insan ilk düştüğü zamanı unutur mu? ölse unutmaz.sen benim dizlerimin ilk kanayışısın.

Korkuyoruz. Sevmekten, güvenmekten, inanmaktan hatta yaşamaktan dahi korkuyoruz. Erteliyoruz duygularımızı. Söyleyeceklerimizi, sarılacaklarımızı, ağlayacaklarımızı erteliyoruz. Oysa ölüm var. En gerçek olan ölüm hemen solumuzda. Çok benciliz, çok.

ve sen bana bazı gidişlerin ölüme denk olabileceğini öğrettin

Şükrü Erbaş (via kitaplardankareler)

Bu şehir benim üzerime yıkılıyor. Yemin ederim bazen nefes alamıyorum. Tüm anılar üzerime çöküyor bildiğin gibi değil.

Önce hayaller intihar eder, geride bir sen kalırsın. Ruhu mezarlık olmuş biri gibi, ait olmadığın bedende yaşarsın

ölüm bana sarıldı bu gece, bende ona sarılacağım.

supya (via supya)

Her şey bitmiş gibi. Sanki benim artık sonum gelmiş gibi

(via cokguzeltukendik)

Ruhum toprak altında, Bedenim yeryüzünde yaşıyor muyum ?

(via darkpurple1)

Saat kaç bilmiyorsun. Zaman kavramını yitirmiş zihnin, yorgun… Ne parmağının köşesiyle sildiğin gözlerin, ne de küfür dolu sözlerin yetmiyor içindekileri atmaya. Sen, ölüyorsun

İntiharlar var içimde. Kimsenin bilmediği, herkesten gizlediğim… Ve kim bilir kaç ölüm tadı var boğazımda. Size göre konu; değiştiğim

hadi benim umarsızım ben ölmek üzereyim yorgunluğum da öyle sabrımın son parçasını da yedim az önce. hadi benim suskunum geçtiğim yılları yaktım ardımda çocukluğumdan gelirken düştüğüm o keskin virajdan sürüklendiğim bu vakte dek sıkıca tuttuğum kırık dökük inançlarım bile ölmek üzere. hadi benim kırgınım kışın bana yaptıklarından , yazın beni öldüren yıldızlarından sonra yitirdiğim mevsimler değil , vaktim yok , baktığım yerleri yaktım içime ağladığım suları da içtim az önce.

Ölmek..anlamlı.