meryem

“gözlerimin altlarına bakıp sonra gülümsemek zor”

ara sıra içine çöken sebebini bilmediğin sıkıntılar, artık yerini bile hatırlayamadığın ama hâlâ kanamaya devam eden yaralarının eseri

“isimleri unut. yüzleri, sesleri, kokuları. geçmişine asfalt dök. yürüyebilmek için ihtiyacın olacak.”

okuduğun kitap bittiğinde çöken üzüntü artık orada yaşanmış hiçbir şeyin değişmeyeceğini bildiğin için olabilir. bu his biraz tanıdık geldi

Hiç bir neden yokken gözlerin yaşarması

Ağlıyorsun ama niye ağladığını da bilmiyorsun hani. Birikti sadece üst üste geldi falan filan.