verenigd

flickr

Disney Magic Kingdom Castle by Sabrina Farro

Countries in Dutch

Here is a list of what some countries are called in Dutch:


United Kingdom - Verenigd Koninkrijk
United States - Verenigde Staten
Canada - Canada
Australlia - Australië
France – Frankrijk
Germany – Duitsland (a bit like “Deutschland”)
Austria - Oostenrijk
Hungary - Hongarije
Romania - Roemenië
Bulgaria - Bulgarije
Italy - Italië
Spain - Spanje
The Netherlands - Nederland
Sweden - Zweden
Norway - Noorwegen
Iceland - IJsland
Finland - Finland
Denmark - Denemarken
Poland - Polen
Lithuania - Litouwen
Estonia - Estland
Latvia - Letland
Russia - Rusland
Belarus - Wit-Rusland (literally white Russia)
Ukraine - Oekraïne
China – China (pronounced like”she-na”)
Japan - Japan
North Korea & South Korea - Noord-Korea & Zuid-Korea
Philippines - Filipijnen
Brasil - Brazilië
Argentina - Argentinië
Chile - Chili
Malaysia - Maleisië

flickr

sargent, john singer - The Acheson Sisters by Amber Tree

<br /><i>Via Flickr:</i>
<br />John Singer Sargent  1856-1925  Verenigde Staten

John Singer Sargent was an American artist, considered the “leading portrait painter of his generation” for his evocations of Edwardian era luxury.

Countries in Dutch and Afrikaans

Here is a list of what some countries are called in Dutch and Afrikaans:
(original list [nl]: the-dutch-language, additions [af]: culmaer)


United Kingdom – Verenigd Koninkrijk — Verenigde Koninkryk
United States – Verenigde Staten — Verenigde State
Canada – Canada — Kanada
Australia – Australië — Australië

France – Frankrijk — Frankryk
Germany – Duitsland — Duitsland (cf. “Deutschland”)
Austria – Oostenrijk — Oostenryk (cf. “Österreich”)
Hungary – Hongarije — Hongarye
Romania – Roemenië — Roemenië
Bulgaria – Bulgarije — Bulgarye
Italy – Italië — Italië
Spain – Spanje — Spanje
The Netherlands – Nederland — Nederland
Sweden – Zweden — Swede
Norway – Noorwegen — Noorw
Iceland – IJsland — Ysland
Finland – Finland — Finland
Denmark – Denemarken — Denemarke
Poland – Polen — Pole
Lithuania – Litouwen — Litaue
Estonia – Estland — Estland
Latvia – Letland — Letland
Russia – Rusland — Rusland
Belarus – Wit-Rusland (“white Russia”) — Belo-Rusland
Ukraine – Oekraïne — Oekraïne
Czech Republic – Tsjechische Republiek — Tsjeggiese Republiek

South Africa – Zuid-Afrika — Suid-Afrika
Namibia – Namibië — Namibië
Moçambique – Mozambique — Mosambiek
Dem.Rep.Congo – Dem.Rep.Congo — Dem.Rep.van die Kongo
Chad – Tsjaad — Tsjad
Uganda – Oeganda — Uganda

China – China — Sjina (both pronounced /‘ʃina:/)
Japan – Japan — Japan
South Korea – Zuid-Korea — Suid-Korea
Philippines – Filipijnen — Filippyne
Malaysia – Maleisië — Maleisië
India – India — Indië
Syria – Syrië — Sirië

Brazil – Brazilië — Brasilië
Argentina – Argentinië — Argentinië
Chile – Chili — Chili

4

NEO-COLONIALISM WITH THE UNITED STATES

新殖民主義與美國

अमेरिका के साथ नव-उपनिवेशवाद

neocolonialismo con i stati uniti

연합 식민지주의

chủ nghĩa thực dân với các tiểu bang

合衆国との新植民地主義

2016

الاستعمار الجديد مع الولايات المتحدة

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့်အတူ Neo-ကိုလိုနီစနစ်

Birleşik devletler yeni sömürgecili

verenigde staten neokolonialisme
Vereinigte staaten neokolonialismus

dewletên yekbûyî yên neo

flickr

sargent, john singer - Charlotte Cram by Amber Tree

<br /><i>Via Flickr:</i>
<br />John Singer Sargent  1856-1925  Verenigde Staten

John Singer Sargent was an American artist, considered the “leading portrait painter of his generation” for his evocations of Edwardian era luxury.

Mexicaanse parades, Schotse ruiten en Hollandse Pieten: the Invention of Tradition

Hoe oud is de Schotse ruit? Het geweven patroon, waarvan de kleuren en lijnen trotse symbolen zijn van de clans van de Hooglanden? De oeroude traditie, verbonden aan mythische personen als William Wallace en Robert the Bruce, aan de doedelzak, aan whisky, aan het Britse leger en daarmee aan de militaire traditie van de Verenigde Staten en Australië? Een symbool dat net zo oud is als de Franse lelie of de Hollandse tulp?

Het antwoord zal u verbazen: de Schotse ruit als onderscheidend symbool van de clans stamt uit 1842. Het is een verzinsel van de gebroeders Allen, die nota bene uit Wales kwamen. Onder de naam Stuart publiceerden zij in 1842 in Edinburgh het Vestiarium Scoticum, een overzicht van de ‘clan tartans’, de Schotse ruiten die, zo suggereerden de auteurs, al eeuwenlang verbonden waren aan specifieke clans.

Hun boek was echter een verzinsel, een vervalsing zelfs. De gebroeders Allen werden al in hun eigen tijd ontmaskerd, en tegenwoordig wordt de Vestiarium Scoticum door historici beschouwd als een van de meest controversiële cultuurhistorische werken in de geschiedenis. Desondanks is hun idee algemeen geaccepteerd geworden: Schotse clans identificeren zich tot op de dag van vandaag met bepaalde tartans, die door de gebroeders Allen uit hun duimen werden gezogen.

De ‘traditie’ van de Schotse ruit is een schoolvoorbeeld van een bedachte traditie. De eminente Britse historicus Eric Hobsbawm gebruikte de ruit als belangrijk voorbeeld van een neptraditie in zijn boek The Invention of Tradition uit 1983. Volgens Hobsbawm was het niet verwonderlijk dat de clans de verzonnen traditie omarmden, omdat een dergelijk symbool, nep of niet, hoe dan ook zeer krachtig is. De clans waren blij met het oeroude, typisch Schotse imago dat ze zich konden aanmeten, hoewel daar wel het een en ander op aan te merken was.

‘Invented Traditions’ zijn een typisch 19e-eeuws fenomeen. In die eeuw vierde het nationalisme hoogtij. Overal in Europa nam de aandacht voor de taal, cultuur en geschiedenis van het eigen volk sterk toe. De natiestaat werd de norm, en de politieke en culturele elites zochten de legitimiteit daarvan in het verre verleden. Het eigen land moest bestuurd worden door het eigen volk, van vreemde smetten vrij. Slowaken moesten de baas zijn in Slowakije, Hongaren in Hongarije, Noren in Noorwegen, Schotten in Schotland, enzovoorts.

Om die beweging kracht bij te zetten keek men naar gemythologiseerde stamvaders en symbolen uit de eigen geschiedenis. Karel de Grote werd bijvoorbeeld in de 19e eeuw afgebeeld met de Franse lelie op zijn mantel, waarmee hij werd geclaimd door het Franse koningshuis, hoewel de lelie pas in de 13e eeuw in het wapen van de Franse koningen verscheen.

In Nederland werd een directe link gelegd tussen de Germaanse stam der Bataven, die in opstand kwam tegen de Romeinen, en de Opstand van de 16e eeuw. Dit gebeurde in de context van de strijd van katholieke Nederlanders om voor vol te worden aangezien in het overwegend protestantse Nederland, met de protestantse Oranjes op de troon. Door een vergezocht verband te leggen tussen de Bataven, de Opstand, en het heden, konden de katholieken worden weggezet als on-Nederlands, namelijk Romeins, Spaans of Rooms.

In zijn boek toonde Hobsbawm aan hoezeer in de 19e eeuw mythes en onzinverhalen over het verleden ontstonden en werden opgeblazen tot groteske proporties, met een direct politiek doel. Dit gebeurde ook voor de 19e eeuw, maar niet in zulke grote mate. Critici meenden dat Hobsbawm met het woord ‘invention’ de plank missloeg: hij had beter kunnen zeggen dat tradities flexibel werden uitgelegd en aangepast aan de wensen van de tijd. Hoe dan ook: hoe men het verleden voorstelde was, op een gevaarlijke manier, vaak voor een groot deel onjuist.

In andere gevallen gaat het niet om een doelbewust verkeerde weergave van het verleden, maar om een modern fenomeen dat in de jaren daarna ten onrechte een aura van oeroude traditie heeft gekregen. Aangezien het eind november is, en aangezien het nieuws daar alle reden toe geeft, komen we dan vanzelf uit op de traditie van Sinterklaas en Zwarte Piet.

De vele verdedigers van Zwarte Piet, die het kennelijk niet erg vinden dat een racistisch stereotype, waar de wereld met verbazing naar kijkt, een paar weken per jaar alom tegenwoordig is, zeggen dat hij moet blijven omdat hij onderdeel uitmaakt van de Nederlandse identiteit. Daarmee bedoelen ze traditie. Het is nu eenmaal zo, we doen het al sinds mensenheugenis zo, en we willen het niet veranderen omdat er sinds 1975 toevallig een paar Surinamers naar Nederland zijn gekomen die zich beledigd voelen door Piet.

De huidige Zwarte Piet stamt echter niet uit de tijd van de Opstand, zoals zijn kleding suggereert, of uit een nog verder verleden, maar, jawel, uit de 19e eeuw. Acht jaar na het verschijnen van het nepboek over Schotse ruiten verscheen het Sinterklaasboekje van de Amsterdamse leraar Jan Schenkman. Hiermee maakte Nederland voor het eerst kennis met Zwarte Piet. Schenkman schreef ook ‘Zie ginds komt de stoomboot’, en dat past natuurlijk goed bij het jaar 1850.

Wat ook goed past bij die tijd is de manier waarop de ‘negerpage’ Zwarte Piet werd afgebeeld. Hij is dommig en kwaadaardig, niet zwart van de schoorsteen maar van nature, en vooral ondergeschikt aan de goede blanke Sint. Schenkman was niet per se een racist, niet meer dan de gemiddelde Nederlander toen. Toen hij schreef over Zwarte Piet zou het nog dertien jaar duren voordat de slavernij werd afgeschaft in Nederland, en nog meer dan een eeuw voordat de kolonisatie grotendeels werd teruggedraaid.

Het boekje van Schenkman is een product van zijn tijd. Zo moet het ook beschouwd worden. Het heeft niets te maken met een eeuwenoude Hollandse traditie. Zonder dat hij het wilde of doorhad, vond Schenkman in 1850 een traditie uit. Waarom daar zo stug aan vasthouden, als de figuur Zwarte Piet zoals hij nu is zoveel leed veroorzaakt?

Sommige verdedigers van Zwarte Piet laten zich van hun allerslechtste kant zien. Ze tonen zich meesters van een daadwerkelijke eeuwenoude traditie, namelijk die van de vreemdelingenhaat, angst voor het onbekende, en pure domheid en kwaadaardigheid. Dat het daarbij zover moet komen dat iemand het hoofd van politica Sylvana Simons plakt op een foto van een lynchpartij in het zuiden van de VS is een schande. Het opknopen van zwarten was een Amerikaanse traditie die gelukkig niet meer zo gangbaar is. Als het zo moet…

Voor degenen die nog steeds niet geloven dat het mogelijk is dat een verzonnen verhaal onderdeel kan worden van een bepaalde traditie wil ik graag nog wijzen op een iets minder ernstige ‘invented tradition’. In de laatste Bondfilm Spectre komt een scene voor waarin James Bond in een parade in Mexico-Stad terecht komt. Het is een zogenaamde ‘Dia de los Muertos’- parade, een optocht om de Dag van de Doden mee te vieren. Deze katholieke feestdag is verbonden aan ons Allerzielen, en aan het Amerikaanse Halloween.

Alleen: Mexico kent helemaal niet zulke optochten. De makers van de film hebben dat bedacht. Het mooie is dat de parade zo’n succes was, dat Mexico-Stad er nu een gewoonte van wil maken. Een schoolvoorbeeld van Invention of Tradition. Als iemand over honderd jaar pleit voor het aanpassen van de parade, dan zal die persoon waarschijnlijk te horen krijgen dat hij zijn poten van een typisch Mexicaanse traditie moet afhouden. Een traditie die uit de koker van Hollywood komt.

Vandaar: dag Zwarte Pietje!