t:da

Sten: blah blah blah, blahblablablah….. Kadan
Me: 👌👀👌👀👌👀👌👀👌👀 good shit go౦ԁ sHit👌 thats ✔ some good👌👌shit right👌👌there👌👌👌 right✔there ✔✔if i do ƽaү so my self 💯 i say so 💯 thats what im talking about right there right there (chorus: ʳᶦᵍʰᵗ ᵗʰᵉʳᵉ) mMMMMᎷМ💯 👌👌 👌НO0ОଠOOOOOОଠଠOoooᵒᵒᵒᵒᵒᵒᵒᵒᵒ👌 👌👌 👌 💯 👌 👀 👀 👀 👌👌Good shit

Hayat kitaplarda durduğu gibi de durmuyor be İrfan.
“Cennet.” diyorsun gözleri. “Böyle güzel gülümseyen kadın üzer mi lan bir adamı?” diyorsun… üzüyor mesela.
Belki bir sebebi vardır diye telkinlere sarıyorsun çok sonra. Maksat kendine çaktırmamak anlıyor musun? İnceden inceye de “nasıl bir sebebi vardı acaba?” diye kendi kendine sebep aranıp duruyorsun. Bulamıyorsun İrfan.
Bunun için bilim yapmışlar. Başkalarının sebebini anlamak için yıllarca okuman gerekiyor o bilimi…

Bir insanı sakat kalmış gibi seviyorsun. Öyle bir sevmek, öyle bir sakatlık ki bu, ister istemez kendini bir bok sanıyorsun. Sevdiğin insan için her defasında yeniden ölür, yeniden dirilirim diye inanıyorsun. En komiği de buna bir insanın değebileceğine…
Seni asla bırakmayacağı fikrine öyle bir kaptırıyorsun ki İlahi güçten ekstra bir cennet bile talep etmez oluyorsun. Bırakıyor İrfan…

Garip varlıklarız.
Mesela katlanıyorsun. Katlanamam sanıyorsun ama katlanıyorsun işte.
Tek hissettiğin şey yorgunluk. Oysa kalbin yumruğun kadar. Dünyan minicik. Kırılganlığını keşfetmen kaburgalarına kadar dayanan acılardan çok önce başlıyor. Daha ilk dakikadan itibaren göğüs kafesine sığdıramadığın ve giderek büyüyen o hüzün… Bir yandan da kendi içine akıyorsun. Nasıl bir boşluk kalıyorsa içinde… işte bütün bu olanlara katlanıyorsun İrfan… Çok garip.

Uyuyamıyorsun. Uyuyamadığın her saniyeye, her geceye, her sabahın körüne lanet ediyorsun. Herkese, her şeye…
Pesimist hayaller kuruyorsun. Tavana sabit çünkü gözler. Yastığa gömsen olmaz. Zaten nefes alamıyorsundur çünkü. Günden güne öldüğünü bile hissediyorsun bazen. Ve bunu en yoğun hissettiğinde bile umursamıyorsun.
Oysa fakirsin… ummaktan başka çaren yok İrfan.

Sonra anlıyorsun. Hiçbir şey kitaplarda durduğu gibi değil şu hayatta.
Anlıyor ve yavaşça ilerleyen bir intihar sürecine giriyorsun. Yani yaşıyorsun.
Bıkarak, iğrenerek… Her şey olmaya devam ediyor. Olan biten her şeye hak veriyorsun. Zamanla kendin hariç her şeye…

Yazık ki yaşıyor, yazık ki deliremiyorsun…
Sonra dünyanın en basit cümlelerini kuruyorsun işte. Oysa hiçbir şey kitaplarda durduğu gibi durmuyor İrfan.

its always been so wild to me that the da2 trailer protrayed hawke as a blood mage like did yall do this to be edgy, are u condoning blood magic, did u just want hawke to Fuck It Up for real like whats up bioware