Mówię, że sobie poradzę, ale pomóż mi z tym wszystkim.
"czasami odczuwamy smutek bez żadnego powodu, jednak gorsze jest to kiedy mamy powód ale już nic nie czujemy"
jeśli mnie zechcesz, będę w tym wszystkim z Tobą. W Twoim życiu, w Twoim całym chaosie.
~
Mam ochotę się wyrwać i poodpierdalać głupoty.
Powiedzieć Ci w oczy jak bardzo lubię Twój dotyk.
- Szymi Szyms, Gunda
poznalismy sie w momencie kiedy oboje bylismy roztrzaskani sklejajac sie nawzajem, takiego czegos sie nie zapomina
nie przestaniesz komuś wybaczać, dopóki nie przestaniesz go kochać
- Dlaczego nie spotkaliśmy się wcześniej?
zapytał...
Wpatrzona w niego zakochanym wzrokiem,
odpowiedziała...
- Bo gdybyśmy spotkali się wcześniej, nie
zakochałbyś się we Mnie, ani ja w Tobie.
Wszystko przychodzi w odpowiednim
czasie, ani wcześniej, ani później.
Osoba, która jest Ci przeznaczona,
przychodzi dokładnie wtedy, gdy jej
potrzebujesz...
~ Sześćdziesiąt Sekund
Ciesz się, że nie mówię tego co myśle. Nie tylko mi pękłoby serce
“Człowiek ma nadzieję, że zdąży powiedzieć to wszystko, co chce powiedzieć drugiej osobie, i że zdoła wszystko naprawić. Niestety nie zawsze się to udaje.”
— M.L. Stedman – Światło między oceanami (via tygrysica)
Psychika znowu się rozsypuje przez tą presje i stres
~ 00beznadziejna00
“Zawsze lubiłam patrzeć mu prosto w oczy. Wydawały mi się takie bezpieczne.”
—
Cierpiałam. Czasami szłam ulicą a do oczu zbierały mi się łzy. Czasami tuż w środku lekcji łapała mnie tęsknota i ściskało mnie w sercu a oczy zaczynały mi się szklić. Czasami cierpiałam tak okropnie, że nie mogłam się opanować, czasem było to chwilowe. Czasami łzy lały się strumienia, nie mogłam powiedzieć żadnego słowa, czasami popłynęło mi kilka łez. Czasami zaciskałam pięści, czasami waliłam w ścianę. Jedno wiem. Ból wypełniał mnie całą, sprawiał, że nie mogłam się na niczym skupić i wywoływał u mnie skrajne emocje, sprawiając, że leciały łzy. Patrzyłam w jeden punkt, czasem w telefon, jednak rzadziej w sufit. Mówiłam do siebie “wytrzymaj”. Choćby nie wiadomo co, nie dam po sobie poznać, że płacze. Jakoś przełknę re rany, ale o tym, że cierpię nie powiem absolutnie nikomu.
