verstopt

Ik ben gefrustreerd omdat ik vast zit aan een gevoel dat ik niet kan omzetten in woorden. Het verstopt zich in het diepste van mijn ziel en niemand ziet het.

Een kind komt altijd huilend op de wereld. Het leeft; het heeft begrepen dat het lijdt. Wat volgt is strijd, een te bezetten ruimte. Het gonzen van wat tuimelt door de tijd.
We komen nergens van, we gaan naar niets. We dragen claustrofobisch kleine lijven, die op een middelgrote bol door nachtlucht drijven. Dit houden wij zo'n tachtig jaren vol.
‘Hoe?’ vroeg ik aan een man met koude handen. 'We zijn catalogi in ons enorme magazijn. We tellen planten, geven sterren namen, en schreven dit op in de Van Dale: “leven is de toestand van een stof”. De ziekte zijn we en het medicijn.’
De man, hij lachte en hij zei: 'Ik was net acht, ik wilde leren schaatsen. Werd slechts omvat door liters ijzig water, zoals klei gevangen en gevormd wordt in zijn mal. Vier stropige tellen, dat was al, wikkelden als wolken om mijn hoofd, tot ik verdoofd verstild verstopt mijn hart kon horen. Een diepe zucht, een trage, zware klop. Ik zwom omhoog; ik zag het licht; ik werd geboren.’
Hij blies zijn handen warm voor hij vetrok.
Ik bleef achter met gedachten en begrip. We zijn van niemand en we zullen nooit iets leren. We maken kunst om niet te hoeven schreeuwen. We bidden, kerven inkt in onze huid.
En we reizen nergens heen, dus er is tijd. Houdt handen vast en buitel door het duister. Zonder doel is elke weg de juiste.
Op een ochtend barst je door het ijs.

Ik wil zijn wat jij niet in woorden kan uitdrukken. Voor wie je gebergtes zal verzetten zonder precies te weten waarom. Ik vraag me af of je me hoort zuchten om de woorden van anderen, die me wel raken maar nooit genoeg. Veel te weinig, iets te veel, onverstandig en ongewild. Liefde is verstopt tot je je er bij neerlegt, denk ik. Verder blijf ik liever stil.
Gevoel.

Zo onbereikbaar soms,

Ver weg en toch dichtbij.

Zo onvoorspelbaar soms,

Vanbuiten en toch vanbinnen.

 

Verborgen binnen de gebreken,

Sluimerend door de stilte.

Onzichtbaar door perfectie,

Verstopt onder zoveel stof.

 

Een hartklopping en een zucht,

Een knippering en een traan.

Een gevecht diep vanbinnen,

Gevoel dat stroomt naar buiten.

 

Geluk verstopt zich in de kleinste hoeken en zal alleen tevoorschijn komen wanneer zij dat wil. Ga dus niet op zoek, maar leef je leven en het geluk zal vanzelf komen vanaf het moment dat je stopt met zoeken.

Boer Zoekt Vrouw 2015, aflevering 10: De Boekenweek, Carry Tefsen, een geheime aanwijzing voor Wie is De Mol en meerdere mensen die mij mogen bellen voor advies.

Het was een goede dag voor de liefde. Het was een slechte dag voor Internationale Vrouwendag. En een goede avond voor de Boekenweek. Verder zitten er in dit verhaal een aantal gedichten verstopt. Tel ze op en die uitkomst is een geheime aanwijzing voor Wie is de Mol 2016. Spoileralert van deze recap: omdat er zoveel emoties in deze aflevering zaten, is dit een verhaal geworden dat zó lang is dat ze het volgend jaar integraal als Boekenweekgeschenk kunnen afdrukken. Het Boekenweekgeschenk is al belachelijk lang niet meer door een vrouw geschreven, dus dan hebben we dat probleem ook meteen opgelost. Het CPNB mag bellen. 

Keep reading