Kendi sınırlarımın içinde sınırsızlığımı kurdum.

geçsin diye sokaklar boyu yürüdüm.geçtiği yerde olmayı beklerken kaybolduğum yerde buldum kendimi. her sokak başında bambaşka ruhlar tanıdım.bambaşka savruluşlar,bambaşka hikayeler,bambaşka kayboluşlar...onlarda bazen kendi kopuşlarımı gördüm.tekrar tekrar yaşadım kabullenmek istemediğim her duyguyu,anı. baktığım her yerde çıkmaz sokaklarla karşılaştım sandım.en çıkamam dediğim sokaktan bile kalbim acıya acıya çıktım.her çıkmaz sandığım sokak beni bana yakınlaştırdı. her sokaktan bi deneyim aldım,karşılığında doludizgin yaşadığım duygularımı aldı. bazen içim parçalanır gibi hissedip hıçkıra hıçkıra ağladım,bazen kimse duymasın diye hıçkırıklarımı yuttum,bazen ağlayamadım bile. şu an ise sadece anda kalmaya çabalıyorum.sokakları gezerek yaşamaya çalışıyorum.varoluş sancılarından kurtulmayı ümit ediyorum.kurtulamayacağımın da bilincinde.uyumak istiyorum.uyanmamak.

içimde bi isteksizlik var. önceden istediğim şeylerin şu an olması bile beni mutlu etmiyo. hep bi şeyler arıyorum ne aradığımdan habersiz.ağlamak istiyorum.hıçkıra hıçkıra. bunu yapamayınca sürekli gülüyorum,mutsuz insan varsa mutlu ediyorum.bunu yapmak zorundaymışım,bu benim görevimmiş gibi davranıyorum.bi kendime yapamıyorum.bi kendime yaranamıyorum.bütün bu sahteliğin içinde boğuluyorum.etrafımdaki insanların içinde yalnızlığımda boğuluyorum.

unutulmayı da göze aldım evet,hayat sana teşekkür ederim

kaç yaşına gelirsen gel bazı hisler geçmiyo

sen bana bir emanettin yaralı çocukluğumdan

Bedenim de zihnim de o kadar yorgun ki...Asla kendimle baş başa kalmıyorum.Kalamıyorum. Hissettiklerim ve içimdeki yargı makinesi beni korkutuyor. Şu an bu cümleleri sarf ederken de susmuyo yargı makinesi. İnsanın içine bir kere yerleşince boşluk, gitmiyomuş. En yakınım dediklerime bile anlatamıyorum. Kendime anlatamıyorum. Tanıyamıyorum. Anısı olan hiçbir şarkı bir anlam ifade etmiyor artık. Anlamsız her şey. Çözüm yolları anlamsız,nefes alamamak anlamsız,nefes almak anlamsız. Birçok insana, duygularıma, bedenime eziyet ediyorum. Çok çekilmez bi insan oldum. Tahammülüm yok. Bu arada böyle cümleler kurduğuma bakmayın,sabah şen şakrak uyanıp palyaçoluk görevimi üstlenirim. Yüzümde gülümsemelerle günü uğurlarım,ardından gülümsememi de uğurlarım.

düşlerim gerçek,gerçeğim yalan

inanmıyorum artık inanamıyorum çocuk

asla peşimi bırakmıyo yük olurum korkusu.özür dilerim sevgili kendim.uğraştım sen böyle hissetme diye ama olmadı yine yapamadım

insanı üşüten esen rüzgar değil çoğu zaman ya da dışarıda fırtınalar kopması değil. anlık geldiği zannedilen boşluk duygusu bazen,gözyaşlarının bile senden uzak düşmesi bazen,bazen baktığında görememek,bazense insan kendini ısıtamadığını fark ettiğinde üşür. hiçbir çözüm yolu yoktur bazen içinde tarif edemediğin o duygunun.kelimesi yoktur,sesi yoktur.sadece boğazını düğüm düğüm eder,karnın sancılanmaya başlar,gözlerini her şeye yummak istersin. bazen hiç durmadan anlatmak,dinlendiğini hissetmek istersin.bazen içini öyle bi o tarif edemediğin duygu kaplar ki en yakınına bile anlatmak istemezsin,anlatamazsın.evdeki bütün odaları tek tek dolaşırsın, duvarları izlersin itinayla. nefes almak istersin,camı açarsın, o hava yetmez. balkona çıkarsın ,balkonun demirleri engeller seni.huzur bulmak istersin kısacık ve minicik de olsa. sonra bunu istemek bile öyle fazla ve ağır gelir ki umutsuzca oturursun olduğun yere.maviyi görmek bile istemezsin o umutsuzlukla. kaçarsın özenle sevdiğin her şeyden.ama hayat bu, öğren tecrübe işte dersin.bi süre kandırırsın kendini. yalanlar söylersin. bazı yalanların acısıyla ağlayamazsın bile. kelimeler ağlar,cümleler eksik ve yarım kalır,nokta kayıptır.

sevgili geçmişteki canım kendim... bu satırları yazarken birtakım buhranlardan geçiyorum ama geçecek. bilirsin olur arada öyle bana. o zamanlardan daha çok hayal kırıklıkları biriktirdim o kavanozun içinde. ama senin kadar incinmiyo inançlarım merak etme. daha iyiyiz. kötüyüz diye karalar bağlamıyoruz en azından. pembe masallı dünyalardan uzak tutuyoruz kendimizi. eskisi kadar düzeleceğine inancımız yok. düzelmesini de istemiyoruz. böyle kabul ediyoruz. kızmıyoruz,kaybolmamaya çalışıyoruz. kocaman bi okyanusta boğuluyomuş gibi hissediyoruz bazen sadece. önceden olsa elimizi uzatırdık biri tutsa ve bizi o okyanustan çekip alsa diye. şu an öyle bi isteğimiz su yüzüne çıkmaya çalıştığında ağır mahkemeler düzenleyip yargılıyoruz kendimizi. diyorum ya bitti artık pembe masallı dünyalar. özlüyorum orayı. orada sallanmayı, koşturmayı, renkli ışıklarına hayranlıkla bakmayı ve orada çarpışan tek şeyin arabalar olmasını. bazen bi boşluk doluyo içime. ağlamak istiyorum oturup olduğum yere. sonra bomboş bakıyorum artık muhabbeti ilerlettiğimiz duvarlara. reyhan ağlama da demiyor, anlıyor sanırım beni. ama seninle olandan daha az kavga etsek de, o zamanlar çok farkında olmadığımızdan mütevellit sanırım bilemiyorum, en ufak bi kavgamız beni uçurumdan atlamaya itiyor. bi de hatırlıyor musun, önceden eksilen her duygu için kendi içimizde bi cenaze düzenlerdik. bıraktık artık cenazeleri. eksikse tamam. hiç fark etmez. senin kadar korkak da değilim. kaybedecek hiçbir şeyim yok gibi afilli sözler sarf etmeyeceğim ama kaybedecek şeylerim seninki kadar umrumda değil. insanlarla derinliği olan bağlar kuramıyorum senin gibi. sanırım böylesi daha iyi. geçmişteki gibi dinlemiyorum insanları ve kendimi. kendimden o kadar uzağa savruldum ki... sanırım okyanusun dibinde kayboldum. hala şarkılar için hikayeler uyduruyorum. bana eşlik eden biri de var. olduk olmadık yerlerde şarkı söylemekten vazgeçemedim. şarkıların içinde yaşayıp ağlıyorum da hala. yağmurdan kaçmaya çalıştığım bi dönem oldu ama aştık onu da. bi eksikliğimiz var ama senin kadar istikrarlı değiliz ve bu durum bazen bizi o kadar çıldırtıyo ki kendimizi dar ağacına doğru yürütecek duruma geliyoruz. zamanla değişen çok şey oldu. diz kapaklarımız ve ayaklarımıza çok fazla can kırıkları battı ama mutluyuz her şeye rağmen. seni hatırladığımda buruk bi tebessüm yayılıyo yüzüme, onca şeye rağmen olduğun kişiye hayranım sevgili geçmişteki canım kendim.

19 Eylül 2022 pazartesi, 02:38

yaaa🥺çok teşekkür ederiim, ancak görebildim💖

annemi özledim

nous sommes dans le meme reve