zintuig

Het zijn die vele woorden, diegene die neerkomen op hetzelfde.

Diegene die verhaald en vertaald worden.
De woorden die gezocht worden door de nieuwsgierigste poëten en die telkens aan hen blijven vreten.
Het zijn die vele woorden waar wij verliefd op worden, en dan heb ik die vele woorden nu echt onrecht aangedaan door de term verliefd te gebruiken.
Het zijn die vele woorden die verwoord worden als een bloem die juist openbloeit of de zon die juist opkomt en alle andere mooie clichés.
Het zijn die vele woorden die door mij heen gaan, ze zweven en liggen. Zij worden niet gehoord maar verhoord door elke leegte in ons zijn. Zij zweven langs me heen, door me heen maar vertikken het om gehoord te worden door het meest vanzelfsprekende zintuig. Rebels willen zij gevoeld worden en doelen zij op de leegtes tussen onze vingers.
Het zijn die vele woorden die niet willen zijn wat ze bedoelen, die willen rebelleren in hun betekenis en meer willen zijn en voelen dan het woord dat hen is opgegeven. Ze willen bedoelen en mij duizenden dingen laten voelen. Ze willen mijn hart raken en tegelijkertijd kraken. Zij willen mij onnodige woorden laten braken die uiteindelijk in mijn nadeel zullen spelen.
Het zijn die vele woorden die het liefts ongeschreven blijven zodat ik tot over mijn oren gevuld ben met krankzinnigheid.
Het zijn die vele woorden, die vele woorden die neerkomen op hetzeldde. Die neerkomen op u.

S. Bennani