♾

Ben senin yokluğunu bir kediyle de bastırabilirim ama sen bendeki şefkati ancak annende bulabilirsin

“Bir kedi alırım sen de anneni çağır”

Anne yaralarımdan öp de hemen geçsin küçük kızının canı çok acıyor.

Teyzenin biri sabahtandır ne olmuş sana böyle saçların çok dökülmüş süzülmüşsün çökmüşsün diyor ahh teyzem şu son 4 ayda yaşadıklarımla normal olmasın mı sen bir de kafamdaki çöküşü gör bu ne ki

Hoşuma gidiyor da ondan yapıyorum arkadaşlar yoksa ben de biliyorum yani yanlış

Anne canım çok acıyor çok yoruldum geceleri dizlerimi karnıma çekip sessiz sessiz ağlamaktan,ağlaya ağlaya uyuya kalmaktan,sürekli düşünmekten,her şeyi halletmeye çalışmaktan,dik durmaktan,iyiyim diye yalan söylemekten,herkesi anlamaya çalışmaktan,susturulmaktan,mutluymuş gibi görünmeye çalışmaktan çok yoruldum.ilk ve son kez dizlerine yatsam sen saçlarımı sevsen uyusam uyusam bir daha hiç uyanmasam olmaz mı anne ?..

Tımarhaneye gidiyorum canım orda kendimi asacağım oldu mu beğendiniz mi yaptığınız şeyleri embesil sürüsü!! Hangileriyse hepsi değil burda melekler de var şeytanlar da 

Acı seni olgunlaştırmamış,acı seni öldürmüş.

Buradayım da sen bunu atalı bayağı olmuş yeni cevaplayabiliyorum üzgünüm :(

Kıvırcık saçlı kızlar bilir ki o saçlar düzleştirilmeden uzayıp uzamadıkları anlaşılmaz

Günoooşşşş

Bu kadar çok düşünürsen başına ağrılar girer tabii ne bekliyordun ?

Her şey üst üste geliyor daha çok üzerime devriliyor ben eziliyorum belki de yok oluyorum.Neyse bir şey yok yorgunum sadece…

Bol kabuslu bir gecenin ardından herkese günaydın

Başlasın bizim gece mesaisi

Bunları da içime atıyorum bir gün dışıma taşmayacaklarını umarak.

İkimizin de psikolojisini sen bozdun (aynaya karşı)

Çok garip biri oldum hastayım galiba,sürekli uyumak istiyorum canım hiçbir şey yapmak istemiyor hiç keyfim yok içimde bir parça kopmuş gibi kalbime bir şey batıyor sanki çok iğrenç bir his kendimle ne yapacağım ben böyle ?

Yedek yastık bulundurmak şart oldu bu yastığın iki tarafıyla da uyulmaz artık.

Yaklaşık bir saat önce gülüyordum sonra aniden yüzüm düştü kahkahalarım yerini derin bir sessizliğe bıraktı nedenini sormuyorum çünkü ben de bilmiyorum nedensiz aniden başımı masaya koyup ağladım.Uzun bir süredir kalıcı bir mutsuzlukla boğuşuyorum gülümsemelerim hep anlık sonrası; hıçkırıklı ağlamalar,aynı yeri saatlerce seyretmeler,el titremeleri,mide bulantıları,sürekli uyuma isteği…Bazen çözüm üretmek istiyorum bu mutsuzluğuma ama sebebini bilmediğiniz bir problemi nasıl çözebilirsiniz ki ?İşin tuhaf tarafı sebebini ararken daha çok yıpranıyorum yoruluyorum buna daha çok ağlayasım var mesela,aslında bakarsan uzun bir süredir hayatımdaki çoğu şey istediğim yoldan gitmiyor. Yol,dönmek istesem  dönemeyeceğim kadar uzun ilerlemek istesem ilerleyemeyeceğim kadar bozuk ben de yolun ortasına çöküp ağlamayı seçmişim kalakalmışım öylece sanki.İçimden bir şeyler yapmak gelmiyor artık içimde herhangi bir şeye karşı heves de yok heyecan da yalnızca bir kenarda yemek yiyip nefes alıp yaşlanıp yok olmak  istiyorum tüm bunlar olurken düşünmek kavramından uzak durmak istiyorum.Şimdi yeniden derin bir iç geçirip ağlayacağım bunu yapmaktan nefret ediyorum ama gözlerim zaten çoktan buğulandı..