verdwijn

Laatst was het mij gelukt, dacht ik. Ik had je eindelijk verwijderd uit mijn leven. Volledig uitgegumd. Ik vertelde mijn vriendinnen dat ik het niet meer over je wilde hebben. Telkens als een oude vriend of vriendin aan mij vroeg hoe het eigenlijk met je ging, zei ik: “Sorry, heb geen idee over wie je het hebt.” Eerst dachten ze dat ik serieus niet wist dat ze het over jou hadden, maar al snel merkte ze aan de toon in mijn stem, aan mijn ogen die de pijn probeerde weg te drukken dat ik best wist over wie ze het hadden. Dan vroegen ze: “Heeft hij het zo erg verkloot?” Ja, dat had je. Dat had je zeker. Toch was het mij gelukt, alles wat met jou te maken had, had ik verwijderd. Ik had geen spullen meer die mij aan jou deed herinneren. Ik dacht amper aan je, tot afgelopen nacht. Toen droomde ik dat je mij een bericht had gestuurd. Ik herinner mij hoe opgelucht ik was in die droom, dat je eindelijk iets van je liet horen. Toen ik wakker werd realiseerde ik mij hoe verdrietig ik was dat het slechts een droom was. Het voelt als een stap terug, maar opnieuw ben ik op weg je bestaan te vergeten, te wissen, te laten verdwijnen.
—  Verdwijn, alsjeblieft.

Het boeit me niet meer. Het piekeren iedere avond, omdat ik bang ben dat iemand me niet meer mag is voorbij. Ik laat het gaan en verdwijn stilletjes bij mensen die me niet mogen. 

Het boeit me niet meer. Mezelf vergelijken met anderen. Ik ben wie ik ben en daar hoef ik niet onzeker over te zijn. Ik weet niet eens meer waar ik onzeker over ben.

Het boeit me niet meer. Kritiek niet aankunnen of niet direct zijn. Ik wil wel direct zijn en mensen duidelijk aangeven dat ze te ver gaan. Als ze daar geen begrip voor tonen is dat hun probleem.

Ik wil kritiek kunnen krijgen zonder me persoonlijk aangevallen te voelen. Het is niet eens nodig -zo blijkt- want waarom beslis ik of kritiek wel goed is of niet? Ik wil me er bewuster door maken.

Maar ik zet wel een halt tegen mensen van Instagram die anderen hebben gedwongen om me kapot te maken. Onzekere mensen hebben gedwongen om me te vernietigen. Instagrammers die de woorden in mijn mond legde die niet eens waar waren. 

Ik denk niet meer na over toen, maar over nu.

7

MY HOME LIBRARY:

Signed copies.

1. The Infinite Plan, Isabel Allende (found at a flea market in Maastricht).
2. Anything Goes, John Barrowman (found in the bargain bin of a comic book store in Newcastle).
3. De Verdwijning van Leiden, Frank Koenegracht (I was his guide at a poetry festival).
4. The Ocean at the End of the Lane, Neil Gaiman (found at a bookstore in Utrecht).
5. Uitzien Met D, Mischa Andriessen (also his guide at a poetry festival).
6. Looking For Alaska, Will Grayson Will Grayson, and The Fault in Our Stars, John Green (one signing, one surprise party, and one book award ceremony).
7. Stereo, Kila&Babsie (launch party, Kila is an old friend of mine).

#18

Ik ben een heel nuchter persoon maar ik heb dromen die ik zelfs niet in mijn dagboeken durf weg te schrijven. Meestal zeg ik van de herfst te houden, maar ik verweer me tegen haar snijdende windvlagen. Ik draag graag mooie lingerie maar verdwijn onder grote truien en verwassen blauwe jeans. Er volgt een zweem van medelijden wanneer de oudste dame in de rij, net voor mij, een eenpersoons maaltijd afrekent; toch eet ik elke vrijdag graag alleen. Ik ben tegen het gewoeker van alcohol overal maar betrap mezelf er nog steeds op dat ik een nieuw huis nooit zonder wijn in handen bezoek, nooit een tweede glas afsla en nooit klaag over de smaak van lauwwarm bier. Ik praat nooit over nieuwe ontmoetingen omdat ik bang ben dat ik er dan later op moet terugkomen en dat ik dan moet uitleggen wanneer zij erachter kwamen dat ik een gedoofde vlam bleek te zijn. Dat betekent niet dat ik me afweren zal voor een nieuwe ontmoeting en een nieuwe stilte. Ik voel nog altijd een onbehagelijk gevoel van eenzaamheid, zelfs nu ik participeer in een wereld die steeds meer de mijne lijkt.

Maar net zoals mijn huid die loslaat door de ijzige wind, zo trek ook ik me los van wat comfortabel is. Zo sla ik een nieuwe weg in, al weet ik dat ik zelfs dan terug bij af ben.