tula's

i have stopped making sense since the day i caught depression
when i say i ‘caught’, i mean i get depressed the way kids catch common cold
just as easy and as fast, almost often
because my immune system is not built with steel
i settled with woods that catch fire every other day
a system that needs to be rebuilt after every revolution

i will always be 'the boy who cried wolf’
because they will never know that the wolf was just hiding under my bed
threatening me to not say a single word
no one will ever learn to decipher the code i hid under
“my friends didn’t greet me 'hi’ this morning
they didn’t invite me to dinner
they didn’t want to see me present my poem”
i catch depression just as easy and as fast

my parents are screaming their lungs out of their rib cage again
stabbing each other with sharp words-
blood spilled all over the floor
it must be ironic
that our living room is full of dead bodies
i catch depression almost often

when i deactivated my facebook account
i was hoping i could wipe out the thought of their negligence
but as hours add to my absence
they make me realize better that my presence was never necessary
because when i deactivated my facebook account
i was also hoping they would visit me and try to catch up,
that they would call to check if i’m still living or if i’m still alive

it’s difficult to explain that the water in the pond is cold
without asking people to dip their feet in it
so maybe you thought that i stopped making sense
because you are unaware that i started getting depressed

-// the day i stopped making sense; s.j.m.

Para tayong bulaklak na maganda sa simula pero malalanta din sa dulo 

Lantang bulaklak ang nais ko ibigay sayo
Dahil ikaw ay biglang nagbago
Dating mabango
Ngayon ay naging mabaho

Ginawa ko lahat para hindi malanta
Ang bulaklak na napakaganda
parang ikaw nong simula
bago tayo magkakilala 

Mga talulot nahinubog
Sa itim na tangay unting unting nahuhulog
Walang pwedeng dumapo
na kahit isang paro-paro 
Dahil ako ang nagmamayari sayo

Inalagaan kita ng lubos
Pero bakit ikaw nauubos
Lantang bulaklak na malapit ng maubos
Parang pagsasama nating agad mo tinapos

Binitawan ko na ang mabahong tulad mo
At ako ay dahan dahan ng lumayo
Ipagdadasal ko na lang na sana may makapulot sayo
Kahit isa ka nang lantang bulaklak na mabaho.

‘Sana'y matutunan mo nang magbago –
malaman na nagkakasala ang isang tao.
Ikaw at ako,
tayo'y pinagbuklod ng mundo.
Parehong nagkakamali,
nagkakasala, nalulugmok nang walang pawi.
Hindi ko ito balak gawing isang tula
ngunit ako'y sawa na’t nasusuya.
Magtigil ka na sa mga kahibangan mo –
mga bagay na hindi naman totoo.
Mga salitang binibitawan mo,
wala ni isa ang galing sa puso mo.
Lahat ng iyon ay kalokohan at
tunay ngang ikaw ay nakakalamang.
Manlilinlang ka, tuso’t mautak
na parang ahas na puro satsat.
Ipinagdarasal ko na lang ang kabutihan mo;
nawa'y hindi ka karma-hin dulot ng mga ito.
—  Revelata Mysteria; (lm)
sana masaya ka.
kung nasaan ka man.
tandaan mong walang araw na
hindi kita inaalala.
kahit pa madalas kong pinaiiral
ang aking galit o pait
sa tuwing mukha mo, ngiti,
at halakhak
ay sa isip sumasanib.

nawa'y maligaya ka
sa kabila ng giyera.
ngunit ‘di naman lingid
sa'king kaloob-looban
na mas maligaya ka nga.
sapagkat alam kong
sinusundan mo ang pag-ibig
at ito'y sumusunod din
sa iyo.

kilala ka na ng bayan.
ikaw na ang tagapagligtas nila.
natutuwa ako para sa'yo.
siguro'y tadhana na rin
ang nagpasya
sa aking paglisan
upang tahakin mo
ang landas na kanyang inihanda:
ang ngayon.

humihingi ako ng tawad.
sabihin mo nang ako'y nagsisisi.
wala akong natitirang lakas
para ito'y itanggi.
magpapasalamat na lamang ako
sa mga araw na
hindi ka napagod sa pagsuyo
at pagbuhos ng damdamin
sa sintang pinagtatabuyan ka.

huwag mo siyang pakawalan.
kung sino man siya
na huling bumihag
sa puso mong sugatan.
sana ngayon,
makarating na sa iyo
ang liham na ito.
sapagkat dati-rati'y
duwag ako

para sumagot.
—  ang natatanging liham na ipinadala ni poleng // quick writing, emotion-wise, bc it’s valentine’s i guess i suddenly found myself going teary-eyed over 1895 gdp and this whole ‘what if’ relationship okay what the hell

Araw araw ko pa rin hinihintay ang sagot mo,
mula sa paglubog ng araw,
hanggang sa muling pag ahon nito.

Mahal hindi ako bumitaw,
at wala rin akong plano at lakas ng loob gawin iyon.
Ngunit ang sagot mo ang hinihintay ko,
hindi ang mga senyales mong umiikot ikot sa aking ulo.

Mahal sabihin mo lang kung kakapit at may hihintayin pa ba ako.
Dahil sugatan na ang kamay ko kakakapit sa tadhanang isinabit ko sayo.

Ikigai.

Okay dahil Valentine’s day at wala naman akong gagawin. Eto! kumain nalang ako ng Chocolate, nakakatamad din naman kasing lumabas lalo na kung wala ka naman gagawin kundi tumitig sa mga taong naglalambingan, magkaholding hands habang naglalakad, magkayakap habang nakaupo at naghihintay ng pagsikat at paglubog ng araw at lalo yung nagmamahalan ng buong puso. Pero nakakatuwa no? hahaha kase sa kabila ng mga pagsubok na pinagdaanan nila? nananatili silang matatag, lumalaban at nagmamahalan ng lubusan. Kaya heto ako, nakahiga nalang sa bahay hahahaha umaasa na may kakatok sa pinto at mag iiwan ng isang pirasong bulaklak at isang pirasong chocolate at may kasama pang sulat, pero wala e sarili ko nalang reregaluhan ko ng chocolate at susulat ng tula para sa sarili ko.

TAG : nom en musique

Heyy!! Merci à commesurdesrouxlettes et llordtourettes de m’avoir taguée, c’est archi gentil et choupinou!! ;)

V = Video games, Lana del Rey
I = Imagine, John Lennon
C = Catch and Release, Matt Simons
T = This Love, Maroon 5
O = O, Coldplay
I = I miss you, Blink 182
R = River, Tula
E = Everybody wants to rule the world, Tears for Fears

Bon et je tague personne, parce que je suis une gentille et que je vous embête pas pour cette fois!! :)

We sprinkle radio static
on our breakfasts,
waltz on our caramel colored
floorboards and I  am careful
with your hands. Pangako,
I promise. But not the
same way as teeth are, here: the
metal softness of strings in a piano,
some strangers violin.
Here: a fistfight turning into
a nocturne of cheeks
and kisses. Here: dancing
will not end until
our feet hurt and I will lie
you down in bed, dahan-dahan,
slowly, until the cloud eyelids
of the moon sends you to sleep. This
is the humming and humming
of a kindergarten
song of a runaway kid. Of a
coming back home.
Of a “I’m here to stay”.
And that melody,
that promise of rootedness
will play a symphony for a
time where our hearts were
fragile but never broken.
Where our hearts were
broken but always ended up
whole. Dito: uuwi ka, uuwi tayo.
Babalik sa pinanggalingang buwan,
at papanoorin natin ang araw.
—  Kharla M. Brillo | Dito (Here) 
Out Today: The Wicked + The Divine Vol 3: Commercial Suicide

Once again, we return.

The third volume drops, which is basically WicDiv’s experimental blue period. It features some of the most challenging and best reviewed work we’ve put out so far. 

Clearly, the next one is full of pop songs.

Shall I give the title now? Why not.

THE WICKED + THE DIVINE Vol 4: RISING ACTION.

It’s available from your local comic shop or bookseller. Here’s Midtown and TFAW for US folks and Page 45 for UK ones. And it’s on Amazon (US/UK) too, obv.

Tumakbo ako nang mabilis
sa pagbabakasakaling maunahan
ko ang aking luha sa pagpatak,
Humakbang ako nang malaki
sa paghahangad na malagpasan
ko ang aking lungkot sa pagdanak,
At tumalon ako nang mataas
sa paniniwalang matatakasan
ko ang aking puso sa pagliyag.
Sa aking pakikipagsapalaran,
hindi ko sukat namalayang
malayo na pala ang aking narating,
Nais ko pa sanang maglakbay
Ngunit ang sariling
pawis,
laway,
at luha,
na nakipagtalik sa
alikabok,
dumi,
at usok,
ay naging balakid na sa
landas na aking tinatahak.

Kanina sumigaw ako ng “Para!”
At ang jeep na aking sinasakyan ay huminto na.
Mabilis ngunit marahan akong bumaba.
Tatawid na sana.
Ngunit may mensahe na nabuo bigla:
“Sana parang pag-sigaw nalang ng “Para!”
Ang nararamdaman ko para sa’yo, sinta.
Madali na gawin, kontrolado ko pa.”