watjes

Watjes vs. cellen

Na mijn spontane dutjes voel ik me meestal een beetje vervreemd van de wereld. Vooral wanneer ik niet heb gedroomd. Ze zeggen wel eens dat je in dromen de dingen verwerkt die je overdag hebt meegemaakt. Ik heb die dromen nodig. Ik vind dromen ook interessant. Ze zijn anders dan het dagelijkse leven. Na zo’n droomloze slaap lijkt het wel alsof er allemaal watjes in mijn hoofd zijn gestopt. En die watjes gaan dan een beetje ruzie lopen maken met mijn hersenen. Na een half uurtje winnen mijn hersenen het uiteraard. Powerbeesten, dat zijn het. Dit keer weliswaar geen droom, wel een herinnering van een aantal jaren geleden. Ik was op zomerkamp met een grote groep mensen in the middle of nowhere. Ik ben een groepsbeestje en houd ervan om nieuwe mensen te leren kennen en daar dan lekkere diepe gesprekken mee te voeren, maar zo nu en dan keer in terug naar mijn eigen wereldje. Dit keer vond ik een surfboard aan de rand van een meertje. Ik was erop gaan liggen. Mijzelf kennende was ik waarschijnlijk aan het fantaseren, dromen of spelen met mijn gedachten. Hoe het ook zij, op een gegeven moment viel ik daar in slaap. En ik weet nog toen ik wakker werd hoe heerlijk ik me voelde. Ik had gewoon fijn geslapen op een surfboard in de bushbush. Een fijn moment. Ik heb daar eigenlijk nooit meer aan gedacht behalve dat moment zelf. Dus ik vind het wel bijzonder werk wat die watjes en mijn hersencelletjes daarboven hebben zitten uitvreten. Als ze dat soort geluksmomentjes eruitgooien, mogen ze van mij vaker mot hebben.

Watjes vs. cellen

Na mijn spontane dutjes voel ik me meestal een beetje vervreemd van de wereld. Vooral wanneer ik niet heb gedroomd. Ze zeggen wel eens dat je in dromen de dingen verwerkt die je overdag hebt meegemaakt. Ik heb die dromen nodig. Ik vind dromen ook interessant. Ze zijn anders dan het dagelijkse leven. Na zo'n droomloze slaap lijkt het wel alsof er allemaal watjes in mijn hoofd zijn gestopt. En die watjes gaan dan een beetje ruzie lopen maken met mijn hersenen. Na een half uurtje winnen mijn hersenen het uiteraard. Powerbeesten, dat zijn het. Dit keer weliswaar geen droom, wel een herinnering van een aantal jaren geleden. Ik was op zomerkamp met een grote groep mensen in the middle of nowhere. Ik ben een groepsbeestje en houd ervan om nieuwe mensen te leren kennen en daar dan lekkere diepe gesprekken mee te voeren, maar zo nu en dan keer in terug naar mijn eigen wereldje. Dit keer vond ik een surfboard aan de rand van een meertje. Ik was erop gaan liggen. Mijzelf kennende was ik waarschijnlijk aan het fantaseren, dromen of spelen met mijn gedachten. Hoe het ook zij, op een gegeven moment viel ik daar in slaap. En ik weet nog toen ik wakker werd hoe heerlijk ik me voelde. Ik had gewoon fijn geslapen op een surfboard in de bushbush. Een fijn moment. Ik heb daar eigenlijk nooit meer aan gedacht behalve dat moment zelf. Dus ik vind het wel bijzonder werk wat die watjes en mijn hersencelletjes daarboven hebben zitten uitvreten. Als ze dat soort geluksmomentjes eruitgooien, mogen ze van mij vaker mot hebben.

Week 4

In week 4 stond er weer een tussenbeoordeling op ons te wachten. Ik ben verder gegaan met het programmeren van de LED’jes. Hieronder is de video te zien van de werking. 

Verder heb ik me in het weekdn bezig gehouden met het mp3-shield, maar ik kon deze niet werkend krijgen, en helaas kon Henk m ook niet helpen want hij had er zelf ook nog nooit mee gewerkt.

Verder hebben we de zitzak getest en deze werkt gelukkig! Het werkt via de druksensor, maar laat helaas nog wel een klein beetje lucht door via de naden. Hieronder staat de video ervan.

Verder hebben we de wolk getest. Omdat we in zo’n korte tijd geen rookmachine konden regelen, hebben we de wolk met watjes bedekt. Deze is hieronder te zien.

TAAL
External image

Talen gingen mij op school beter af dan rekenen. Hoera voor het ‘keuzepakket’. Taal was mij in dat geval behulpzaam… 

Taal kan ook tegenwerken. Wanneer je moeite voelt bij een woord, bijvoorbeeld. Wat nou als ‘onderwerping’ nare associaties bij je opwekt? Het lijkt ook wel in het Nederlandse woord te zitten: “Ik werp mij eronder” - mooi niet! 

Andere talen kunnen het dan makkelijker maken. Duitsers maken met ‘sich beugen’ fysiek duidelijk wat er gebeurt. Het Engelse ‘submission’ is ook handig: het maakt jouw missie ondergeschikt aan een andere, een hoger doel. 

Deze tijd staan we stil bij dit onderwerp dat ons Nederlanders niet altijd makkelijk ligt. We geven niet zo snel iets op, maken niet graag iets van ons ondergeschikt aan iemand. Is het angst iets van ‘onszelf’ op te geven?

Wie zich voegt, zijn overtuiging ondergeschikt maakt aan een hoger doel, is geen ‘watje’. Jezus geeft zelf het voorbeeld; lees vandaag eens Johannes 13. Nadat Johannes beschrijft met welke autoriteit Jezus bekleed is (vs. 3) volgt het verhaal van de voetwassing. Op Petrus’ aanvankelijke weigering legt Jezus uit waarom Hij hem wil dienen (zich ondergeschikt wil maken aan Zijn leerlingen). Johannes vat dat samen in vers 1: Zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. 
Petrus lijkt het te snappen en formuleert onmiddellijk zijn eigen kader “dan ook mijn handen en mijn hoofd”. 

Wat een koninklijke dienaar, wat een dienende koning:  Jezus houdt vast aan Zijn Goddelijke missie. Niet “Ik lever mij uit aan jouw opinie”, maar een sterk bewustzijn “dit is waarom Ik gekomen ben”. 

Wanneer jij je voegt, verlies je niet je waardigheid. Je dient een hoger doel. God zelf bewaakt dit doel, jouw missie hier op aarde. Met jouw onderwerping (nog één keer dat woord!) zeg je: “U mag het doen.”

Mooie dag!

TAAL
External image

Talen gingen mij op school beter af dan rekenen. Hoera voor het ‘keuzepakket’. Taal was mij in dat geval behulpzaam… 

Taal kan ook tegenwerken. Wanneer je moeite voelt bij een woord, bijvoorbeeld. Wat nou als ‘onderwerping’ nare associaties bij je opwekt? Het lijkt ook wel in het Nederlandse woord te zitten: “Ik werp mij eronder” - mooi niet! 

Andere talen kunnen het dan makkelijker maken. Duitsers maken met ‘sich beugen’ fysiek duidelijk wat er gebeurt. Het Engelse ‘submission’ is ook handig: het maakt jouw missie ondergeschikt aan een andere, een hoger doel. 

Deze tijd staan we stil bij dit onderwerp dat ons Nederlanders niet altijd makkelijk ligt. We geven niet zo snel iets op, maken niet graag iets van ons ondergeschikt aan iemand. Is het angst iets van ‘onszelf’ op te geven?

Wie zich voegt, zijn overtuiging ondergeschikt maakt aan een hoger doel, is geen ‘watje’. Jezus geeft zelf het voorbeeld; lees vandaag eens Johannes 13. Nadat Johannes beschrijft met welke autoriteit Jezus bekleed is (vs. 3) volgt het verhaal van de voetwassing. Op Petrus’ aanvankelijke weigering legt Jezus uit waarom Hij hem wil dienen (zich ondergeschikt wil maken aan Zijn leerlingen). Johannes vat dat samen in vers 1: Zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. 
Petrus lijkt het te snappen en formuleert onmiddellijk zijn eigen kader “dan ook mijn handen en mijn hoofd”. 

Wat een koninklijke dienaar, wat een dienende koning:  Jezus houdt vast aan Zijn Goddelijke missie. Niet “Ik lever mij uit aan jouw opinie”, maar een sterk bewustzijn “dit is waarom Ik gekomen ben”. 

Wanneer jij je voegt, verlies je niet je waardigheid. Je dient een hoger doel. God zelf bewaakt dit doel, jouw missie hier op aarde. Met jouw onderwerping (nog één keer dat woord!) zeg je: “U mag het doen.”

Mooie dag!