“Olasılıkların sonsuz olduğu bir dünyada acı, kayıp ve ayrılık ihtimalleri de sonsuzdur. Korku hayal gücünü, hayal gücü de korkuyu besler, ta ki insanı delirtene kadar.”
-Matt Haig, Yaşama Tutunmak İçin Nedenler
Bugün ilk defa ilişkimizin sonlarını değil de başlarını düşündüm. Her şeyin nasıl başladığını. Her şeyin ne kadar doğal ilerlediğini. Kendimi nasıl ona bıraktığımı. Olmam gereken yeri bulduğumu hissetmiştim. “Buldum” demiştim. Huzuru bulmuştum. Bi anda aşık olmuştum. Hiç zorlanmamıştım. Her şey ağzımdan çıkıveriyordu. İlk defa kendimi o kadar kolay bırakmıştım birine. O zaman da gidememiştim. Bırakamamıştım. Cehennemin ikinci katıydı yerimiz. Sadece orada buluşabilecektik. Tek bi öpücüğüne içim titrerdi. Aklımı kaybetmiş gibiydim. Rüyayda gibiydim. Etrafımdaki hiçbi şey umurumda değildi. Olmam gereken yer onun kollarıydı. İçimde hiç hissetmediğim bi bahar yaşanıyordu, fırtınalarıyla beraber. Kalbimi bi şey sarıyordu. Korku, heyecan, umut, hepsini aynı anda hissediyordum. Mutluydum, huzurluydum. Güvendeydim. İlk defa hissettiğim bi şeyler vardı içimde. Kaybetmemeye niyetliydim. Artık her şeyim o olmuştu. Sadece sesini duymak, yüzünü görmek istiyordum. Sanırım bu aşkın en saf haliydi. Yaşadığım en doğru histi. Öyle hissediyordum. En doğru adamı bulmuştum. Bana hiç hissetmediğim şeyler hissettiren bi adam. Saf, temiz, masum. Utanmasız, umut dolu. Birbirimizin yaralarını sarıyorduk. Birbirimize umut oluyorduk. Birbirimizin içinde papatya gibi açıyorduk. Birbirimizin kalbine dokunuyorduk. Her şeyi nasıl kaybettik, nasıl vazgeçtik her şeyden bilmiyorum. Keşke vazgeçmeseydik. Keşke sarılsaydık tüm umutlarımıza, sevgimize. Ellerimizden kayıp gitmesine izin verdik. Başka şeylerin sevgimizin önüne geçmesine izin verdik. Keşke vazgeçmeseydik, keşke direnseydik, keşke bırakmadaydık. Asla unutmayacağım bi yara olarak kalbime kazındı tüm yaşananlar, tüm sözler, tüm dokunuşlar, tüm öpüşler. Çok derinime sakladım tüm umudumu. Hiç unutmamak üzere içime sakladım her şeyi
Bu şarkının tüm sözleri mottomdur bundan sonra
Kimine siyahtım, kimine beyazdım
Görmediler rengimi
Kimine bi' tehdit, kimine kıyastım
Ben bile bilmem neyim
Aldırmam (konuşurlar)
Aldırmam (bakışırlar)
Aldırmam
Alışırlar ardımdan
Böyleydim kendim' bildim bileli
Durdurma, desinler istediğini
Hoş sözlerin, kem gözlerin hiçbiriyim
Ben düşman bilmem, peşindeyim kendimin
Çok huzursuzum ve huzursuzluğum geçmiyor nereye sapacağımı ne bok yiyeceğimi şaşırdım sadece paso ağlamak istiyorum
