Müzi

Aşk, nefrete ne yakınsın.

çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum.

sen kendinden çalan, fiyakâlı bir hırsızsın.

bana dağı aşıp tepeden denizi izleyecekmişiz gibi hissettirdin

ben size bu çiçekleri mezarlıktan çaldım

“İçinizin fesatlığından insanların mutluluklarına tahammül bile edemiyorsunuz. Bu yüzden herkes kalbinin ekmeğini yerken siz aç kalıyorsunuz”

Elini göğsünün üzerine koydu. Sanki, dedi, bak tam şuramda, sol yanımda, kalbimin altında bir yer eksik kalıyor. Sonra bu kadarla kalmıyor, o eksiklik bütün ruhuma doluyor. Ne yapsam eksilmiyor ne yapsam dolmuyor.

-Nazan Bekiroğlu