vjet

Pse gjerat nuk funksionojne si neper filma? Pse te panjohurit qe sheh ne autobuz nuk te afrohen e te thone qe ke nje buzeqeshje te bukur? Pse mbas 30 vjet, ne nje kafe ne qender, nuk takon rastesisht njeriun per te cilin ke luftuar? Pse prinderit ndonjehere nuk kuptojne femijet e tyre, ose nuk i pranojne ata? Pse fjalet e duhura vijne gjithmone ne momentin e gabuar? Pse nuk te ndodh kurre te vraposh neper shi deri te shtepia e dikujt, te zbresi e ti kerkosh falje duke marre si pergjigje nje puthje dhe ca fjale “nuk ka rendesi, rendesi ka qe je ketu” ? Pse nuk te zgjon naten nje ze ne telefon qe te thote “Nuk te kam harruar kurre?”
Po te ishim me te forte, te mendonim me pak per gjerat, mos te kishim kaq frike, kaq turp jam e sigurt qe nuk do paguanim bileta kinemaje per te pare njerez qe bejne e thone gjerat qe ne nuk kemi kurajo te bejme, per te pare njerez qe dashurojne si ne nuk bejme dot, per te pare njerez qe duke u shtirur, arrijne te jene me te sinqerte se ne.
—  David Grossman
kur dielli me mban shoqeri cdo dite te ngrohte pranvere, nuk me kujtohesh me ti, as ai, as ajo, as ata njerezit te cilet me uruan vjet per ditelindje edhe per vit te ri ose ata qe me thone mirmengjes kur me shohin ne sy… me kujtohet parfumi qe vura te merkuren e dyte te marsit & ai stilolapsi qe leshonte ngjyren e erret blu. mbremjen dielli iku dhe me tha mirupafshim, ashtu sic me thone shumica e njerezve. sepse ashtu si pres diellin kur te zgjohem diten tjeter, shpresoj qe kur te zgjohem te te gjej prane carcafit si rreze te tij edhe te me thuash miremengjes duke me pare ne sy. kaloi dita tjeter edhe une akoma po mendoj syte e tu me nje ngjyre kafe te zakonshme. nje ngjyre aq te njohur edhe te perhershme, asgje te vecante pervec se ishin syte e vetem te cileve ju kam thene pershendetjen me te sinqerte. stilolapsi blu po zbehet, seshte me i erret… parfumin e zevendesova me nje ere me te forte edhe dielli ka dite pa dal sepse ka marre ngjyren e lotit qe rrodhi kur kuptova qe diellin duhet ta shoh ne sy edhe jo te futem ne hije me ty.
—  @prefacee

anonymous asked:

I reallyy need some good Albo songs new or old doesn't matter, I was wondering what are some of your fav songs or songs on your playlists ?

Hey :)
Sorry for the late reply! I made you a list of my favorite songs depending on my mood. Hope that‘s ok?
The list would actually be endleeeessss so I tried to restrict it.
Have fun!

Songs I love when I drive around

  • Sinan Hoxha - Vdeksha un per ty
  • Dafina Zeqiri - Shume qef
  • Flori - Ta boja me drita (Dalool Remix)
  • Elvana Gjata - Puthe (Vicky Remix)
  • Elvana Gjata - Disko Disko
  • Kida ft. MC Kresha - Rikthejm Na
  • Kaos - Sheqer
  • Ermal ft. Ledri ft. Lumi B - Tavolina
  • Dhurata ft. Blero - Shume o ka ma don
  • Arta - Bombshell
  • Flori - Tavalla

Rap

  • Noizy - Betta den dem
  • Blunt ft. Ledri ft. Real - Nese mdon ti
  • MC Kresha - N'Disko
  • 2po2 ft. Lyrical Son ft. Blunt ft. Lumi B - Prishtinali jom
  • Noizy - Mos u ndal
  • MC Kresha - Poem
  • Lyrical Son - Tabullarasa
  • Adelina ft. G4SHI - Karma
  • MC Kresha - Luv Luv

When I miss Kosovo/Albania

  • Etno Engjujt ft. Lyrical Son - Albanian
  • Noizy - 100 vjet shtet
  • NRG Band - Me gaz e lot
  • Elvana Gjata ft. Flori - Kuq e zi je ti
  • B52 - Back to Albania
  • Seldi - Digjet Ballkani
  • Iliret - Xhamadani vija vija

Lovesongs

  • Lyric Master ft. B-Genius - Pom smun
  • Nora Istrefi - Baby jem
  • NRG Band - Ashtu sikur dje
  • Aragona Band - Ajo
  • Aurela Gace - Dua
  • Stresi - Love Story
  • Alban Ramosaj - Ckemi
  • Eni Koci ft. Noizy - Je gjitheçka
  • Alban Ramosaj - 24 ore
  • Adelina Berisha ft. Stine- Dashuria fillon
  • Poni - Si trendafil

IDC-about-ya-stupid-ass-songs

  • Leonora Jakupi - I harruar
  • Nora istrefi - Sje my lifestyle
  • Leonora Jakupi - Sahara
  • Leonora Jakupi - A do tjem e jotja
  • Tuna - I Asaj
  • Tuna - Pardon
  • Adelina - Ku ma ke
  • Kida - O'najr
  • Kida - Mke rrejt
  • Argjentina Ramosaj ft. Flori - Ku isha une
  • Arta - I njejti ke mbet
  • Mimoza Shkodra - Me doje ti
  • Mimoza Shkodra - Ndarja
  • Dafina Dauti - Ska rendsi

Songs that touch my heart

  • Greta & Eni Koci - S'jam jetime
  • Nexhmije Pagarusha- Ani more nuse
  • Nexhmije Pagarusha - Baresha
  • Kaos - Ngoje zemren tem
  • Kaos - Une sjom ai
  • Lyrical Son - Athu kush
  • Noizy - Noku vogel
  • Kaos - Ni Prishtine qe funksionon
  • Leonora Jakupi - Koha sna fal
  • Ledri - Ni gote per ty
  • Motrat Mustafa - Shpirtit tim
Shume vjet me vone , kur nisa specializimin e kirurgjise plastike kuptova dicka qe nuk e kisha kuptuar gjithe jeten. Mesova se bota nuk e sheh anen tende te mbrendshme , ajo nuk e vret aspak mendjen per shpresat dhe endrrat e tua , si edhe per deshperimet qe fshihen nen ate strukture kockash e lekure . Ja pra , kaq e thjeshte ishte , kaq absurde dhe mizore njeherazi . Pacientet e mi e dinin kete . Ata e shihnin ate qe ishin , qe mund te ishin ose qe mund te shpresonin te ishinne strukturen e tyre , ne hapsiren midis syve, ne gjatesine e mjekrres , ne formen e kurrizit te hundes.
Bukuria eshte nje dhurate e jashtzakonshme…dhe keshtu une zgjodha profesionin tim per ti dhuruar nje shans njerezve , per te korigjuar me bisturi nje padrejtesi arbitrare , per te mbajtur nje fare qendrimi kunder nje bote qe duket poshteruese.
—  Dhe Malet Oshetinë - Khaled Hosseini
Chuyện không học ở trường

Sáng qua đọc được bài này khá hay nên dịch thoát ý từ bài gốc để share với mọi người. Gọi là dịch thoát ý vì mình muốn mượn ý chính và chuyển qua văn phong Việt Nam cho phù hợp. 

Khi chúng ta ra đời sẽ nhận ra có những thứ ở trường không hề dạy, tất cả đều phải rút tỉa từ những thất bại của cuộc sống. Những điều được nhắc đến dưới đây có thể khiến những người trẻ như mình có thể suy ngẫm.

Giáo dục: Đại học không phải tất cả, ai cũng nói như vậy nhưng bằng cấp vẫn quan trọng. Không học đại học bạn vẫn có thể đi làm, vẫn kiếm tiền, khởi nghiệp này nọ rất oai. Nhưng không có bằng sẽ là thử thách rất lớn khiến bạn phải cố gắng gấp đôi, gấp ba những người đã đi học. 

Tình yêu: Hẹn hò mà gặp đứa nào cư xử thô lỗ với người phục vụ thì tốt nhất không nên yêu

Style: Đừng tốn tiền mua sắm chỉ để gây ấn tượng với người khác. Cũng đừng bao giờ mặt áo có in hình người mẫu dòm đẹp hơn mình. Nếu thân hình đủ đẹp mà chưa bao giờ bận crop-top thì thử đi là vừa. 

Quan hệ xã hội: Chuyện tốt không xảy ra sau 2h sáng cho nên đi chơi không cần cố gắng ở lại khuya đến vậy. Chất gây nghiện thường để lại hậu quả te tua, nó làm bạn già, thiếu sức sống, xấu. Khi trò chuyện với mọi người thì đừng ra vẻ thờ ơ quá! Ai cũng thích khen nên khen tế nhị nhiều vô cho người ta vui. Đừng nịnh quá người ta kêu là thảo mai.

Bạn bè: Bạn tốt thì thường không  quan tâm tới chuyện bạn mập ốm như thế nào, đang cặp kè với ai, giàu hay nghèo, ăn bận ra sao, nhà to hay bé. Chẳng ai quan tâm tới chuyện đó ngoài trừ bạn ( tốt nhất bạn cũng không nên quan tâm). Tránh tiếp xúc với những người ích kỷ không quan tâm tới cảm nghĩ của người khác.

Gia đình: Nếu thương thì chịu khó quan tâm, gọi điện và nói cho nhà biết là bạn thương họ lắm. 

Internet: Đừng bao giờ coi mạng xã hội như cái thùng rác để nhét vô những suy nghĩ chán òm. Khi bực bội buồn bã thì đừng post bất cứ thứ gì lên Facebook, nó sẽ làm bạn như một đứa  dở hơi vô dụng. Bị công an phạt thì lo đi đóng tiền phạt chứ chửi rủa lên Facebook cũng không làm bạn thoát nạn đâu. Đừng ngủ với đứa nào mà một status ghi mấy chục cái hashtag #trai #hotboy #longleg #asianboy #bigtits #hotbody #lol #omg… Những đứa vjet ng0n ngu th3 n@y thì chắc chắn là dở hơi. 

Nguồn: (Life Lessons School Should Teach You - Lauren Leverne) 

Dola nga burgu më 17 mars 1991, ditën e enjte, dhe në darkëvonë mbërrita në qytetin tim, në shtëpinë time në lagjen
1 Maji,
ku isha lindur, kisha kaluar fëmininë, adoleshencën dhe vitin e parëtë martesës. Pjesën tjetër të kohës, deri kur më arrestuan, e kishakaluar në fakultet dhe në shtëpinë e tezes sime, Zogës, që unë eime motër Flora i thoshim
jajë.
Unë, libert
i shekullit të 20-të, i mbijetuar i fshesës së hekurt tëspastrimit komunist, vija nga burgu gjysmë i çmendur. Hiq para-burgimin, gjithë kohën e burgut, 10 vjet e 3 muaj, që ishte më pak segjysma e kohës së dënimit tim total prej 22 vjetësh bashkë meridënimin, e kisha vuajtur në një kamp në thellësi të maleve në Veri.Si i ridënuar më duhej të bëja edhe 12 vjet të tjerë. Babi dhe jajakishin vdekur kur isha në burg.Nuk e harroj atë natë kur vura këmbë sërish në qytetin tim paskaq vitesh. Kur zbrita nga autobusi më priste Flora me të shoqin,Nardi Sofronin, dhe desha të shkoja te shtëpia e jajës, po Flora mëtha me lot në sy se ajo nuk ekzistonte më, e kishin prishur dhe nëvend të saj kishin ndërtuar një kopsht fëmijësh, kështu që kot tëshkoja. Gati ulërita, më theri në zemër, më plagosën ciflat e kujtimevepër të dhe u nisa të shkoja, doja të shihja se mbase kishte mbeturdiçka prej saj, një pjesë gardhi, ose
akacia
. Po akacia? pyeta Florënduke britur dhe ajo më pa me shqetësim. Akacia? mërmëriti.Ç’rëndësi ka akacia? Nuk ka rëndësi, po dua ta di: është apo e kanëprerë. Nuk e di, tha e pasigurt, më duket se është.U gëzova dhe ndjeva të më rigonin lotët faqeve deri në mjekrëne dendur, që kishte filluar të thinjej.
Të paktën të ketë shpëtuar akacia
,lutesha me vete, dëshmitarja e heshtur që më ishte ngulur thellë nëshpirt, që lidhej me diçka të shenjtë, anën e jashtme të së cilës Flora e dinte, po jo të brendshmen, se njeriu ka edhe një anë të brendshmethellë qenies së tij, që e quan në fshehtësi tempull, altar, që nuk shembetkurrë çfarëdo shembjeje t’i ndodhë objektit që lidhet me të dhe akacia,bukuroshja ime, që më ishte shfaqur në pamjen e saj reale përpara syveedhe në burg, edhe në kthjelltësitë e çmendurisë sime, dhe që kishte qenëe vetmja gjë që më ngushëllonte, mbase kishte mbetur. Kisha besuar senjë ditë do ta shihja dhe pamja e saj do të bënte çudinë, do të më shërontenga makthet dhe turbullirat e mia.Iu binda Florës dhe nuk shkova të shihja mungesën e shtëpisë së jajës, por, bekuar qoftë, atje qe ngritur….

Një mbrëmje korriku shkuam në kinemanë verore, shfaqej filmiitalian
Rrëfimet të Komisarit të Policisë
, që më la pa mend, dhe dolëmtë kapur për dore dhe ajo prapë më tha se më donte çmendurishtdhe propzoi të pinim diçka në barin e
Turizmit.
Kur dolëm nga barinuk i bëhej të ndahej me mua, m’u lut të mos iknim. Mirë, i thashë,dhe shkova te recepsioni, ku shërbente një grua me pamje të rreptë.Kur më pa, më njohu e më pyeti me mirësjellje, Ç’urdhëroni, shokugjykatës? I thashë me të pëshpëritur se isha me të fejuarën dhe mëduhej një dhomë. Më vështroi me cepin e syve, tundi kokën, pagova emë dha një çelës.Mora jajën në telefon e i thashë se nuk do të shkoja në shtëpiatë natë, kështu më kishte dalë një punë, punë gjyqi i thashë, dhe ungjita me Gitin në katin e tretë, në një dhomë teke që binte ngasheshi i qytetit…..


M’u kujtua Giti dhe tradhtia që po i bëja po e thellë sa deti. Pordashuria qenka përbindshi më i egër, mbyt edhe brejtjet më sfilitësetë ndërgjegjes. U lamë me Marinën, bëmë dashuri në det, përsëritaskenat që kisha bërë dikur me Sabinën, po ëmbëlsia mes të dyjavenuk kishte të krahasuar. Me Sabinën kishte qenë vetëm seks, makishte kërkuar vetë, ndonëse ma kishte pasur qejfi edhe mua, kurseme Marinën ishte ndryshe, seksi ishte dekor i një ndjenjetronditshmërisht më të thellë, që më buronte nga thellugat më tëfshehta e më të panjohura të shpirtit.Kishim qëndruar gjatë në ujë dhe Marinës i qenë mavijosur buzët.I thashë të dilnim e të shkonim mes zhukave. Morëm rrobat që i kishimlënë pranë një dune e me to në duar, vetëm me shapkat në këmbë,nisëm të ecnim nëpër atë farë xhungle me zhuka, ferra, marina ebimësi të dendur duke u larguar nga bregu. Ndërsa ecnim filluamtë bënim si fëmijë të eksituar nga një ndjenjë çlirimi, ishim vetëmtë dy në mes të natyrës, ndiqnim njëri-tjetrin, rrotulloheshim nëpërmarina, qeshnim e rrokulliseshim, ngriheshim e vraponim derisadolëm në një lirishte të rrethuar nga një bimësi e dendur…..

—  Lotët e Trëndafilit - Stavri Pone

‘’Po çfare do të pish kur dhe vera mos të të kënaqë më?”

Ernest Hemingway , Kopshti i Edenit. 

Libër i publikuar 15 vjet pas vetëvrasjes së Hemingway.