zoeking

ze zeggen: in de zomer is alles mooier
maar zij kennen jouw rode wangen niet
in de winter
of hoe je mijn lichaam omsluit
wanneer je op zoek bent naar warmte in de herfst
of het kleurenpallet van jouw ogen
in het eerste beetje lentezon
maar vooral de bloesems die uit je kiezen groeien wanneer je naar me lacht
die zullen altijd blijven stralen
dwars door seizoen en dag

Ik wil zo graag alles achterlaten. Een busje kopen en de wereld rondtrekken. Echte mensen leren kennen, de wereld ontdekken. Weg van onze mislukte samenleving op zoek naar antwoorden op mijn vragen.

/

Ik zoek het grijs in alles
Want waar ik ook ben
Ik huil of lach
Zwart wit is alles wat ik ken

Ik probeer het midden te vinden
Me niet te binden
Aan wie ik wil dat ik ben

Maar elke keer als ik val
Val ik hard
Elke keer als ik denk dat het wit is
Blijkt het toch het donkerste zwart.

Laten we praten, maar nu echt praten. Discussiëren over de existentiële vragen van ons bestaan, over hoe het gemis soms bezit van je neemt. Stop met doekjes winden om wie je werkelijk bent. Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in de persoon die je niet bent, des te meer in wat je worden zal en wat je bent geweest. Debatteren over onze visies op kwesties die gevoelig liggen omdat ook deze geen taboe mogen vormen. Met afsluiting zullen we het niet redden dus laten we gewoon eens echt praten. Zonder eufemismen, zonder leugens, vertel nou gewoon eens de waarheid. Ik ben namelijk op zoek naar de ware jij, de ware ik en het echte wat er tussen ons speelt. Soms voel ik me op de scène alsof we beide gewoon een voorstelling opvoeren en wachten op applaus van de maatschappij. Ik wil niet dat ‘wij’ zomaar een theaterstuk worden. ‘Wij’ moeten een levensechte documentaire zijn, iets waar we beide wat uit leren. Dus kunnen we beginnen met eerlijke dingen tegen elkaar te vertellen?

anonymous asked:

Hoi! I'm looking for some resources to improve my listening skills, could you please list some of your fave dutch singers, films/ tv series and youtubers? Dankjewel xxx

Hi, thanks for asking a question.
I’ve listed some things for you. Hope you like it :)

Some famous Dutch youtubers:

🔹MeisjeDjamila
🔹EnzoKnol
🔹Dylanhaegens

Dutch films (I don’t really watch a lot of Dutch films tbh, so I’ll just sum up some famous ones. lol):

genre: comedy

🔹Alles is liefde
🔹Onze jongens
🔹Ja zuster, nee zuster (de film)
🔹Loenatik, te gek!

genre: WWII

🔹Zwartboek
🔹Het meisje met het rode haar

genre:drama

🔹Tonio
🔹Ciske de rat
🔹Achtste groepers huilen niet

genre: animation (mainly Dutch titles of Disney films)

🔹De klokkenluider van de Notre Dame (The hunchback of Notre Dame)
🔹De aristokatten (The aristocats)
🔹Belle en het beest (Beauty and the beast)
🔹Binnenstebuiten (Inside Out)
🔹Huisdiergeheimen (The secret life of pets)

Dutch series

🔹Petticoat
🔹Moordvrouw
🔹Gooische vrouwen
🔹Flikken Maastricht

Dutch talkshows

🔹De wereld draait door
🔹RTL Late Night
🔹Zondag met Lubach
🔹Jinek

Other Television programmes:

🔹De slimste mens
🔹Rambam
🔹Pauls puber kookshow
🔹3 op reis
🔹Buch in de bajes
🔹Anita wordt opgenomen
🔹Je zal het maar hebben
🔹NOS journaal (the news)

Television programmes for children:

🔹NOS jeugdjournaal (the news for kids)
🔹Sesamstraat (Sesame street)
🔹Het klokhuis
🔹Checkpoint

Websites where I hope you can watch these things (some series/programmes you can also find on youtube):

🔹http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/gemist/alles/datum/jaar
🔹http://www.npo.nl/programmas/meest-bekeken ➡ most programmes you can find on this website
🔹http://jezalhetmaar.bnn.nl/hebben
🔹http://3opreis.bnn.nl/afleveringen
🔹http://nos.nl/uitzendingen/
🔹http://www.rtllatenight.nl/afleveringen
🔹http://npozapp.npo.nl/programmas

Words that might come in handy to be able to use these websites:

🔹zoek/zoeken - search
🔹afleveringen - episodes
🔹programma’s - programmes

Dutch singers:

Pop:

🔹 Blof (most popular songs: holiday in spain; hier aan de kust; wat zou je doen; liefs uit londen)
🔹Nielson (most popular songs: sexy als ik dans; hoe (Dutch for “how”); beauty and the brains)
🔹Racoon: they’ve made one Dutch song called oceaan
🔹Acda & de Munnik (most popular songs: het regent zonnestralen; niet of nooit geweest; Cd van jou, Cd van mij)
🔹Veldhuis & Kemper (most popular song: ik wou dat ik jou was)
🔹Claudia de Breij or Frank Boeijen (most popular song: mag ik dan bij jou)
🔹De Kast (most popular song: In nije dei ➡ this is actually Frisian. They’ve also made a Frisian version of “paradise by the dashboard light”)
🔹Maaike Ouboter (most popular song: dat ik je mis)
🔹Klein Orkest (most popular song: over de muur)
🔹Guus Meeuwis (most popular songs: Brabant; tranen gelachen)
🔹 Wim Sonneveld (most popular song: het dorp)
🔹Boudewijn de groot (most popular songs: avond; meneer de president)
🔹Hero (most popular song: toen ik je zag)

Pop Rock:

🔹Frank Boeijen Groep (most popular songs: zwart wit; Kronenburg park)
🔹het Goede Doel (most popular song: België)
🔹Doe maar (most popular songs: sinds een dag of twee; de bom; Doris Day; pa)

Hip Hop:

🔹De jeugd van tegenwoordig (most popular song: sterrenstof)
🔹The Opposites (most popular songs: slaap; slapeloze nachten; broodje bakpao)
🔹 Gers Pardoel (most popular songs: ik neem je mee; bagagedrager)

Dutch comedians:

🔹Paulien Cornelisse
🔹Herman Finkers
🔹Javier Guzman
🔹Brigitte Kaandorp

Iemand waar ge gewoon naartoe kunt gaan en zeggen dat er niks oké is. Dat het lijkt alsof de tunnel enkel zwarter wordt en dat de lucht niet lijkt op te klaren. Iemand waar ge tegen kunt zeggen dat het niet de moment is om te praten, maar te voelen. Elkaars aanwezigheid appreciëren en leren uit de stiltes. Iemand waarmee ge vurig kunt discussiëren over de wereld en uzelf. Zoek iemand die het aankan om u te zien zoals ge bent en te waarderen wat ge te bieden hebt. Vind iets waar ge uzelf bij kunt zijn.

I.                    
Ik liep haar kamer binnen en ging op de vloer liggen. Ze zette muziek op waar je goed op kunt ademen en zei: ‘Blijf zo lang liggen als je zelf wilt’. Ze dronk van haar thee en las verder in het boek dat ze op schoot had totdat ik weer rustig genoeg was om erover te praten.

II.                  
Ik had nieuwe schoenen nodig. Ze vroeg: wat zoek je precies?
Ik wees naar het versleten paar dat ik aanhad. ‘Dit, maar dan nieuw.’
Ik denk nog heel vaak terug aan wat ze toen tegen me zei.
‘Als iets echt goed is moet je het ook niet veranderen.’

III.                
Ik ging verdrietig naar de supermarkt en kwam terug met vier dozen waterijsjes. Ze keek toe hoe ik de dozen één voor één op tafel legde.
‘Weet je wat mijn oma zei toen ze in het ziekenhuis op sterven lag?’ vroeg ze.
‘Dat ze het nooit zo lang had volgehouden zonder perenijsjes.’

IV.                
Ze noemt haar vriend alleen bij zijn naam wanneer ze boos op hem is.

V.                 
In de kledingwinkel zag ik een zomerjurk waarvan ik dacht: die is voor haar gemaakt.
Zij vond hem te duur.
‘Deze is voor je verjaardag,’ zei ik.

Platform

Ze belden haar op de ochtend van 21 oktober. Ik was aan het werk, om 10:16 begon mijn telefoon te trillen. Ik drukte weg. “NEEM OP!” stuurde ze, waarna ze opnieuw belde. “Wat is er?” vroeg ik. “Ik mag mee,” zei ze. Ik liet mijn telefoon niet vallen, ik zakte niet door mijn knieën. Het had gekund, ik had het kunnen doen. In mijn oor vertelde ze over haar beoordeling, over hoe blij ze waren dat ze haar in de selectie konden opnemen, dat ze een aanwinst zou zijn op de rest van het team. Ik mompelde wat, zo nu en dan, maar mijn hart sloeg in mijn keel en koud zweet gleed over mijn rug. Iemand kwam het trappenhuis in, zag mijn gezicht en draaide zich terug. “Liefje, ik ben heel blij voor je, echt,” zei ik. “Er is nog niets zeker hoor!” zei ze. Ik voelde me alsof ik even weer boven water kwam. “Nee, maar laten we hopen dat het zeker wel gebeurt,” zei ik. Terug naar de bodem.

Er is een punt waarop relatief onbekenden elkaar vertellen over hun dromen en ambities. De eerste keer dat ze het ter sprake bracht had ik zitten stuiteren van enthousiasme. Wellicht was het mijn eigen gebrek aan lef op het gebied van carrière en werk maar iemand met een helder doel voor ogen maakte steevast diepe indruk. “Wat voor soort werk zou je als astronaut willen doen?” vroeg ik. Het was een vraag waarvan ik nauwelijks wist welke antwoorden er zouden kunnen bestaan en ik verwachtte geen concreet antwoord. “Kolonisatie,” zei ze. Geen spoor van twijfel. Ze was bijna klaar met haar studie, ze wist waar ze moest solliciteren, aan welke eerste eisen ze moest voldoen. Ze legde alles voor me op tafel, elke stap, alles wat ze de afgelopen jaren ervoor had gedaan. In mijn hoofd tolde het woord ‘kolonisatie’ nog rond, zonder iets te raken.

Toen ik die dag in oktober thuis kwam, zaten haar ouders al op de bank. Ze hadden alledrie gehuild. Ik dacht aan de foto’s die ik van haar had gezien. Feestjes waarbij ze verkleed ging als raket en astronaut, vakanties naar de steden waar de lanceringen werden gedaan, haar kamer vol opengeslagen boeken en losse vellen vol berekeningen. Ik omhelsde haar moeder, gaf haar vader een hand en kuste haar op haar voorhoofd. “Ik ben zo trots op je,” zei ik, en ik plukte de fles champagne die ik uit de koelkast van de faculteit had meegenomen uit mijn tas. “Dit heb je verdiend.”

Tijdens de verhuizing sneuvelden de whiskyglazen die ik van mijn ouders had gekregen. Het was hun laatste cadeau aan me geweest. Ze vroeg of ik in orde was en ik veegde de scherven bij elkaar en knikte. Dit alles voelde ontzettend belangrijk en hoewel ik ons huis niet echt had willen verlaten, was er voor haar opleiding geen andere optie.

Toen ze een half jaar bezig was met haar training, kwam een journalist ons opzoeken. Zij kreeg de meeste vragen, inhoudelijke vragen, over waarom ze mee wilde doen aan de missie, wat ze in de loop van de tijd wilde bereiken, hoe ze zich hiernaartoe had gewerkt. Tegen het einde keerde de jongeman zich naar mij toe. Hij moet interviews gelezen hebben met de echtgenotes van de Apollo-astronauten, de knipoog was hoorbaar in zijn stem. “Wordt het voor u niet moeilijk om hier achter te blijven?” Ik wilde roepen dat ik ruimtevaart haatte en dat ik niet begreep hoe ze mensen wel konden brengen maar niet konden halen, ik wilde zeggen dat je nooit denkt dat iets gaat eindigen wanneer je eraan begint en al helemaal niet dat het zo gaat eindigen. Ik wilde de ruimte vervloeken en alle wetenschappers die hadden bedacht dat onze eigen planeet niet meer genoeg voor ons was. Ik slikte het weg, het zuur bleef hangen in mijn maag. “Dat wordt heel moeilijk, absoluut. Ik heb echter altijd geweten dat dit haar ambitie was en heb nooit getwijfeld dat ze het zou bereiken.” Ze porde me in mijn zij. “Ik ben nog niet weg hoor!”

Er was minder lichtvervuiling boven ons dak en ik sliep steeds minder. Soms stond ik in de tuin te zoeken naar een ster die iets feller straalde dan de rest, dan stelde ik me voor hoe ik hier op mijn veertigste, vijftigste, zestigste zou staan kijken naar de hemel, op zoek naar iets van herkenning. Wanneer ik terug in bed kroop, rolde ze dichter naar me toe en mompelde ze iets wat ik niet kon verstaan.

Naarmate er meer kandidaten afvielen en haar opleiding verder vorderde, kroop er meer stilte tussen ons in. Meer dan eens bekeek ik haar van top tot teen en greep een koude angst zich in me vast. Dan moest ik naar adem happen om het idee dat ik haar zou gaan verliezen. Ooit, tijdens die eerste ontmoeting, had ze een stip op de hemel getekend die steeds groter was geworden, tot het uiteindelijk alles was waar ik naar kon kijken. Vanuit mijn ooghoek zag ik die oranje bol soms plots opdoemen, bij voorkeur op momenten dat we door onze toegenomen stilte elkaar toch al minder leken te begrijpen. Mijn nachten werden zo beroerd dat ik slechts enkele tientallen minuten slaap vond per nacht, voor de rest lag ik te staren naar de planeet die dreigend boven ons was komen te hangen.

“Wil je dat ik ermee stop?” vroeg ze bij het ontbijt op een zondagochtend. Ik was uit de keuken teruggekomen met twee mokken koffie. Ik keek naar haar gezicht. Ze deed haar best om het neutraal te houden maar ze was zo dichtbij. Grote delen van de raket waren in de laatste fase van opbouw, haar opleiding zat in de laatste, cruciale fase. We naderden een punt waarop er niet meer teruggekeerd kon worden, ik had het vermoeden dat ze dat haar hadden verteld. Ik wilde dat ze zou stoppen. Ik wilde dat ze een baan vond op een plek minder dicht bij de evenaar, dat we al onze verjaardagen en overwinningen samen zouden vieren, elke dag elkaar aan konden raken en langzaam samen oud en verfomfaaid worden. Ik wilde zo graag dat ze bleef dat ik al mijn eigen dromen en kansen ervoor zou willen verliezen. Ik kon die van haar niet ontnemen. Ik zette de koffie op tafel, knielde voor haar neer en legde mijn handen op haar knieën. “Ik wil dat je gaat.”

Ze vertrok op 5 mei. Ik was uitgenodigd als VIP maar had geen behoefte aan de mensen die ik daar zou treffen. Zenuwachtige partners, grijnzende communicatiemedewerkers, ambtenaren, wellicht zelfs de president. Nadat ik had gezien dat ze in de raket stapte, was ik met de auto naar een strand aan de andere kant van de baai gereden. Het was niet druk, enkele liefhebbers met camera’s, wat mensen die net als ik dit historische moment liever in betrekkelijke stilte wilden doormaken. Om 03:00 ontbrandden de motoren van de eerste trap. Het donderende geraas golfde over het water, een vlaag warmere lucht leek me in mijn gezicht te raken. Ik volgde de raket en haar felle vlam tot het slechts een puntje in de verte leek. De tranen stroomden over mijn wangen, ik trilde van top tot teen. Ik wist dat het een leugen was en toch fluisterde ik zachtjes “tot ziens” tegen de hemel.

Ik wens je het beste toe, zelfs nadat je mijn hart gebroken hebt. Ik hoop dat je iemand vindt die net zoveel van je houdt als ik doe en ik hoop voor diegene dat jij ook van hem houdt. Want de pijn die je veroorzaakt hebt, wens ik niemand anders toe. Maar ik hoop dat je gelukkig bent. Ik hoop dat je vindt waar je naar op zoek bent en ik hoop dat je mij en wat we samen hadden nooit zal vergeten. Ik ben nog steeds verliefd op je, dat is waarom ik je moet laten gaan.

Toe maar, word maar verliefd op een ander, het is oké. Het spijt me dat ik niet ben wat je nodig hebt, ik zou willen dat ik dat wel kon zijn. Zelfs na alles wens ik je het beste toe. Je maakte me aan het lachen toen ik dacht dat ik dat niet kon, dus ga. Ga en word verliefd op een ander, het is oké.

Na een afwezigheid van enkele jaren is dit mijn nieuwe begin. Door de jaren heen zijn enkele url’s veranderd of ben ik vergeten wie ik vroeger allemaal volgde. Ook ben ik op zoek naar nieuwe vriendjes! Dus reblog dit als je van NL/BE bent en ik dan zien we elkaar snel in elkaars mailbox. DIKKE KUS.

Ik voel me altijd verdacht comfortabel in grote steden. Misschien dat door het lawaai van de stad dat geschreeuw in mijn hoofd niet zo luid lijkt; alsof te veel ruis een soort stilte veroorzaakt. Het soort stilte dat verslavend werkt. Ik denk dat ik, als een storm, altijd op zoek zal blijven naar die stilte.