zoeking

Ik zoek: de goedkoopste manier om van Antwerpen naar Leiden te gaan! Trein is 35 euro, ik wil goedkoper. Het is voor een lezing. Iemand een idee? THAAANKSSS peoplez <3 

Durf eerlijk en kwetsbaar te zijn. Je hoeft jezelf niet groter of beter voor te doen dan dat je bent of dat je je voelt. Laat je volledig zien met al je mooie,-  en ook je schaduw kanten. Je bent een mens dat net als alle anderen op deze planeet op zoek is naar een beetje geluk.
—  Albert Sonnevelt 
een feestje

ik zou willen dat het leven echt een feestje was
elke dag dansen
glas na glas

glaasje na glaasje
verwonder, verbaas je

dan zou ik dansen
pas voor pas

ja ik zou willen dat het leven echt een feestje was
slingers aan de muur
nonchalant in de hoek
trippend op lachgas
naar elkaar op zoek

maar het leven is geen feestje
geen fijn gevoel
we drinken nog wel
maar met een heel ander doel

8

Favorite Reads Of 2014: Some of these made me smile, some caused ugly sobbing, some I just could. not. put. down. For the full reading list, click here.

Die winter was onze huid zo dun als gaas en wrongen onze aderen zich als koperdraad naar boven. We renden – we renden over de koude klinkers en we renden langs de haven en we renden voorbij de hoogspanningskabels we renden door twee in elkaar gehaakte armen en soms lagen we – soms losten we op in een smalle strook licht. Als het laatste gevoel uit onze vingertoppen wegtrok en we alleen nog maar huid en handen handen handen waren, legde hij me in zijn hals als een geschoten hert en droeg me naar huis. Daar lag ik, uitgevouwen op zijn schoot terwijl hij mijn vel als een trui over mijn hoofd probeerde te stropen. We waren op zoek naar een naad om los te trekken, om te rafelen van onze kraag tot onze schouders tot onze mouwen en open te barsten – we moesten openbarsten. We waren elektrisch, een zwerm bijen in een open veld.

(V)erloren en
( E)enzaam zoek ik
( R)adeloos in het
( D)onker maar blijf
( R)usteloos zitten en
( I)ntens angstig blijf ik
( E)indeloos
( T)erleurgesteld in mezelf.

En dat is wat VERDRIET met je doet.

Horizon

Grove borstelstreken aan de einder;
een lappendeken grijze, gele, roze
blauwe, bruine, blonde, witte wolken

schakeert de eindeloze lucht met zin voor
leven, kleur en schoonheid. En de zonlucht,
het slinkt! Waar gaat mijn zonlucht heen? Zojuist
was ze hier nog om mijn knettergekke

verveling bij te lichten, zeggend, gapend,
Mij vragend de richting naar een saaier persoon.
Ik kon niet antwoorden, mijn ogen genageld
Aan het wolkenspel dat voortgleedt uit zicht.

Ze fladderen overal, erboven, -onder.
Boven wat? Waaronder? Zoek dat zelf maar uit!
Het gaat zo vlug – ik moet me reppen – van  links
naar rechts of andersom… Wanneer het laatste

beschenen takje zucht van opluchting, ver-
vallen alle kleuren; als laatste komen
de blozende wolken waar de zon haar oog op
liet berusten. Door de ramen stromen

de koele bries en wind – die zonlucht weven –,
blazend al mijn zonnen, wolken, kleuren
weg. Maar ik heb ze gezien en neergeschreven.

Ik snap best dat je mij niet wilt. Ik ben ook zo ingewikkeld, lastig en ik heb telkens bevestigingen nodig dat je nog steeds van me houdt. Niet te vergeten al mijn stemmingswisselingen, enge gedachtes en paniekaanvallen.
—  Ik snap je echt wel, ga maar en zoek iemand die makkelijker is om van te houden en begrijpen.
6

Het thema ‘Pasen’ werd ingezet. We gingen op zoek naar dieren die eieren leggen, zoeken naar woorden met de letter ‘N’, tellen tot 8 en zorgden voor paasdecoratie in de klas. 

De vulpen

Vandaag de dag heeft de jeugd van tegenwoordig allerlei hobby’s: Uitgaan, gamen, sport. Maar er zijn hen die een zeldzame uitstervende hobby bedrijven… Namelijk schrijven en dichten.

Als opgroeiend puber spelen sommigen niet op een spelcomputer, maar spelen met woorden. In sporten blinken ze niet uit en je vindt ze niet in de kroeg, maar geef ze één woord of één gevoel en ze schrijven er eindeloze verhalen over. Zij laten woorden een eigen leven leiden en laten sprakeloze mensen spreken met hun woorden. De gevoelens die men ooit had, maar niet kon verwoorden schrijven zij uit.

In de achterkamers van hun geest zijn zij constant op zoek naar nieuwe woorden op mee te puzzelen, nieuwe zinnen om te verspreiden en nieuwe individuen om van te leren. Geen enkel wapen behalve taal bezit de kracht om mensen te inspireren.

Een van deze zeldzame creaturen woont op een zolderkamer in Ede. Hij vond nu het juiste moment om zijn verhalen te openbaren. Deze individu is bekend bij weinigen en dat betekent veel. Hij blinkt blinkt en straalt niet, maar nu heeft hij de juiste mensen gevonden om hem als doffe parel te laten glanzen. Naarmate de tijd verstrijkt voelt hij hoe de woorden in zijn hoofd zich versmelten tot zinnen, hoe die woorden zinnen en verhalen vormen. Verhalen die niemand lezen kan, tot hij ze op papier laat verschijnen. Wanneer men hem probeert te doorgronden en hem open probeert te breken, zal men zien dat niet bloed, maar de zuiverste inkt door zijn aderen stroomt.

Stilte leeft in zijn keel, daar waar chaos een weg naar buiten probeert te vinden.  

Was getekend,


D. R. Jacobsen