vrouwtje

Vlucht 6969

Ik sta mijn handen te wassen, als ik in de spiegel kijk. Ik zie er opgewekt en uitgerust uit. Even twijfel ik of ik mijn make up misschien nog Ff moet bijwerken, maar dan staat opeens een ambtenaar van de douane achter me. Ze ziet eruit alsof ze haast heeft. En ik blokkeer eigenlijk haar weg naar de wastafel. Dus ik schuif een beetje aan de kant om haar erbij te laten.

Ze kijkt me aan terwijl ze me hiervoor bedankt. Ik kijk haar lachend aan, en zeg: “geen probleem, ik ben hier voor de ontspanning, jij voor het werk. Werk gaat voor plezier!”
Ze glimlacht even een lach met straalwitte tanden. Zijn ze echt zo wit? Of valt het me alleen maar op omdat zij zo donker is?
Een stralende lach kijkt me weer aan als ze ze haar handen gaat afdrogen. Wat mij opvalt zijn haar mahonie bruine ogen, die me doordringend aankijken. Ze komt dichterbij en fluistert in mijn oor: “je gaat toch niet je make up nog bijwerken? Je ziet er prachtig uit. Lekker naturel, daar hou ik wel van”

Ik bedenk me dat ik al make up draag, dus helemaal naturel ben ik niet. Zou me kaal voelen als dat wel zo was. Een beetje beduusd, bedank ik haar uiteindelijk voor haar compliment. Dan drukt ze even snel haar lippen op mijn lippen… “Graag gedaan” zegt ze en loopt de toiletten uit.
Ik moet even op een rijtje zetten, wat zojuist gebeurd is… Mijn gedachten gaan razendsnel. In mijn hoofd zet ik even alles achter elkaar. Ben ik nu echt door een wildvreemde vrouw gekust geworden op een openbaar toilet van het vliegveld??? Door die gedachte gaat mijn hart wat sneller slaan en ik verbaas me erover dat ik een beetje vocht voel stromen tussen mijn lipjes.

Ik verman me en bedenk me dat rené zich wel zal afvragen waar ik blijf. Ik adem diep in en loop vastberaden de toiletten uit. Me afvragend of ik dit meteen tegen rené zal vertellen. Hij is zo gespannen vanwege de reis. Ik weet niet of hij er iets aan heeft en besluit te wachten tot in het vliegtuig.

Terwijl ik naar de douane loop, waar ik rené achter gelaten had, zie ik de ambtenaar van de douane een broodje bestellen. Ongemerkt screen ik haar lichaam. Prachtig stel benen onder een flinke billen partij. Niet dik, maar lekker stevig. Door mijn hoofd gaat even dat ik daar wel eens in zou willen knijpen.
Ze staat met haar rug naar mijn richting als ik voorbij kom lopen en zodoende kan ik haar lang in het vizier houden. Ik zie een paar stevige borsten boven een klein buikje. Ze is even groot als mij, dat weet ik van de kus, waarbij ze geen enkele inspanning hoefde te doen om mijn lippen te bereiken.
Plots draait ze zich om terwijl ze wacht tot haar broodje bereid wordt.
Natuurlijk ziet ze me en ze lacht me vriendelijk aan. Ik schrik omdat ik zo in gedachten haar lichaam aan het screenen was.
Ik krijg het niet voor elkaar om door te lopen zonder iets te zeggen. Dus ik loop op haar af en fluister: “jammer dat er niks uit voort kan komen… Ik zou die lippen ook wel eens ergens anders willen voelen"
Ik verbaas me zelf over mijn woorden. Maar nog verbaasder ben ik als zij zegt :“dat kan geregeld worden. Laat je maar verrassen”

Haar broodje is klaar, ze rekent af en draait zich om om weg te lopen. “ik zie je later nog” zegt ze en loopt voor me uit richting douane.

Ik loop achter haar en voel mijn onderste lipjes kloppen. Het vocht dat daar vrijkomt, begint langzaam mijn slipje te vullen. Ik schaam me een beetje en besluit daarom even terug te lopen naar het toilet om me even droog te krijgen. Daar aangekomen besluit ik dat ik ook maar beter mijn slipje kan uitdoen, aangezien die wel erg nat is.

Uiteindelijk kom ik aan bij rené die geduldig op me wacht bij de douane. “zullen we alvast aanschuiven?” vraagt hij. Ik knik en vraag me af of hij de gebeurtenissen van zojuist aan mijn gezicht zou kunnen aflezen?

Terwijl we in de rij staan, voel ik de hand van rené over mijn billen strelen. Het verbaast me een beetje, maar ik geniet ervan. Ik hoop eigenlijk stiekem dat hij onder mijn rokje voelt en merkt dat ik geen slipje meer aan heb. Hij heeft me zien aankleden vanmorgen, dus hij weet dat ik er wel eentje heb aangetrokken thuis.

Alsof hij mijn gedachten kan lezen, glippen zijn vingers stiekem om de zoom van mijn rokje. Ik fluister in zijn oor: “voel eens wat grondiger” waarop hij reageert door mijn rokje van achter omhoog te trekken en te kijken wat ik hem wil laten voelen… Een beetje verschrikt kijk ik achter me. Dit had ik niet verwacht. René was niet de enige die een blik onder mijn rokje nam. Hij en een man achter ons hebben een goeie kijk gehad op mijn blote billen.
Ik draai me snel om en kijk de man aan. Hij ziet er niet oneven uit. En hij is verzorgd. Een man in pak met een nonchalante houding, streelt met zijn tong over zijn bovenlip, terwijl hij me aankijkt en een knipoog gunt.

Ik draai me terug en til zelf mijn rokje nog eens omhoog. Terwijl ik dat doe, laat de man iets vallen, zodat hij zich moet bukken om het op te rapen. Wetende dat hij deze kans natuurlijk zal grijpen om onder mijn rokje te gluren, spreid ik mijn benen ietsjes. Mijn nattigheid glipt nu een beetje over mijn dijen.

Hij staat weer recht en zegt tegen rené: “je vrouwtje moet misschien eens flink onder handen genomen worden. Als je wil help ik je daarmee.” Hij probeert niet eens te verbergen wat hij zojuist gezegd heeft… René lacht naar mij en antwoord: “misschien accepteer ik de hulp wel… “ Hij kijkt me aan, zoekend naar mijn goedkeuring. Hij weet dat ik voor dit soort dingen open sta, maar we hebben een soort van goedkeurend knikje van elkaar nodig om te weten of we allebei de persoon in kwestie aantrekkelijk vinden.
Snel geef ik hem die goedkeuring en nu weet ik dat ik heel snel genomen ga worden door twee geile mannen die ik geil heb gemaakt omdat ik zelf was opgegeild door een waanzinnig spannende vrouw.

Dat laatste heb ik rené nog niet verteld.

Terwijl we in de rij staan, voel ik de hand van rené in mijn hand knijpen terwijl de man achter ons dichterbij komt en stevig in mijn andere bil knijpt. Dan duwt hij zich nog dichter tegen me aan en ik voel zijn erectie tegen mijn onderrug. Hij is flink geschapen, deze man… Wat zou ik die graag pijpen. Hmmm, ik zie het al voor me.

De rij schiet lekker op. We zijn vroeg, dus het is niet druk. René gaat zonder problemen door de douane. Dan ben ik aan de beurt. Bij mij gaan allerlei alarm bellen. Ik moet mijn riem afdoen, schoenen uit. Jasje ook, want daar zitten knoopjes aan. En dan ziet de beambte opeens een glimp van mijn bh dat door mijn topje drukt. “Mevrouw, loopt u maar even mee naar het loket. We gaan u even fouilleren, ik denk dat het door uw bh komt.”
“oh, zeg ik, die kan ik ook wel even uit doen.”
Voordat hij kan antwoorden, heb ik behendig mijn bh onder mijn topje uitgetrokken en geef deze aan de man. Zijn hoofd kleurt een beetje rood. Ik zie rené op een afstandje lachen.

Dan moet ik weer door de poortjes en weer gaan de alarmbellen af.
Prompt word ik naar het fouilleer kamertje geleid. Ik weet dat dit bij vrouwen alleen door vrouwen gedaan mag worden en stiekem hoop ik dat het die vrouwelijke beambte van eerder op het toilet is.
Deze stiekeme wens wordt vervuld als ik haar zie staan. Ze kijkt me verkikkerd aan en sluit de deur achter me. Terwijl ze zich omdraait, maakt ze een opmerking over de macht die ze heeft over de alarmbellen bij het poortje. “Handig is dat als je die kan bedienen naar wens” zegt ze en ze drukt haar lippen op de mijne. Mijn hart slaat een kleine slag over en mijn adem stokt. Ik kus haar terug en daarop reageert ze door haar tong tussen mijn lippen naar binnen te duwen. Ik kreun en druk me tegen haar aan. Waarop zij stevig in mijn billen knijpt… Hmmm dat doe ik op mijn beurt ook. Heerlijk om haar stevige billen tussen mijn vingers te voelen.

“Jammer dat er zo veel stof tussen zit” fluister ik in haar oor. “dat kan ik van jou niet zeggen he” zegt ze…


“ik zag je slipje in je tas toen die door de scan ging. Die heb ik hier liggen trouwens. Wil je hem nog terug? Anders wil ik hem wel houden, hij ruikt zo lekker naar jou”
Hmm, bij deze woorden kreun ik. Ze zoent me in mijn nek en ik smelt. Heerlijk vind ik dat.
Dan zeg ik: “je mag hem houden op 1 voorwaarde… Dat mijn vriend en de man achter me in de rij dadelijk hier naar binnen mogen, al is het alleen maar om naar ons te kijken.“

Ik zie in haar ogen dat dat idee haar wel aanspreekt. “eerst eens even proeven daaronder… En dan kijk ik wat ik kan doen”
Ze gaat op haar knieën voor me zitten en tilt mijn rokje omhoog, waardoor ze een open blik heeft op mijn fris kaalgeschoren lipjes die glimmen van het vocht. Ik spreid mijn benen ietjes en zij trekt voorzichtig mijn lipjes open om daarna met haar tong mijn geile vocht op te likken. Ze zuigt even op mijn klitje en duwt dan zonder waarschuwing twee vingers naar binnen. Ze begint me heftig te vingeren en te beffen tegelijk. Ik slaak een zachte kreet. Het zweet breekt me uit. Ik ben zo geil dat ik ieder moment zou kunnen klaarkomen.
Maar dat wil ik niet. Zij voelt dit blijkbaar aan en duwt nog een vinger bij me naar binnen. Ik spreid mijn benen nog meer en zak dieper in een hurkhouding.
Ze likt zoals nog nooit iemand mijn lipjes heeft gelikt. Ze vingert als een wereldkampioen. Ik hou het niet meer en tot mijn verbazing squirt ik tegen haar mondje aan. Ik gil terwijl ik klaar kom… Ze gaat nog even door. En dan voel ik mezelf week worden en ik kom nog eens klaar..

Ik hoor mijn eigen vocht op haar hand kletteren en op de vloer druppen, terwijl ik schokkend klaar blijf komen. Keer op keer, bij elke stoot van haar ranke vingers. Dan duwt ze een van haar resterende vingers tegen mijn kontgaatje. Ohhhh… Maar door de verandering van houding van haar vingers in mijn kutje, stopt het squirten en het Klaar komen en geniet ik nu op een andere manier van de vulling van mijn gaatjes. Ik hoop eigenlijk dat die vinger op mijn kontgaatje daar ook naar binnen gaat. Maar dan stopt ze en loopt naar de deur.

“ik heb hier even hulp nodig” roept ze naar een andere beambte, “laat haar gezelschap even binnen komen. Ze is hier met twee mannen”

Ze doet de deur weer dicht En knoopt langzaam haar uniform open. Ik zie een glimp van haar prachtig mooie volle borsten en lever me volledig over aan dat aanblik. Ik ga dichterbij en begin haar borsten te strelen om ze daarna 1 voor 1 in mijn mond te nemen en aan haar grote donkere tepels te zuigen. Ze beantwoord mijn actie met een zachte kreun
Dan hoor ik de deur opengaan en weer dicht. De twee mannen staan met de mond vol tanden bij de deur naar ons te staren. Ik wenk dat ze dichterbij mogen komen. René gaat achter de douane beamte staan en plaatst zachte kusjes in haar nek terwijl hij haar borsten langs achteren vast pakt en begint te kneden. Ze kreunt nog een keertje.

De man die achter ons in de rij stond, neemt plaat op de tafel achter me en begint mijn kontje met beide handen te strelen en te kneden. Af en toe laat hij stiekem een vinger langs mijn Anus glijden, waarmee hij natuurlijk voelt dat die al lekker nat is van de behandeling van zojuist en mijn kutsappen die erover gedruppeld hebben. Hij neemt nog wat extra vocht bij mijn lipjes en baant zich zo een weg met twee vingers mijn kontje naar binnen. Het voelt strak, maar helemaal niet verkeerd.

Langzaam trek ik het uniform van de douane beambte verder open en duw het naar achteren. Ze staat nu voor me met haar broek op haar enkels in een zwart kanten slipje en een zwart kanten bh. René trekt haar jasje en blouse over haar schouders naar achteren en ik maak behendig haar bh open. Dan voel ik in haar broekje, ze is ook Mega nat.
Mijn kontje wordt nog steeds gevingerd door een zeer gewillige man achter me. Wat een geile gedachte. Het is een wildvreemde.
Ik streel zachtjes over het klitje van de vrouw terwijl rené haar een beetje voorover duwt om ook haar slipje naar onderen te trekken.
Dan voelt ook hij aan haar lipjes en gebruikt haar eigen vocht om haar kontgaatje voor te bereiden op wat hij van plan is. En ik weet wat dat is.
Ik grinnik bij deze gedachte.

Heerlijk om je man zo goed te kennen en zoveel vertrouwen in elkaar te hebben.

De man achter mij heeft inmiddels met zijn andere hand zijn broek geopend en trekt mij naar zich toe. Terwijl hij langs achteren mij borsten streelt en kneedt, gebiedt hij me om op hem te gaan zitten.
Ik zit op zijn schoot, terwijl hij geleidelijk zijn pik in mijn kletsnatte kutje schuift.
Hij geleidt me op en neer. Hij heeft de macht over mij. Zijn stevige grip houdt me op mijn plaats, op zijn heerlijke harde pik die me helemaal opvult. Ik neuk hem terwijl ik voor me zie hoe de beambte, die inmiddels helemaal naakt is, door rené anaal geneukt wordt.

Ze geniet terwijl ook zij kijkt naar het tafereel dat zich voor haar ogen afspeelt.

Dan haalt de man zijn pik uit mijn kutje en duwt hem zonder pardon in mijn klontje. Ik leun iets achterover waardoor mijn kutje voor rené goed zichtbaar wordt. Blijkbaar is dat uitnodigend voor hem, want hij komt mijn richting uit om zijn pik daarin te schuiven.
Ik word nu door twee heerlijke pikken volledig gevuld. Ze neuken me beiden stevig.
Terwijl de beamte op de tafel plaats neemt met haar benen schrijlings over me heen en haar kutje in mijn gezicht zodat ik haar het plezier van net kan terugbezorgen.

Ik duw een paar vingers in haar kutje terwijl ik haar vol overgave bef. René ziet vrij spel van daaruit om ook haar kontje op te vullen met zijn vinger. Zo worden we nu beiden dubbel geneukt. Wat een genot.

Ik voel haar klitje langzaam strakker worden waardoor ik begrijp dat ze niet ver van haar hoogte punt is. Ik vinger en lik en zuig tot ook zij spuitend tegen mijn lippen aan klaar komt.

Bij het aanblik hiervan denk ik dat de mannen ook hun hoogtepunt bereiken want bijna tegelijkertijd voel ik hun pik samentrekken en voel ik aan beide kanten het warme zaad bij mij naar binnen vloeien. Kreunend en grommend komen de twee mannen klaar terwijl de beambte en ik elkaar nog eens zoenen.

Dan wordt onze vlucht voor de laatste keer omgeroepen en weten we allemaal dat we net op tijd klaar zijn.
Ik hijg nog even na en voordat we weer in het fatsoen springen en ons eigen leven weer gaan leiden, fluister ik nog even “dankjewel” naar de beambte. Ze geeft me mijn tas en wenst ons veilige vlucht. Ik wil mijn tas aannemen, maar dan trekt ze snel mijn slipje eruit, ruikt daar demonstratief aan en knipoogt naar me.

René en ik lopen het kantoor uit naar onze gate, gevolgd door de man. In het vliegtuig blijkt hij naast ons te zitten. Ik zit in het midden en mijn hart klopt bonkend in mijn keel. Dat belooft een spannende vlucht te worden… Hihi 👿

#cinderella-1981

De Mercado do Bolhão is één van de weinige stukjes Porto die mama na 20 jaar nog exact terugvond zoals in haar herinnering. Verder leek alles veranderd of de herinnering te vaag. Maar deze openluchtmarkt waar oude vrouwtjes varkensoren, varkenspoten, gigantische octopussen en stinkende vissen verkopen, gaan Anna en Lotte zich ook vast nog wel even herinneren.

week 17

DE FEITEN

dag 114: de eilanden Denman & Hornby (88 km, totaal 5122 km)
Het is prachtig weer en vandaag doen we een dagtochtje eilanden. We fietsen ongeveer 15 km noordwaarts, voorbij Fanny Bay, waar we de ferry nemen naar Denman eiland. Het is vandaag Victoria Day, een vrije dag. Dat maakt dat een aantal leuke dingen zoals het vrouwtje met de lekkere ijsjes bij de ferry, de bakery etc gesloten zijn. Dat mag de pret niet drukken en we fietsen langs geweldige huizen richting de ferry naar Hornby, een ander (kleiner) eiland. Op Hornby eten we een geweldig lekkere hamburger en verkennen het strand. We rijden een rondje op het eiland en halen nog net op tijd de ferry van 17.00 uur via een prachtige trail door het bos. Als we van de ferry weer Denman op rijden zie ik dat het fietscomputertje van mijn fiets is. Dat zat er zeker nog op toen we de trail door het bos reden. Misschien is ie er af gevallen op de ferry. Dus wachten we tot de ferry weer terug op het eiland is en ik 1 minuut krijg om te kijken of ie ergens ligt. Helaas… We fietsen een andere route op Denman island om terug te keren naar Vancouver Island. Eenmaal van de ferry af fietsen we pittig door naar Deep Bay. Tegen achten zijn we “thuis” en eten samen met Simone & Steve in de tuin. Life is good!

dag 115: weer op pad: DeepBay - Port Alberni (75 km, totaal 5197 km)
We nemen hartelijk afscheid van Simone & Steve en de ouders van Simone en gaan op weg naar Port Alberni. We volgen Highway nr 4, de shoulder is breed genoeg om ontspannen te fietsen. Bij het meer nemen we een kleine pauze en gaan een stukje van de weg af. Daar waait het echt hard! 

Later blijkt deze storm de oorzaak te zijn van een flinke stroomstoring, oa in Bowser. Wij hebben er, terug op de highway, eerlijk gezegd niet echt veel last van en zijn lekker op tijd in Port Alberni. Onze Warmshowerhosts Vernon & Sandra wonen nog niet zo lang in Port Alberni en zijn bezig hun huis op te knappen. We krijgen een mooie slaapkamer en een eigen badkamer tot onze beschikking. ’s-Avonds kijken we naar de ontknoping van de Amerikaanse The Voice. Vernon biedt aan om ons naar Ucluelet te brengen met zijn gele pick-up. Volgens hem moet je de route Port Alberni-Ucluelet maar één keer fietsen: een deel van de route is heel smal en samen met het drukke (vracht)verkeer kan dat gevaarlijk zijn.

dag 116: Port Alberni - Ucluelet (Ukee) 13km, totaal 5210 km)
We besluiten het aanbod van Vernon aan te nemen, ook omdat hij toch naar Tofino moet om een wetsuit op te halen.
De fietsen gaan bepakt en wel achterin de pickup. Ellen neemt plaats op een klein opklapbaar stoeltje achterin de truck terwijl Bob voorin zit. Met zijn gevoeligheid voor wagenziekte heeft hij recht op deze plek. De weg naar Ucluelet is prachtig. Vernon raadt ons aan om de terugweg op zondag te doen: er zijn dan bijna geen trucks en het verkeer is pas in de middag druk. We lunchen met z'n drieën in Ucluelet en Vernon zet ons af bij de vuurtoren. We fietsen terug naar het dorp waar we nog even lekker in de zon zitten. We kamperen een kilometer of 8 van Ucluelet op de SurfJunction campground waar we nog even genieten van de hottub.

dag 117: Ucluelet - Pacific Rim National Park (65 km, totaal 5275 km)
We hebben twee nachten gereserveerd op deze campground. Moesten we gisteren onze etenswaren al bewaren in een locker, vandaag zijn ze nog strenger in het park: ook al het kookgerei, borden en pannen, theedoek, toiletspullen etc moeten we opbergen in een “berenbox”. Dat is niet alleen voor de beren, er zijn hier ook cougars (panters) en wolven die op het eten en de verschillende geuren afkomen. We hebben een prachtige plek in het bos. Nadat we de tent hebben opgezet, pakken we de fiets en fietsen naar Tofino, 20 km verderop. Een klein stadje, met een prachtig uitzicht over het water met de aankomende en vertrekkende watervliegtuigjes.

dag 118: Pacific Rim National Park (34 km, 5309 km)
Na een lekker ontbijtje maken we een superlange wandeling langs het waanzinnige strand van Long Beach. PRACHTIG! Er is bijna niemand en de zon maakt het plaatje compleet. ’s middags rijden nog een keertje richting Tofino om bij een koffie-tentje onze planning voor de volgende dagen te maken.

dag 119: Pacific Rim National Park - Ucluelet (30 km, 5339 km)
Lekker rustig dagje vandaag. We verplaatsen ons 20 km, zodat we op de goede plek zitten als startpunt van de fikse etappe van morgen. We komen weer terug op de SurfJunction Campground. Zetten de tent op en fietsen naar Ucluelet dorp, zo'n 8 km verderop. Hebben een heel leuke ontmoeting met een stel uit Parksville en facetimen met het thuisfront.

Ik weet dat sommige violisten spelen op snaren van spinnendraad, en dat elke politiewagen in Nederland een teddybeer aan boord heeft voor als er een kind getroost moet worden. Ik weet dat als je lang genoeg doet alsof je schatert van het lachen je vanzelf echt gaat lachen, ik weet dat vlinders herinneringen hebben van toen ze nog rupsen waren en ik weet dat mannelijke puppy’s de vrouwtjes expres laten winnen bij het spelen.

Maar ik weet niet meer hoe je huid voelde onder mijn vingers, of hoe machteloos het voelde toen ik je niet kon troosten. Ik weet niet meer waarom we telkens zo hard moesten lachen, alleen maar dat het echt was. Ik weet niet meer hoe je stem klonk, ik weet niet meer wat er door me heen ging als je op me lag en ik weet nog steeds niet welke naam ik zou geven aan de kleur van je ogen.

Ik weet alleen dat ik je steeds weer zou kiezen. Steeds opnieuw.