υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις

Σ’ αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις ο δισταγμός του Απρίλη, η μυρωδιά του ψωμιού την αυγή, αυτά που λένε οι γυναίκες για τους άντρες, τα γραπτά του Αισχύλου, η αρχή του έρωτα, το χορτάρι πάνω σε μια πέτρα, μητέρες που ζουν με το σκοπό της φλογέρας και ο φόβος των κατακτητών για τη μνήμη.

Σε αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις, το τέλος του Σεπτέμβρη, μια γυναίκα που ανθίζει μετά τα σαράντα, η ώρα του ήλιου στη φυλακή, δύννεφα που σχηματίζουν πελώριες μορφές, τα συνθήματα του λαού για κείνους που φεύγουν γελαστοί και ο φόβος στα μάτια των τυράννων

Σε αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις σε αυτή τη γη, την Κόρη της Γης, τη μάνα όλων των ξεκινημάτων, τη μάνα όλων των τελειωμών. Τη λέγαν Παλαιστίνη Παλαιστίνη τη λένε ακόμα. Αγαπημένη μου, μου δόθηκε μου δόθηκε η ζωή γιατί σε αγαπώ.

[Mahmoud Darwish, παλαιστίνιος ποιητής, 1941-2008]

(δεν είμαι για στρατό! είτε θα πάω με περούκα, είτε θα πω ότι έχω κατάθλιψη, λέω στον μπαμπά. γιατί, μου λέει, πούστης είσαι ή ψυχασθενής; μπορεί και τα δύο, του απαντώ. δεν σε σκοτώνω καλύτερα; μου λέει. και τότε γέλασα, γέλασα δυνατά για ώρα. αυτή την εκδοχή δεν την είχα σκεφτεί. από πάντα είχα συνδέσει τη σεξουαλικότητά μου με τον θάνατο, τόσο τον δικό μου [hiv, ομοφοβική επίθεση] όσο και των ανθρώπων γύρω μου. όλα αυτά τα χρόνια κρυβόμουν σαν παρανοϊκός γιατί φοβόμουν πως αν το μάθει ο μπαμπάς θα πεθάνει. ο μπαμπάς είχε επιζήσει καρκίνους, μπαλονάκια, άλλα 3 χειρουργεία κι ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό όταν ήμουν μικρός. όταν ήμουν μικρός είχα ζητήσει απ’ τον θεό να βγει ζωντανός ο μπαμπάς απ’ το νοσοκομείο και υποσχέθηκα σαν αντάλλαγμα να μην γίνω αδερφή. ωστόσο τίποτα από όλα αυτά δεν είχε σημασία. ήμασταν όλοι ακόμα εδώ: ο μπαμπάς 82, εγώ 26. έχει αρχίσει να ξεχνάει, να μπερδεύεται και να λέει παιδιάστικα αστεία σαν παιδάκι δημοτικού. κάθε φορά που τον βλέπω με χαιρετάει σαν να ‘ναι η τελευταία. πριν από λίγες μέρες πέθανε η αδερφή του και μου έδειξε κάτι χαρτιά λέγοντας: με αυτά θα πάρετε τη σύνταξή μου όταν. κι εδώ έχω κάποια χρήματα για ώρα ανάγκης. έτσι λοιπόν τίποτα από αυτά δεν είχε σημασία καθώς ακόμα συνειδητοποιούσα για πρώτη φορά πως ο μπαμπάς μου θα πεθάνει)

μπαμπά ποια απ’ τις

τελευταίες μας φορές

θα είναι η τελευταία;

 7 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

παρότι έλεγε πως θα γίνει καλά, ξερίζωσα τρίχες απ’ το κεφάλι του, τις φύλαξα σε ένα κουτί. Σε μια ταινία μπόρεσαν να ξαναφτιάξουν κάποιον που πέθανε από γονίδια στις άκρες των μαλλιών του

11 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

μου έλεγαν πως κατά την εγχείρηση κοιμάσαι κι εγώ τον έπαιρνα τηλέφωνο ώστε να πάει στον τηλεφωνητή, ώστε να ακούσω τη φωνή του. Άκουγα να μετράει αντίστροφα: πέντε τέσσερα τρ

14 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

οι ομοιότητες ύπνου-θανατου μ’ αφήναν άυπνο. Και τότε πήγαινα στο υπνοδωμάτιό του τρέμοντας. Πολλές φορές μου φάνηκε πως δεν ανέπνεε. Και τότε τον ξυπνούσα και του έλεγα πως είδα εφιάλτη

17 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

δεν απαντούσε στο τηλέφωνο, και άκουγα ασθενοφόρα σε κάθε ήχο κλήσης. Είχε πεθάνει και αναστηθεί πολλές φορές.

20 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

ήταν σ’ ένα τετράγωνο μαύρο μέρος δίχως τοποθεσία και όρια. Σαν βιντεοπαιχνίδι όπου μπορούσες να φτιάξεις κουτάκι-κουτάκι τα σπίτια τον ουρανό μα τους ανθρώπους όχι

24 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

ήτανε σ’ αυτοκινητάκι, πατούσε την κόρνα που έκανε μπιπ μπιπ και μου χαμογελούσε. Και δίπλα του η μητέρα μου μητέρα του, τού έδινε καραμέλες/χάπια

μου έγραφε μηνύματα στο skype. Κι εγώ με όσες μαγικές δυνάμεις μου είχαν απομείνει διόρθωνα τα ορθογραφικά και τα λαθάκια και του έλεγα: μπαμπά δεν πειράζει. θα μεγαλώσεις και θα μάθεις

26 χρονών

Όταν είδα τον μπαμπά μου τελευταία φορά

δεν ήταν πλέον ο μπαμπάς μου

γελούσε πονηρά, ρωτούσε αν έχω γκόμενα, σα να ρωτούσε αν έχω εκείνο το αυτοκόλλητο. Έτσι που νόμισα πως μπορούσε να τα μάθει όλα απ’ την αρχή

Ο πρώτος Μάγος τπυ έφερε μια μεγάλη Αρκτο. “Να σου θυμίζει ότι είσαι κάτοικος του Γαλαξία μας. Ετσι και αλλιώς εκεί θα ζήσεις σε κάποιο προάστιο, λίγο πιο πέρα από τον Σείριο και τον Αλδεβαράν. Μια Μεγάλη Αρκτος που θα σου μιλάει πάντα για το βασικό συστατικό σου ` υλικό Σύμπαντος με πρωτόνια ίδια με εκείνα των άστρων και των πλανητών”. Ο δεύτερος του χάρισε μια Μεγάλη Πρέσπα. Ήθελε με αυτό να του θυμίσει πως είναι ένοικος της Βιόσφαιρας μαζί με τις πέστροφες τους πελεκάνους και τις αλυγαριες. Το δώρο του τρίτου Μάγου ήταν μια Μεγάλη Παρασκευή.“ Όσα χρόνια θα ζείς, αυτη θα σου ψιθυριζει οτι είσαι ον που η ουσία του περιέχει σκιρτήματα, επίγνωση της θνησιμότητάς του και υλικό παρελθόντος”….

Προσέχω στα μαθηματικά…..

Εγώ διδάσκω φαντασία.

Ανεβα….

Ολο μπρος. Ολο ψηλα.

Και αν δεν βρεις δρομο

Φτιαξε.

Στην αγαπη

δεν υπαρχουν δρομοι ετοιμοι,

τους φτιαχνεις εσυ.

Ανεβα….

Εστω κι αν δεις

πως τα λουλουδια ειναι ψευτικα

κι η αγαπη -η ολοφλογη αγαπη-

ενας καπνος , εσυ ανεβα.

Ανεβα….

Εστω κι αν στην κορυφη

αντις για τριανταφυλλα

σε περιμενει ενα μπουκετο μαχαιρια,

εσυ ανεβα!

Ανεβα….

Και πες “ευχαριστω”

Οχι στα τριανταφυλλα , οχι στα

μαχαιρια.

Πες ευχαριστω στη δυναμη,

Που σε εκανε ν ανεβεις…..

Μ. Λουντεμης

Το κουτόχορτο είναι γλυκό