watjes

We praten erover heen met watjes in onze monden en hopen dat iemand de rode kleur van het bloed ooit zal zien. Onze nagels zijn zorgvuldig in een boogje geknipt zodat we niemand per ongeluk kunnen snijden met wat eigenlijk vlijmscherp is. Onze haren zijn recht geknipt en in onze kleren kan je geen gaten vinden. Alles is heel. Alles is recht. Onze harten zien bloedrood en kloppen elke dag door. Wij zijn niet ziek. Niet totdat de watjes uit onze monden vallen. Totdat we onze nagels vergeten te knippen. Niet totdat we in de spiegel kijken en zien hoe schots en scheef wij allemaal wel niet staan.

middernacht. het donker is niet donker genoeg en de stilte niet luid genoeg.mijn hart vertraagt maar niet en mijn geest stopt niet met malen. mijn hoofd zit vol onuitgesproken woorden. ik wil ze er uit laten, maar ze verdwalen ergens onderweg. ik vind ze niet meer terug. ach, ik sprak ze toch nooit uit. ik voel ze als watten mijn hoofd vullen en vraag me af welke wonden ze trachten te deppen. watjes deden mij altijd al huiveren.

Watjes vs. cellen

Na mijn spontane dutjes voel ik me meestal een beetje vervreemd van de wereld. Vooral wanneer ik niet heb gedroomd. Ze zeggen wel eens dat je in dromen de dingen verwerkt die je overdag hebt meegemaakt. Ik heb die dromen nodig. Ik vind dromen ook interessant. Ze zijn anders dan het dagelijkse leven. Na zo’n droomloze slaap lijkt het wel alsof er allemaal watjes in mijn hoofd zijn gestopt. En die watjes gaan dan een beetje ruzie lopen maken met mijn hersenen. Na een half uurtje winnen mijn hersenen het uiteraard. Powerbeesten, dat zijn het. Dit keer weliswaar geen droom, wel een herinnering van een aantal jaren geleden. Ik was op zomerkamp met een grote groep mensen in the middle of nowhere. Ik ben een groepsbeestje en houd ervan om nieuwe mensen te leren kennen en daar dan lekkere diepe gesprekken mee te voeren, maar zo nu en dan keer in terug naar mijn eigen wereldje. Dit keer vond ik een surfboard aan de rand van een meertje. Ik was erop gaan liggen. Mijzelf kennende was ik waarschijnlijk aan het fantaseren, dromen of spelen met mijn gedachten. Hoe het ook zij, op een gegeven moment viel ik daar in slaap. En ik weet nog toen ik wakker werd hoe heerlijk ik me voelde. Ik had gewoon fijn geslapen op een surfboard in de bushbush. Een fijn moment. Ik heb daar eigenlijk nooit meer aan gedacht behalve dat moment zelf. Dus ik vind het wel bijzonder werk wat die watjes en mijn hersencelletjes daarboven hebben zitten uitvreten. Als ze dat soort geluksmomentjes eruitgooien, mogen ze van mij vaker mot hebben.

Watjes vs. cellen

Na mijn spontane dutjes voel ik me meestal een beetje vervreemd van de wereld. Vooral wanneer ik niet heb gedroomd. Ze zeggen wel eens dat je in dromen de dingen verwerkt die je overdag hebt meegemaakt. Ik heb die dromen nodig. Ik vind dromen ook interessant. Ze zijn anders dan het dagelijkse leven. Na zo'n droomloze slaap lijkt het wel alsof er allemaal watjes in mijn hoofd zijn gestopt. En die watjes gaan dan een beetje ruzie lopen maken met mijn hersenen. Na een half uurtje winnen mijn hersenen het uiteraard. Powerbeesten, dat zijn het. Dit keer weliswaar geen droom, wel een herinnering van een aantal jaren geleden. Ik was op zomerkamp met een grote groep mensen in the middle of nowhere. Ik ben een groepsbeestje en houd ervan om nieuwe mensen te leren kennen en daar dan lekkere diepe gesprekken mee te voeren, maar zo nu en dan keer in terug naar mijn eigen wereldje. Dit keer vond ik een surfboard aan de rand van een meertje. Ik was erop gaan liggen. Mijzelf kennende was ik waarschijnlijk aan het fantaseren, dromen of spelen met mijn gedachten. Hoe het ook zij, op een gegeven moment viel ik daar in slaap. En ik weet nog toen ik wakker werd hoe heerlijk ik me voelde. Ik had gewoon fijn geslapen op een surfboard in de bushbush. Een fijn moment. Ik heb daar eigenlijk nooit meer aan gedacht behalve dat moment zelf. Dus ik vind het wel bijzonder werk wat die watjes en mijn hersencelletjes daarboven hebben zitten uitvreten. Als ze dat soort geluksmomentjes eruitgooien, mogen ze van mij vaker mot hebben.

ATTENTION

Can we have another rotg week? I miss the everyday Jack Frost posts when the movie first came out, the happy and fun art we posted all the time, no matter how silly. I miss my rotg friends, the dead jack jokes because this fandom is dead(like jack getit) and just the silly things we did. I propose, a new rotg week starts on FEBRUARY 20th,2014. anyone wanna change the date, be my guest.