And i fell for you like raindrops.
Bazen vadesi dolanın sonsuzluğa karışması gerekiyor, sanırım. Tumblr hesabıma veda etme zamanı geldi, belki de geç bile kaldım bunun için. Biraz daha geç kalabilirdim eğer hesabıma ait mail adresimi ve şifremi hatırlayabilseydim. Yeni telefonum ile yeni bir hesap oluşturma zamanı.
Goodbye to everyone and everything, permanently 🌻
Biraz zamandan biraz da kendimden çaldıklarıma karşı bir özür borcum vardı, gerekeni yaptım ve yeniden yazmaya başladım. Kimsenin bilmediği bir yerde, yeni bir nick ile.
P.S. : Yazdığın kitaplar hala yerinde ama sen yoksun. Senin olmadığın yerde ben var olmaya devam edeceğim.
“I feel small but so are stars from a distance.”
– ten word poem
"Yemek yemeyi, müziği, şampanyayı, ekimde nadir görülen güneşli öğleden sonralarını sevmene izin var tabii. Şelale manzaralarını, eski kitapların kokusunu da sevebilirsin ama insanları sevmeyi aklına bile getirme. Duydun mu beni? Sakın insanlara bağlanma ve karşına çıkan insanlara karşı olabildiğince az şey hissetmeye çalış. Yoksa yavaş yavaş aklını yitirirsin..."
- Zamanı Durdurmanın Yolları / Matt Haig
Edit after Frederic Edwin Church (Sunset, Hudson, New York) (Smithsonian) (Ed. Lic.: CC BY-NC 3.0)
Düşük maaşlı servis personeline bilerek kaba davranan birine asla güvenme.
-Matt Haig / Gece Yarısı Kütüphanesi
“I woke up in a great mood this morning and I’m not going to let anyone or anything ruin that.”
— awkwardly-human
İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.
Matt Haig / Gece Yarısı Kütüphanesi
