Rüveyda

have a nice day :)

Karşıma otursan, dilim tutulur. Sana, senden sonra neler olduğunu anlatmak isterken susarım.

Tahammül sınırım çoktan aşıldığından beri insanlarla daha az görüşmeye, hislerimi açmamaya ve tuğla tuğla duvar örmeye başladım. 

Farkına vardıkça bir şeylerin insan kaybetmekten de korkmuyorsun, biliyorsun ki gitmek isteyen zaten çoktan bulmuş oluyor çaresini.

“Ben hiçbir acının geçtiğine inanmıyorum. Sadece daha taze bir acı bulunca, diğerini rafa kaldırıyoruz. Kaldıramayan intihar ediyor.”

Bir şeylerin olacağına inancım kalmadı.

Duvarlar örer insan. Üzerine mutlu bir resim çizer sonra. Herkes resme bakarken kimse bilmez duvarın arkasında neler yaşadığını..

Her şeyi affedebilirim ama vazgeçmeye mecbur bırakılışımı affedemiyorum

Unutamam dediğimiz her şeyi bir gün çok güzel unutacağız.

“şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,”

dedi: “gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden için rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”

bazı fotoğraflar.