twintigste

Barbie-dag in museum van de twintigste eeuw Hoorn

Barbie-dag in museum van de twintigste eeuw Hoorn

External image
HOORN – Barbie is alweer 50 jaar in Nederland! Op 15 juni vieren we dat met iedereen die van Barbie houdt. Grote en kleine liefhebbers, verzamelaars en kenners. In het nostalgische Museum van de 20e Eeuw staat de grootste collectie Barbies die er in Nederlandse musea te zien is.

Kom kijken hoe Barbie in 50 jaar is veranderd van tuttig dametje tot onafhankelijke carrièrevrouw. Ze heeft al meer dan…

View On WordPress

Een blanco pagina ....

Zo nu en dan komen er op Tumblr zaken jouw kant op die je niet verwacht, van excentriek tot vulgair, maar zo heeeeeeeel soms zit er iets tussen waar je eigenlijk alleen maar een lach van op je gezicht krijgt, zo ook vandaag.

Een berichtje in de inbox van Alex, hij stelde zich netjes voor, hij is 20 jaar en studeert en zit er netjes en verzorgd uit en heeft een probleem.

Alex is wat verlegen en daarom op z'n twintigste nog steeds maagd, en had dus de vraag of Floortje hem daar vanaf wilde helpen.
Toch wel onder de indruk van zijn lef beloofde ik hem het verhaal voor te leggen aan Floortje, die na het horen van z'n verhaal en het zien van z'n aandoenlijke foto het bijna niet meer droog hield van ontroering (nee beste mannen dit verhaal op nu reeds gebruikt en gaat niet nog een keer werken dus bespaar je de moeite).

Floortje voelde zich erg gevleid door dit hele gebeuren en vroeg mij wat ik er van vond, en eerlijk is eerlijk ik kan deze jongen alleen maar respect geven voor zijn durf en heb gezegd dat ik er ok mee ben, dus Floortje heeft besloten deze jongen a.s. vrijdag z'n maagdelijkheid af te helpen.

Ik denk dat deze jongen geen betere eerste keer kan wensen dan met Floortje, haar zachtaardig karakter en begripvolle kijk op dingen is de ideale combinatie voor deze moedige jongen zijn “eerste keer”.

De keer die hij nooit meer zal vergeten …

Pastoor Van Meel kon dus zijn Sacramentskerk gaan bouwen. Daarvoor deed hij een beroep op de architect Jan van Dongen uit Apeldoorn. Deze jonge architect gebruikte geen traditionele bouwmaterialen als baksteen en hout, maar gaf de voorkeur aan glas en beton. Hij behoorde destijds tot de jonge katholieke kunstenaars die vonden dat de kerkelijke kunst moest aansluiten bij de ontwikkelingen in de moderne kunst in het algemeen. Voor architecten waren glas en beton de toekomst.

Van Meel vond het prachtig. De kerken die tot dan toe waren gebouwd, zoals de Laurentiuskerk en de H. Hartkerk vond hij achterhaald. Ze waren gebouwd naar middeleeuwse voorbeelden: door de vele pilaren was het hoofdaltaar niet vanuit de hele kerk te zien. En omdat de kerken in de tijd nog vol zaten, kon een groot deel van de gelovigen de mis feitelijk niet goed volgen.

Vanaf de jaren twintig van de twintigste eeuw werden er daarom andere kerken gebouwd. De Mariakerk in Overakker is er een voorbeeld van, maar de Sacramentskerk zou nog een stap verder moeten gaan.

Een grote glazen toren zou de altijddurende gebeden verbeelden die naar de hemel opstegen en de genade die op haar beurt uit de hemel op de gelovigen zou neerdalen. Het altaar zou onder die glazen koepel staan. “Alles in het gehele gebouw zonder uitzondering richt zich naar dit middelpunt en dwingt de gelovige zijn aandacht aldaar te concentreren”, zei Van Meel in een toelichting tegen de plaatselijke krant. Achter dit priesterkoor zouden zeven kapellen komen die elk aan een van de zeven sacramenten waren gewijd.

Verder voorzag Van Dongen de kerk niet van zijaltaren of heiligenbeelden: dat leidde de aandacht maar af. Wel moest er achter in de kerk plaats komen voor het koor: “trapsgewijs en vooral niet te klein”. Maar het viel niet mee om zo’n project in de praktijk te brengen.

Hommage à Picasso

Dit werk laat 9720 orginele bladzijden in de typische stijl van Hanne Darboven zien. Op de papieren staan numerieke reeksen, die het laatste decennium van de twintigste eeuw weergeven. Ze combineerde deze cijfers met Pablo Picasso’s schilderij uit 1955, waarop een turks figuur in een zittende houding zit. Daarnaast werden er ook nog beeldhouwwerken aangeschaft variërend van een brons, in romeinse stijl, buste tot een uit Polen, uit berken takjes, ezel. Natuurlijk vond Darboven het ook nodig om haar net nieuwe uitgevonden muziek een plaats te geven in haar installatie. Dit stuk was er één die bedoeld was voor 120 stemmen genaamd Opus 60.

 Ze begon dit werk in het midden van de jaren 90, toen de Fin de siècle veel werd besproken in de wereld van de kunst. Omdat Darboven zo gefocussed was op het begrip tijd maar ook op het thema van die tijd namelijk Fin de siècle, zetten ze het werk om in wat het voor haar betekende maar ook wat het zou kunnen betekenen voor de toekomstige generaties als ze naar dit werk uit het verleden kijken en wat het dan vertelt over de kunst van 20ste eeuw.

De verschillende delen van dit werk zorgen ervoor dat er een soort portret wordt gemaakt van Picasso en Darboven. Het werk is bedoelt als een soort beklag op het herhalen en citeren in de kunst waardoor kunst niet meer vernieuwend en orgineel wordt. Want ook al was Picasso volgens Darboven de laatste grote kunstenaar van de 20ste eeuw, zijn werk viel op het einde ook in herhaling doordat zijn medium volgens Darboven ook zijn beperkingen had.   

Als de zon

Als de zon schijnt
Is dit echt een van de mooiste steden die ik ooit zag
Het gebouw begroeid met planten tot op de twintigste verdieping, het gekke afdak dat tussen de twee gebouwen bungelt met zonnepanelen -
Het meest impressionante gebouw dat ik ooit zag

Het bussenstation van central - de zon weerspiegelt in de spiegels van het dak
Ik voel me vaker dan ooit in het paradijs

De levendige uren, de minuten die traag gaan maar nooit te

Niets is te
Behalve werken soms maar dat is overal

Bezoek Sydney als je zon en leven wilt
Bezoek Sydney als je je thuis wilt voelen maar bol van vitamine D
Bezoek Sydney als je omringt wil zijn door miljoenen, maar nooit iemand hebt die je voor de voeten loopt
Bezoek Sydney omdat