no more toxic friendships in 2018, no more toxic relationships in 2018 and no more toxic thoughts in 2018
only toxic by Britney Spears in 2018
ΝΑΙΙΙ

no more toxic friendships in 2018, no more toxic relationships in 2018 and no more toxic thoughts in 2018
only toxic by Britney Spears in 2018
ΝΑΙΙΙ
“Θάνο άλλαξες μου” είπαν πριν λίγες μέρες.
Ναι ρε ξευτιλισμένα ανθρωπάκια άλλαξα!
Την αγάπη μου στην οικογένεια μου και σε λίγους ανθρώπους,οι οποίοι μιλάμε/δε μιλάμε ξέρω τι είναι και τι θα έκαναν για μένα.
(όπου Θάνος όποιος νιώσει ταύτιση ας βάλει το όνομά του)
Μου πήρε πολύ καιρό να συνειδητοποιήσω πως οι άνθρωποι δεν βλέπουν τον εαυτό τους όπως τους βλέπουμε εμείς. Θεωρούμε κάποιον ευγενικό, ικανό, αστείο αλλά αυτός δεν το βλέπει ενώ εμείς ντρεπόμαστε να το αναφέρουμε. Ίσως θα έπρεπε να το πούμε να δείξουμε λίγη εκτίμηση πριν είναι πολύ αργά.
(via soukou-sou)
Με καταπίνει πάλι το άγχος μου, γαμώ την χαμηλή αυτο-εκτίμηση και ανασφάλειά μου μέσα!
“I’m not beautiful. I don’t have to be, and I don’t mind it. I’m more than a face. I’m messy and torn and quiet and complex and good enough. I’m me. And you have no say in what that is anymore.”
— alhwrites
•Σενάριο Πρώτο:
-Λεωφορείο Θεσσαλονίκης-Βράδυ
Μια γυναίκα μέσης ηλικίας ύστερα από μια κουραστική μέρα την παίρνει ο ύπνος στον ώμο ενός αγνώστου. Ο άγνωστος την κοιτάει ξαφνιασμένος και και την σκεπάζει με την ζακέτα του.
•Σενάριο Δεύτερο:
-Έξω σε έναν δρόμο-Αργά το βράδυ γύρω κατά τις 12
Μια φοιτήτρια γυρίζει από βόλτα έξω.Μια παρέα αγοριών πίνουν και καπνίζουν στο τέλος του δρόμου.Τα πόδια της τρέμουν στο άκουσμα γέλιων και σφυριγμάτων. Η φωνή μια γιαγιάς την φωνάζει.
«Μαράκι μου! Έλα πάνω κόρη μου,εδώ είναι ο Δημήτρης και σε περιμένει»
Δεν την λέγανε Μαρία και ούτε ήξερε για ποιον Δημήτρη μιλούσε.
•Σενάριο τρίτο:
-Σε χώρο εργασίας-Πρωί
Ένας άντρας με αμέτρητους φακέλους στο χέρι προσπαθεί επί ώρα να ανοίξει την πόρτα.Ένα μικρό κοριτσάκι σηκώνεται και του ανοίγει.
•Σενάριο Τέταρτο:
-Στάση Λεωφορείου-Απόγευμα
Οι πόρτες του λεωφορείου κλείνουν.Το λαχανιασμένο αγόρι δεν προλαβαίνει. Η φωνή μιας κοπέλας σταματάει το λεωφορείο να ξεκινήσει.
«Κύριε οδηγέ μπορείτε να ανοίξετε τις πόρτες;»
•Σενάριο Πέμπτο:
-Έξω από ένα μπακάλικο-Μεσημέρι
Ένας παππούς βγαίνει από το μπακάλικο με ένα χέρι να κρατεί το μπαστούνι του και το άλλο βαριές σακούλες.Ένας νεαρός περνάει από δίπλα του με ακουστικά στα αφτιά.Σταματάει απότομα και γυρνάει.
«Να σας βοηθήσω;»
•Σενάριο Έκτο:
-Πλατεία-Νωρίς το απόγευμα.
Από την τσέπη ενός κυρίου πέφτουν χρήματα.Ένα μικρό παιδάκι τρέχει από πίσω του να του τα δώσει.
6 περιπτώσεις γεμάτο ανθρωπιά.
Σκεφτείτε λίγο τι θα μπορούσε να συμβεί αν αυτοί οι άνθρωποι δεν βοηθούσαν ή δεν κατανοούσαν τον συνάνθρωπο τους
Να βοηθάτε,να σκέφτεστε και να ενδιαφέρεστε.Την άλλη φορά ίσως βρεθείτε εσείς σε ανάγκη!
Ώσπου συνειδητοποιείς ότι πλέον στα γενέθλια σου δεν θέλεις δώρα, ούτε λεφτά. Θες μόνο κάποιους ανθρώπους δίπλα σου, ανθρώπους αληθινούς, ανθρώπους που με το καιρό η απόσταση δεν σας αφήνει να γιορτάσετε και να περάσετε μαζί τις πιο σημαντικές σας μέρες.θέλεις ανθρώπους, όχι αντικείμενα. Ούτε και ανούσια πάρτυ. Χρειάζεσαι μόνο αληθινά συναισθήματα να μοιραστείς με ξεχωριστούς ανθρώπους. Ξεχωριστούς για σένα.
Χρόνια μου πολλά λοιπόν.
Είναι γραμμένο 3 χρόνια σχεδόν εκεί. Είχα βαρεθεί να το βλέπω είναι η αλήθεια,κάθε μέρα μετά το σχολείο. ”Εγώ θα σ’αγαπώ και μη σε νοιάζει.“ Πάντα έλεγα εντάξει ρε αδερφέ,δεν τον/ην νοιάζει τόσο από ότι καταλάβαινα. Σήμερα σχόλασα ήταν μια απ’τις συνηθισμένες μέρες πέρασα λοιπόν από εκεί για να πάω σπίτι μου και Έπεσε το μάτι μου όπως-σχεδόν- πάντα σε αυτό το μπλε στιχάκι,ξαφνιάστηκα. Μετά από 3 χρόνια η απάντηση βρισκόταν πλέον εκεί.”Εγώ πιο πολύ.” η απάντηση σου δόθηκε. Εσύ,που το έγραψες όμως είσαι ακόμα εκεί για να την ακούσεις;
S1ngles s2 ½ e01 (via katerina-tsoka)
ti glykoylhdes poy gineste otan ksemenete.
When school starts soon and you have to be nice to all those fake bitches *sigh*
(via basicallybeccaaa)
Society killed us. (via je-suis-un-enfant-de-la-lune)
Καθόμουν χτες στην κουζίνα ενώ έτρωγε ο πατέρας μου και έρχεται η αδερφή μου (η οποία είναι 9 χρονων) να του πει ότι θέλει να αγοράσει ένα τρενάκι με ραγες. Αυτός αμέσως αρνήθηκε με ένα ειρωνικό ύφος
“τα τρενακια είναι για αγόρια τι θα το κανείς εσύ;” “Θα παίζω αφού μου αρέσει” “Ναι, θα σου πάρουμε και στολή να κανείς το σταθμαρχη. Εσύ είσαι κορίτσι δεν χρειάζεσαι τέτοια”
Εκεί πετάχτηκα εγώ και του είπα ότι δεν χρειάζεται να χωρίζουμε τα παιχνίδια ανάλογα με τα φύλα των παιδιων, δεν είναι ανάγκη να καλλιεργούμε τόσο έντονες διάφορες και στερεότυπα όταν το μυαλό τους είναι ακόμα αγνό και δεν καταλαβαίνει τη διάφορα. Και στην τελική πως το τρένο δεν έχει τιποτα μη θηλυκό.
“Και εσύ δηλαδή θα ήθελες να κανείς ένα γιο και να του δίνεις Μπαρμπι;” “Αν με αυτό διασκεδάζει γιατί οχι;” “Τοτε δεν θα έχεις γιο θα έχεις πουστη” “Οι πουστηδες δεν είναι γιοι δηλαδή;” “Δεν είναι αντρες” “Βιολογικά είναι άντρες εφόσον έχουν ένα Υ χρωμόσωμα -διαβάζω πολύ το ξερω- η σεξουαλική τους προτίμηση δεν έχει σχέση με το φύλο τους. Όπως και οι δραστηριότητες και η εμφάνιση τους δεν καθορίζουν τη σεξουαλικότητα τους.” “Ναι μα κοινωνικά δεν είναι καθαροί άντρες” “Βασικά δεν είναι στρέιτ άντρες αλλά ομοφυλόφιλοι άντρες” “Είναι ντροπή για το αντρικό φύλο να έρχεται ο άλλος και να κουνάει την αχλαδια, η πολύ τηλεόραση σας τρώει τα μυαλά και το έχετε κάνει μοδα” “Είναι ντροπή για την ανθρωπότητα να υπάρχουν άνθρωποι τόσο σεξιστες” “Αν κανείς παιδί θα καταλάβεις.”
Και εκεί βγήκα από το δωμάτιο ενώ του ευχήθηκα να είναι αναγκασμένος να παίζει κούκλες με τον μελλοντικό γιο μου. Απλά ένας ακόμα λόγος που δεν συμπαθώ τον πατέρα μου.
Για αυτό χρειαζόμαστε το φεμινισμό. (Dont get me wrong έχει αποκλειστικά να κάνει με την ισότητα των δύο φυλων, και οι άντρες καταπιέζονται. Απλά να προλάβω όσους δεν τα έχουν καλά με τη λέξη φεμινισμός χωρίς λογο)
Έχω βαρεθεί αυτές τις γαμημένες τις ανασφάλειες. Και είναι και πολλές μαζεμένες με διαφορετική μορφή η κάθε μια. Η θα με πιάνει και θα νιώθω άσχημος πως όλοι είναι πιο όμορφοι απο εμένα και θα νιώθω μειονεκτικά και πως πρέπει να αλλάξω την εμφάνιση μου. Η, θα με πιάνει και θα σκέφτομαι πως δεν μπορώ να κάνω μια σχέση γιατί φοβάμαι πως θα ξανά φάω τα μούτρα μου. Και τι κανω λάθος;. Έχω βαρεθεί και το μυαλό μου είναι στα πρόθυρα να εκραγεί. Γαμώ τις ανασφάλειες μου γαμώ. Σε τρώνε αργά και βασανιστικά.
(via giatiexwesena)
