werkvuur

youtube

In “Listening to Your Ego, or Your True Self?” vertelt Deepak Chopra over het verschil tussen ‘ego’ en het 'ware zelf’. Hij lijkt, in navolging van veel wereldreligies, van het veeleisende ego af te willen. Door het ware zelf te omarmen.

In haar commentaar hierop stelt Lynne Hazelden dat het ego er bij hoort. Onderdeel is van het geheel, zonder het te veroordelen.

Mij spreekt het beeld wel aan van het ego als verkeerstoren: met een belangrijke maar afgebakende rol in het hele vliegverkeer. En hoe breder de blik, hoe beter voor - uiteindelijk - de reizigers.

‘Near-guru’ Dan Pink betoogt dat de 'drive’ van mensen zelden uit prestatie-beloning sec komt, maar ook uit Autonomie, Meesterschap en Zingeving (wie op werkvuur.nl tot hier gekomen is met lezen wist dat al, maar toch).

Hier vertelt hij over een praktische invulling, FedEx Days (of ShipIt Days of hackathon), bedacht door softwarebedrijf Atlassian: Geef mensen de tijd om aan hun eigen idee te werken en vraag wat ze bedacht hebben.

Wel snel: binnen 24 uur (daarom “Fedex”), zodat de ideeën levend blijven.

In het boek “GOOD TO GREAT - why some companies make the leap … and others don’t” beschrijft Jim Collins de resultaten van jaren onderzoek naar welke leiderschapskwaliteiten een bedrijf doen uitsteken boven andere. Hier een recensie/samenvatting.

Zijn conclusies zijn niet altijd voor de hand liggend, bijvoorbeeld: charisma NIET.

Mogen we aannemen dat deze leiderschapskwaliteiten niet alleen voor de top waardevol zijn, maar voor iederéén die in een bedrijf richting geeft?

Vorige aflevering gezien? NU de volgende. Coen Verbraak kijkt verder - hij deed al voetbaltrainers, advocaten, politici en artsen - in de ziel van ondernemers: Jeroen van der Veer (Shell), Hans Wijers (Akzo), Thecla Bodewes (div. scheepswerven), Atilay Uslu (Corendon), Ben Mandemakers (- Keukens), Marlies van Wijhe (- Verf) , Sylvia Tóth (Content), Ronald van Zetten (HEMA), Harold Goddijn (TomTom), Duncan Stutterheim (ID&T) en Rijkman Groenink (ABNAMRO). Wat maakt ze succesvol, maar ook wat zijn hun dilemma’s. Op TV, zes keer vanaf 22 juli, maandags om 21:15 op Ned.2.

“cloud computing is zoiets als, ten opzichte van een vaste medewerker, een consultant inhuren: je betaalt alleen voor wat je krijgt, in uren, en je hoeft níet te investeren” zei iemand als onderdeel van een introductie in het onderwerp.

Heel illustratief! Klopt niet helemáál natuurlijk: bij het inschakelen van medewerkers-as-a-service verschuift de investering deels, namelijk van HR naar de Inkoop afdeling … Afnemen in plaats van Aannemen.

Maar wel een mooie gelegenheid om deze alternatieve benaming voor een ZZP-er te munten: “Cloud Employee”

vimeo

De afscheidstoespraak van Wubbo Ockels wordt vaak aangehaald. Déze is ook de moeite waard: Op TEDxAmsterdam 2009 gaf hij een ongedachte visie op het universum: “time is a creation of life because of gravity”.

Hij zegt dat de situatie waarin we leven, in concreto op de planeet aarde, veroorzaakt hoe wij de werkelijkheid ervaren: “het brein heeft het concept tijd bedacht om met de zwaartekracht om te kunnen gaan”. Interesting.

Maar hij gaat nog een stap verder en stelt voor: herzie de aannames die daardoor in ons systeem zitten (“we think that our time is the essence of everything”) en er kunnen misschien wel hele nieuwe zaken worden ontdekt, tot en met theoretisch onbereikbare delen van het heelal. Die gedachte is wellicht een nieuwe “one small step for mankind

Meest opvallend is hóe professor Ockels het vertelt: In het begin aarzelend, niet over wat ‘ie te vertellen heeft, maar óf 'ie het wel zal vertellen. Dan steeds meer op z'n gemak, vastberaden, betrokken: “wouldn’t it be sad if it was wrong?”. Een persoonlijke onthulling, Wubbo’s coming out.

Ik zag een vogelzwerm overvliegen.

In een eerder knipsel over het verband tussen techniek en zingeving ging het over de Service Oriented Enterprise: de dienst-gerichte onderneming als netwerkorganisatie van vrij losse, niet te grote eenheden, ieder met eigen diensten, die ze aan elkaar leveren. Om zodoende een gezamenlijk extern doel te bereiken.

Zo'n zwerm lijkt daar wel wat op. De vogels botsen niet en blijven volgens vrij simpele regels op precies de goede afstand van elkaar.

Toch doen ze niet zomaar wat. Dat grote geheel gaat ergens heen: voedsel, het zuiden, whatever. Dat is meer dan een extern doel, dat is de innerlijke bestemming van de zwerm.

Als een organisatie zo werkt, kunnen we spreken van een bestemming-gerichte onderneming: Purpose Oriented Enterprise. POE …

youtube

“The map is not the territory”, maar het helpt wel om er één te hebben.

Dít stripverhaal (the map dus) is gemaakt met later-aan-elkaar-geplakte sound-bytes van Dan Pink. En dat grapje is uitgehaald door de ‘Royal Society for the encouragement of Arts, Manufactures and Commerce’, die daarmee dialogen wil verlevendigen.. Het gaat over de ‘drive’ van mensen. Wat maakt dat we écht iets gaan doen.

En: Dan Pink’s gesproken verhaal brengt de plaatjes pas echt tot leven. Dus: “The map needs a guide”.

Ik was op bezoek in het kantoor van Microsoft Nederland, The Outlook, om meer te horen over én te zien van Het Nieuwe Werken en Het Nieuwe Leren. Wat opvalt: Het gebouw ís meer bedoeld als plek voor ontmoetingen dan om te werken (“want dat kan overal”), maar toch bekruipt mij een beetje het gevoel “waar zijn de mensen?”

OK, de rondleiding was tussen 4 en 5, dus dan zijn “normale” kantoren ook al wat leger. Maar je zou verwachten dat De Nieuwe Werker dan nog even blijft om de file te vermijden. Of wellicht vallen de mensen gewoon minder op door de afwisselende werkplek-vormen (lage tafels, hoge tafels, kleine vergaderkamers, grotere zalen, barretjes, hoekjes, weinig gangen, etc.)

Een gewoon kantoor wekt, ook bij feitelijke afwezigheid van mensen, door spullen en meer subtiele zaken blijkbaar nog steeds de indruk van menselijke aanwezigheid

De HNW-plek lijkt toegesneden te zijn op een bepaald type werk en niet op een bepaalde werker. Daardoor raakt die plek, dat kantoor, wellicht een beetje ‘depersonalized’, 'ont-persoonlijkt’. Dat kán worden gecompenseerd: als ons werk steeds meer 'personalized’ wordt. Alleen kan De Nieuwe Werker dan zelf niet achterblijven. Voorspelling: uiterlijk en persoonlijkheid worden HNW-succesfactor.

Booming business voor image consultants & coaches?

Helmert Woudenberg (theatermaker en acteur) gebruikt de vier natuurlementen Aarde, Water, Lucht en Vuur óók (net als Adriaan Hoogendijk), in de acteer- en regiemethode die hij heeft ontwikkeld. Er van uit gaande dat elk mens - overdrachtelijk gezien - deze elementen in een zekere verhouding in zich heeft en dat dat ons gedrag bepaalt. De methode is niet alleen voor acteurs, maar ook van toepassing op leiderschap, zoals hij laat zien als theaterdocent. In een hele eenvoudige oefening (zelf met hem gedaan in Avicenna’s Leiderschap Practicum) kom je er achter wat je eigen voorkeurselement is en welke je meer op de achtergrond houdt. De kunst is dan natuurlijk er een mooi mengels van te maken.

Een gesprek dient vaak om je mening te geven of een ander te overtuigen.
Een cursus toneel-improvisatie toonde me een hele nieuwe mogelijkheid: een gesprek als een middel om het publiek, inclusief de ‘spelers’ (en mezelf dus), te vermaken.

Toneel-improvisatie is zoiets als De Vloer Op of de Lama’s en heet ook wel theatersport. Maar je kan er dus meer mee: Remy Bertrand’s Imprology legt uit hoe dat zit en hoe improvisatie aan 'werk’ meer 'vuur’ geeft …

Marinus Knoope gaf met de Creatiespiraal een stappenplan om van je wensen werkelijkheid te maken. 

Zijn tweede ontdekking (’Ontknooping’) is dat negatieve emoties daarbij niet in de weg hoeven te zitten, maar juist kracht en richting geven: overdrijf ze spelenderwijs en je komt er achter wat er speelt. Bijvoorbeeld: doe heel moe en je merkt dat je moet uitrusten. 

Van wensen werkelijkheid maken heet in organisaties vaak “strategie”. En meestal gaat dat allemaal bepaald niet vanzelf: Veel praten, proberen te luisteren, schrijven, studeren, presenteren. Als dat op één of andere manier niet verder komt is een doorbraak nodig. Daarbij kan Marinus’ ontknooping misschien als hulpmiddel dienen: Overdrijf - sterk - waarom het steeds maar niet lukte met die strategie en je gaat ontdekken hoe het mogelijk wél kan. Probeer maar.

Je bent de hele tijd druk bezig. Doe ook ‘s even wat anders: vliegtuigje vouwen!

En ook dit kán weer serieus worden toegepast: in teambuilding sessies of workshops: Ik nam deel aan een LEAN workshop door André Lacomble waarin een productiestraat voor papieren vliegtuigjes centraal stond.

Wat opviel is dat - persoonlijke - vaardigheid in het maken van vliegtuigjes niet genoeg is. Enig begrip van hoe de hele keten in elkaar steekt is nuttig om niet sub-optimaal te gaan zitten “produceren”. Wat ontbrak: het besef dat wat ontspanning/spel in het proces niet persé als (LEAN-) waste gezien moet worden, maar smeerolie kan zijn. Bedenk ik nu.