te veel eten

Zin in oorlog

Soms zou ik willen dat er een oorlog kwam. Uit eigen belang. Een oorlog zou ik goed kunnen gebruiken. Dat al het secundaire zou vervallen. Dat ik een paar jaar een doel zou hebben. Overleven en verzet, tegen één vijand. Een paar jaar alleen nadenken over vandaag. Een paar jaar geen keuzes hoeven maken. Niet genoeg moeten sporten, of niet te veel eten. Een paar jaar geen carrière maken of een toekomstbeeld hebben. Of een mening, over klimaatverandering of pensioenfondsen, de arbeidsmarkt of het onderwijs. Dat niemand veel later op een sollicitatie gesprek aan me kan vragen: ‘wat heb je in die jaren eigenlijk uitgespookt?’

Soms zou ik willen dat ik uit een arm gezin kwam. Dat ik de trots en belofte was. Dat mijn verdiende geld nut zou hebben behalve voor mijn genot. Dat ik lange werkweken, of nare werkgevers zou kunnen trotseren. Of een leven met één toewijding, zonder behoefte aan een hobby. Dat mijn baan geen nut voor de samenleving zou hoeven hebben. De richting duidelijk zou zijn, naar boven.

Als vragen over zingeving niet aan de orde zijn. Misschien zou dat makkelijker zijn.