüşüydü. O an neler hissettiğimi tarif dahi edemem, şuan bile bunları yazarken tüylerim diken diken oluyor. O anki heyecanımla hiçbir fotoğrafı bile neredeyse net cekememişim, ama olsun o orospu cocukları bizi çok net hafızalarına cekti eminim buna.
En kalabalık caddede durup ‘’TÜRKİYE UYUMA ŞEHİDİNE SAHİP CIK’’ diye bağırdığımız da bütün anneler gözyaşlarıyla eşlik etti bize.
Ve ben dün birkezdaha anladım ki, biz birlikte Türkiye’yiz. Bizi bölmek yada yıkmak o kadar kolay değil.
ÜLKEMLE, TÜRKLÜĞÜMLE VATANIMLA ASKERİMLE POLİSİMLE GURUR DUYUYORUM. RABBİME ŞÜKÜRLER OLSUN Kİ TÜRK DOĞDUM TÜRK ÖLECEĞİM.
LAN TEK İHTIYACIM 24 SAAT VATSAPTAN KONUŞCAĞIM BANA TAPAN BENDEN BAŞKA Bİ ŞEYLE İLGİLENEMEYEN BİR RUH HASTASI ÇOK ŞEY DEĞİL AQ
Ya yemin ederim her gün rblicem bunu belki biri gelir fjdjdndm
Bende hergün denemeye karar verdim de benimki hergün değil her saat oldu biraz xjskskaka
Bak hala rb yapıyorum
Git la burdan başkasından rb yap her an benden yapıyon görüyom yeter aaaaaa…
Külliyen yalan 1 aydan sonra sıkılıyorlar
Ya kanka 1 ay degil be, 1 gün sonra yazmiyorlar bile. Çok istedim ama hiç olmadi..
BİDE SEY 24 SAAT BERABER YEMEK YİYELİM 😍
Ah ulan başımızda Atatürk olaydı.
her çişim geldiğinde bunu rb yapçam
En büyük hobim aq ekdldlldşdşdşdş
Hani evden çıkarken annen 587425458798 tane şey yapmanı istemiştir ve hepsini unutmuşsundur da annen "2 dakikaya geliyorum" diye seni arar ve o bi ton şeyi o 2 dakikaya sığdırırsın. Yeminle hayatımın özeti bu.
Matematiğin dili olsa da konuşsa diyodum konuştu valla
samimiyetine inanmadığım biriyle konuşunca kendime ayıp etmiş gibi hissediyorum ben ya
TUMBLRIN HASTASIYIM RBNİN USTASIYIM DİYENLER
Rb bizim işimiz
Sen postlarsın unfollow atarlar, ben postlarım rb atarlar
UNF ATARSIN EYVALLAH DA FARKEDERSEM SIKINTI BÜYÜK
Tumblrında bana yer yoksa güzelim, ben ayakta da giderim
SANMIYORUM BU RB'NİN BANA YETEBİLECEĞİNİ
