vliegende

Amazon ontwikkelt vliegende pakketjesrobot

Amazon ontwikkelt vliegende pakketjesrobot

Visionair.nl:

Vliegende robots, drones, rukken steeds meer op.
De vervolgstap kon niet uitblijven. Internetgigant Amazon.com liet deze drones ontwikkelen om het bezorgen van pakketjes drastisch te vereenvoudigen. in 2015 zullen de eerste bestellingen per…

View Post

Opkruipende shirtjes en vieze mannen

Goede loopkleding is echt géén luxe. Tijdens mijn al zo zware en heftige (oké, ik overdrijf enigszins) training, kroop mijn thermoshirt constant richting mijn middel. Ik ben blij met mijn lijf, maar navel-naakt paraderen door Gent gaat te ver. Met mijn sleutels en een kartonnetje met het trainingsschema erop in mijn ene hand en iPhone met de Nike Running app in mijn andere hand, lukte het me niet om mijn shirt in mijn broek te proppen. Na een hoop geruzie met mijn shirt en rare manoeuvres, die vast heel lachwekkend zouden zijn geweest van een afstand, was het toch echt tijd om even te stoppen en met twee vrije handen mijn shirt in m’n broek te stoppen. Een man die ik al eerder heb zien loeren naar alles wat ook maar in de buurt komt van vrouwelijk, ja zelfs de duiven waren de moeite waard voor ‘m, had deze keer tijd vrij gemaakt voor mij. Hij stopte met zijn fiets, stapte af en mompelde wat in zeer plat Vlaams. Het was onmogelijk te ontcijferen, en eerlijk gezegd deed ik er ook geen moeite voor. Ik liep zonder een woord met hem te wisselen door. Even later kwam ik erachter dat hij me van een afstandje volgde. Als ik hardloop ben ik absoluut niet bang voor rare figuren, misschien komt dat door een soort ‘heldinnen-onverwoestbaarheids’ stofje wat je dan aanmaakt, maar ik weet wel dat het niet altijd helemaal oké is als je zo denkt. Zo denk ik bijvoorbeeld ook dat mensen aan de kant gaan voor me of dat een auto bij het oversteken heus wel gaat remmen. Dit is meestal niet het geval, weet ik uit een paar pijnlijke ervaringen. 
Terug naar de onverstaanbare Belg. Ook voor hem was ik niet bang, maar ondertussen bedacht ik wel hoe ik hem het snelst op de grond kon werken. Zodra ik de hoek om ging was hij ook verdwenen, dus mijn karate skills waren niet nodig. Dit soort dingen zijn wel erg vervelend. Ja, als vrouw draag je strakkere kleding tijdens het hardlopen, maar dat betekend toch niet dat er ongegeneerd naar je gekeken mag worden? Ik loop alleen, dus eigenlijk een heel makkelijke prooi. Gelukkig laat ik wel zien dat ik heel hard kan rennen. En ik kan karate, of iets wat in de buurt komt daarvan, maar wat gegarandeerd pijn gaat doen. Ik maak denk ik een shirt met: ik ken karate. Maar dit kan toch eigenlijk niet? Een vrouw moet zich toch vrij en veilig voelen op straat? Zowel in een bomberjack als in strakke hardloopkleding? 

De volgende training trok ik met deze wetenschap een langer en losser shirt aan. Het zwabbert tijdens het rennen echt óveral heen, vreselijk. Vol boosheid en irritatie rende ik door. Maar deze keer wist het andere geslacht mij ook te irriteren. Waar zijn ze toch op uit!? Ik liep een rondje en kwam 2 keer dezelfde jongen tegen. Denk je dat hij hallo zegt? Natuurlijk niet. Ik ging zelfs voor hem aan de kant! Wat een gentleman. Daarna haalde een man mij in, zonder genade. Mijn pissigheids level was erg hoog. Daarna wilde een andere jongen mij ook inhalen. Ik was heel moe en was aan het einde geraakt van mijn training, maar dit liet ik niet gebeuren! Hij haalde me in, ik werd boos en ging pal achter ‘m lopen. Hij keek een paar keer zenuwachtig om. Ja jongen, ik hou je bij! Later sloeg hij af, naar Mars en ik naar Venus. Maar de planeet daartussen, waar we samenkomen, zullen we daar elkaar met respect behandelen?

Nog 22 weken.

Nieuwe post op Manify

New Post has been published on http://www.manify.nl/four-seasons-private-jet-experience/

In 2016 komt de Four Seasons Private Jet Experience

Eerder schreven we over het Four Seasons vliegende hotel. Maar naast deze Boeing heeft Four Seasons nog een aantal andere vliegtuigen in de garage staan. De hotelketen heeft weer een nieuw vliegtuig ingericht, speciaal voor privé vluchten!

Four Seasons prive jet experience

Vliegen met dit vliegtuig is extreem exclusief. De Four Seasons Experience vliegt naar tien bestemmingen met routes over heel de wereld. De routes zijn aanpasbaar naar jouw wens. Aan boord is er een chef aanwezig die culinaire invloeden van over heel de wereld klaar maakt. Verder kan er alles écht alles geregeld worden. Zo kunnen gastdocenten en deskundigen meereizen als dit binnen jouw persoonlijke reis-style past. Ook kan er een personal shopper mee voor advies of een kunstgalerie verkennen met een kunstenaar. Bekijk de Four Seasons Experience:

https://www.youtube.com/watch?v=dyPIK-Xy6q8&ab_channel=FourSeasonsHotelsandResorts

Wanted: Volunteers for Designkwartier 

mail to: info@designkwartier.com for more info.

pop-upwinkelpersoneel, hosts, sjouwers, vliegende keeps, lunchverzorgers, opbouwers, afbouwers… we zijn nog op zoek naar VRIJWILLIGERS!
wil je helpen tijdens Festival Designkwartier Den Haag of er voor of erna? stuur een mailtje naar info@designkwartier.com

http://designkwartier.com/

Onverwacht

Ik stapte net uit de auto, schroefde de zonnekap op de lens toen er een Lepelaar recht op me afvloog. Helaas stonden de instellingen van de camera niet afgesteld op een vliegende vogel….. Gelukkig maakte de Lepelaar, hoewel iets verder weg, nog een rondje.

Uit naam van Zijne Koninklijke Noodleligheid Hoogheid Het Vliegend Spaghetti Monster wens ik iedereen een gezegende en heilige vrijdag. R'amen

Vliegende bezem + blueprints

Na de tussenbeoordeling heb ik een duidelijke ontwerpkeuze gemaakt in mijn project. Ik ga vol voor het bezem idee. Redenen o.a. zijn: - Beste ervaring doordat je meer met je hele lichaam doet. en je kan in het echt niet op een bezem vliegen.


Verder geëxperimenteerd met bleuprints van Unreal Engine.

Player possesing (Character toewijzen aan speler)

Probleem opgelost waarbij de standaard ‘character’ werd gespawnd in de scene. Ik heb nu mijn ‘bezemcharacter’ toegewezen aan de speler.

Daarnaast heb ik de camera zelf geschikt gemaakt voor de rift. Deze camera moet namelijk vrij kunnen bewegen op basis van de orientatie van de rift.

Event dispatchers

Om te kunnen communiceren tussen de blueprint die alle gegevens van Arduino ophaalt en de level bleuprint heb ik event dispatchers gebruikt. Dit zijn een soort custom events die elkaar kunnen aanroepen.

Afb. 1.0 Speler blueprint object in scene

Afb. 1.1 Level blueprint > player posses + HMD/Oculus rift camera instelling.

Afb. 1.2 Event dispatcher gebruikt om te communiceren tussen verschillende blueprints. 

Recensie: Prins Ribbit, Splendid Film

Recensie: Prins Ribbit, Splendid Film

Diep in een oerwoud woont een bijzondere kikker, Ribbit genaamd. Tenminste: hij is uniek in zijn soort in de vijver waar de andere kikkers zich verzamelen. Hij houdt niet van water, en springen vind hij evenmin leuk. Verdrietig en nieuwsgierig naar zijn afkomst gaat hij op zoek naar het grotere doel in het leven. In zijn kielzog volgt zijn vriendinnetje, een vliegende eekhoorn, ook enig in haar…

View On WordPress

3

Stage opdracht van Vliegende Varkens Oldenzaal.

Combinatie van 3 tennisclubs in Oldenzaal naar 1 gezamenlijke flyer voor motivatie van kinderen

YEARS AND YEARS

Een jaar geleden kreeg ik via een vriendin de nummers van Years and Years te horen. Was meteen verkocht na een paar nummer te horen. Het is een  synthipop band en hun muziek is een muziekstijl waarbij synthesizers en elektronische drums domineren. Deze muzieksoort is begonnen in de jaren 70 en komt nu heel erg terug en is een ware trend aan het worden. Scandinavië, Duitsland en Frankrijk waren al om maar nu is deze sound ook in Nederland aan het doorkomen.

Hierna volgde een succesvolle samenwerking met Sam Smith en braken de jongen een beetje door. Nu zijn ze inmiddels Gebombardeerd als meest veelbelovende act voor 2015 door de BBC. De  Britse band Years & Years een vliegende start gekregen. Dit is het eerste eigen concert van Years & Years in Nederland, nadat de electropopband eerder op PITCH Festival en Eurosonic/Noorderslag stond. Vanavond is dit concert en ik heb met een hoop mazzel kaartjes weten te bemachtigen en ga ze dus eindelijk live zien in het
Paradiso Amsterdam.

Vliegende Hollander

Mijn nieuwe fel gekleurde Adidas shorts zijn binnen, dan kan ik nu ook echt beginnen.
Shinen zal ik. 
De eerste training ging echt onwerkelijk goed. Als vliegende Hollander door Gent in mijn nieuwe Adidas broekje, Adidas Stella McCartney top en Odlo jack. Toen een paar toeristen de weg vroegen heb ik ze bot toegeschreeuwd dat ik niet mocht stoppen, want hallo, ik train voor de halve marathon! Ik liep een keer zonder muziek op, wat echt een verademing is. Geen irritaties naar Beyoncé’s beats die te snel of te langzaam gaan of die vreselijke snoertjes die verstrikt raken in alles of oordopjes die uitvallen.
Ik was niet te stoppen. Ik ontdekte nieuwe straatjes en gekke winkeltjes. Ik was zo enthousiast dat ik gewoon maar door liep en volledig de weg kwijt was geraakt. Maar verdwalen mag als je hardloopt. Zo ontdek je de meest leuke plekjes en maak je ook nog wat extra kilometers. ’s Avonds maakte ik een enorme pizza voor mezelf die ik ook, zonder schuldgevoel, helemaal heb opgegeten. Eten smaakt dan zoveel lekkerder.
Mijn tweede training stond op vrijdag gepland. Vrijdag is een helse dag op school. Veel luisteren en veel staan. Dat in combinatie met weinig slaap plus een eerste weekend zonder vriendje brak me behoorlijk op. Ik lag als een vaatdoek op de bank en voelde me net Bridget Jones met het liedje ‘All by myself’. Een huilbui verder was ik het zat. Ik ben 24, jong, fris en fruitig, verdomme. Ik perste de laatste energie uit me om op te staan van die hemelse bank en mijn sportkleren aan te gaan doen. Onderweg naar de kledingkast begon ik alweer excuses te verzinnen om niet te gaan lopen, want er kwam een leuke film op tv die zo al begon en misschien ben ik te moe, misschien moet ik onderweg wel flauwvallen omdat het te veel is allemaal, blablabla twijfel twijfel. Onzin. De slogan van Nike ‘Just do it’ is zo waar! Gewoon gaan. Niet lullen.
Eenmaal weg genoot ik van de mensen die nog van het laatste streepje zon genoten en hun bijbehorende wijntje. Zo soepel als het de vorige keer ging, ging het deze keer niet. Mijn hoofd en benen werden knalrood tijdens het lopen. Mensen keken naar me alsof ik eerste hulp nodig had, en ja, zo voelde ik me ook. Maar ik heb de training wel afgemaakt! Momenten waarbij ik dacht dat ik dood ging neervallen ging ik afleiding zoeken om me heen. Gelukkig is Gent ongelooflijk mooi en het was druk op straat. En ineens merkte ik dat mijn ‘dood neervallen’ punt alweer 10 minuten geleden was en ik liep toch echt nog steeds door! Eenmaal thuis begon ik weer te huilen, maar deze keer van blijdschap. Ik had mijn slechte energie gebruikt om er iets goeds mee te doen. Die zelfde avond had ik compleet nieuwe energie gekregen van mijn persoonlijke overwinning. En ik ben zelfs nog uit geweest tot 05.00 in de ochtend en heb tot vervelends toe aan iedereen verteld dat ik train voor de halve marathon. Dat maakt het allemaal wat ‘echter’.
Maandag is mijn volgende training weer en ik heb er zelfs zin in! Dit had ik nooit gedacht van mezelf. Zou ik al verslaafd zijn? Verslaafd aan positieve energie? Ik snap nu wat mensen voelen die drugs nemen. HEERLIJK. Gelukkig is hardlopen ietsje gezonder.

Nog 23 weken.


Recensie: 'Denken aan vrijdag' - Nicci French (2015)

Voor een jong gezin wordt een boottocht over de Thames abrupt onderbroken als blijkt dat er een levenloos lichaam ronddobbert. De man is onherkenbaar en heeft geen identiteitsbewijs bij zich. Voor inspecteur Sarah Hussein lijkt de opening van deze moordzaak alles behalve succesvol. Totdat er een wit ziekenhuisbandje om de pols wordt aangetroffen waarop een naam staat genoteerd: Frieda Klein.

Let op: in deze recensie wordt er teruggeblikt op een verhaallijn die bepalend is voor Denken aan vrijdag!

Keep reading