straat

flickr

Maastricht, Netherlands (by Jan Kranendonk)

De Conference Call

Het was al tegen half acht in de avond en nog was Ernst in een conference call met een grote klant. Bijna alle collega’s waren al weg. Alleen zijn secretaresse was nog aanwezig. De schoonmakers deden al hun ronde. Hij zou nog een evaluatie gesprek met haar hebben maar de conference call duurde al bijna twee uur. Zijn secretaresse, Corina, had in de tussentijd geen bericht van Ernst gehad dat ze naar huis kon of over uitstel van het gesprek. Ze was gebleven in de hoop dat hij het niet vergeten was.

Plots kreeg ze een bericht van hem. Hij bood zijn excuses aan. Het liep allemaal uit en het kon nog even duren. Ze stuurde een bericht terug of hij nog iets nodig had. Na een paar minuten kwam er een bericht terug. Of ze op zijn kosten nog een broodje kon regelen en een nek massage het bericht werd afgesloten met een smiley. Ze kende dit soort grappen van hem en ze belde de cafetaria aan de overkant van de straat of die nog wat konden regelen. Dat kon nog. Ze kon het met een kwartier ophalen. Ze had voor zichzelf ook wat besteld.

Ze kreeg een app van de cafetaria dat de bestelling klaar was. Ze haalde het op en eenmaal op kantoor legde ze zijn broodjes op een bord. Ze bracht deze met samen met een glas fris naar hem toe. Voorzichtig schoof ze het bord en glas naast zijn laptop. Ze liep naar haar buro terug en begon aan haar broodje. Toen ze halverwege was kwam er een bericht binnen van Ersnt. Hij bedankte voor de broodjes en de lekkere massage. Corina moest lachen. Typisch Ernst.
Ze stuurde een bericht terug met een smiley. Wederom kwam er een bericht terug of ze hem kon masseren. Hij zat een beetje vast. Een beetje beduusd wist Corina even niet wat ze moest doen. Ze had hem al eerder op kantoor een nek massage gegeven maar dat ging nu niet lukken met de conference call. Maar ze dacht ook aan haar evaluatiegesprek. Op internet zocht ze gauw op hoe je nog meer manieren een ontspannings massage kon geven.

Ze stuurde hem een bericht of hij zijn schoenen wilde uitrekken. Die werd met een vraagteken beantwoord. Opnieuw stuurde ze hetzelfde bericht. Er kwam een bevestigend bericht terug.

Ze liep bij hem de kamer en deed haar schoenen uit en kroop onder het buro naar hem toe. Hij had inderdaad zijn schoenen uitgedaan. Ze begon zijn voeten te masseren. Het bracht bij hem een lichte verlichting en hij begon zich te ontspannen. Maar hij kreeg ook een harde pik. Hij kon er niks aan doen. Hopelijk zag ze het niet dacht hij. Ze had beide voeten gedaan toe ze naar zijn kruis keek. Ze kon duidelijk zien dat daar ook iets hard was geworden. Ze kroop dichter bij en tikte erop. Ze moest bijna hard lachen om zijn reactie maar kon zich inhouden. Wederom raakte ze zijn pik aan. Hij zwaaide met zijn handen onder de tafel dat ze moest ophouden. Maar ze deed het nog een keer.

Ernst kon de grap niet waarderen tijdens zo'n belangrijke call. Hij was het zat dat hij een beetje geplaagd werd. Hij trok zijn rits open en haalde zij pik eruit terwijl hij in gesprek was. In de hoop dat ze weg zou gaan. Integendeel. Corina vatte het als een uitnodig op.

Ze wreef een paar keer over de lengte van zijn harde pik. Ernst wist niet goed wat hij moest doen. Zijn harde pik stond recht overeind. Corina spuugde erop en begon hem voorzichtig af te trekken voordat ze zijn pik in haar mond nam. Ze draaide met haar tong rondjes over zijn eikel en liet zijn pik via haar tong helemaal in haar mond glijden. Ze zoog aan zijn eikel en begon haar hoofd sneller te bewegen. Ernst probeerde het gesprek zo normaal mogelijk te laten verlopen in de hoop dat de klant niets in de gaten had. Ze begon hem harder af te zuigen en afwisselend af te trekken. Ze likte zijn schacht helemaal af terwijl ze rond zijn eikel bleef trekken. Wederom nam ze het in haar mond. Ze kon voelen dat zijn pik licht aanzwelde en dat zijn pik keihard aanvoelde. Plots pakte hij haar hoofd vast en hield hij haar vast. Hij bewoog nog een paar keer met haar hoofd toen ze plots zijn stralen tegen haar gehemelte voelde. Tegelijkertijd klonk er een klap op tafel waar ze even van schrok. Ze draaide haar hoofd iets zodat zijn eikel tegen haar wang kwam. Nog steeds spoten de stralen eruit via haar wang naar haar tong. Ze bleef stil zitten tot er niks meer kwam en hij haar losliet na de laatste straal. Ze kon niet voorkomen dat er wat van zijn zaad haar mondhoek uitliep terwijl ze het meeste probeerde door te slikken. Ze likte zijn hele pik schoon terwijl ze kon zien en voelen hoe het slapper werdt.

Ze dacht er nu pas aan hoe het gesprek moest zijn gegaan en of ze iets gehoord hadden. Ze hoorde hem al die tijd normaal doorpraten. Ze kroop terug en verliet de kamer. Eenmaal bij haar computer was stond er een bericht van Ernst. Waar was de nek massage. Corina reageerde met alleen met een smiley terug. Er kwam een bericht terug dat de evaluatie gesprek niet meer nodig was.

Het speelpleintje om de hoek, de bakker aan het einde van de straat, het gevaarlijk kruispunt, de rij bomen, de grijze mensen in je straat, het caféetje aan de kerk, het kleuterschooltje, de slager een beetje verder en de schommel in je tuin. Niks is veranderd, maar alles is anders als je terugkijkt.
—  Het leven
Geen ontkomen aan (Willem Wilmink)

Wanneer een nieuw gedicht zich meldt,
dan wil en zal het met geweld
worden verstaan.
Het laat je geen moment alleen,
het blijft je volgen. Er is geen
ontkomen aan.

Op straat maakt het je zo verstrooid,
dat je bijna wordt omgegooid
door een zware truck.
En als je vrouw vertelt dat zij
zich eenzaam voelt, dan antwoord jij:
‘Wat een geluk!’

Een nieuw gedicht bezorgt je last,
tot alles klopt en alles past
zoals het wou.
Dan staan de woorden in het gelid
en jij markeert de regels wit
en kust je vrouw.

Lied

Tweemaal. Tweemaal zag ik je. Kon ik in je ogen verdwalen, genieten van de blosjes op je kaaklijn, je handen grijpen, houden zoals ik nog nooit gehouden had.
Tweemaal kon ik je woorden beluisteren; ideeën, gedachten, fascinaties. Ik luister luister luister en heb het gevoel dat hier de wereld spreekt. Ik de wereld gevonden heb.

Tweemaal. Tweemaal drukten jouw fluwelen lippen zich kort en zachtjes op de mijne. Als zalm tegen zalm.
Alsof we anders zouden breken, onze knieën plots zouden knappen
zoals tulpenstelen op de straat bij de bloemenkraam.
In het midden van mijn bovenlip, zo op de zachte ronding naar binnen, heeft een stukje jou zich in me gegraven. Ik voel je

ruik je
denk je

je brandt

Is dit realiteit?

Ik fiets door regen, huppel door straten, dans van trappen en lig op vloerkleden; jouw stem hoor ik de hele dag, maakt me verliefd, laat de zon in mijn buik schijnen, mijn hoofd, mijn hart.
Magische dromen droom ik ’s nachts. Met jouw tovermuts dicht naast me durf ik alle monsters aan.
Ik lach en vraag me af of jouw toverlijf ook snel zo dicht naast me zal liggen.

Tweemaal. Tweemaal voelde mijn ziel de jouwe, knoopten kunstkaboutertjes onzichtbare touwtjes tussen onze harten. Geestelijke krachten houden ons in balans, laten ons streven naar ons hoogste zelf; ons mooiste ik als individuelen. Wij. Twee. Samen.

Is dit abstractie?

Kom, omarm me, houd me vast

speel
zing
kus
lief
houd

me

Abstract.

15 February 2017

Hallo daar ben ik weer! Ik leef nog en heb het ontzettend naar mijn zin.

Op het moment ben ik in Vientiane, de hoofdstad van Laos, en er is een hoop in de tussentijd gebeurd. Zo ben ik helemaal vanuit Hanoi, de hoofdstad van Vietnam naar Luang prabang gegaan in het Noorden van Laos.

Luang Prabang is een prachtig dorpje aan de oever aan van de Mekong rivier, in het dorpje zijn vooral toeristen te vinden die op de mooie omgeving en de prachtige cultuur afkomen. In het midden van het dorpje staat namelijk een tempel op een berg, het is dan ook niet ongewoon om af en toe een monnik op straat te zien. In de omgeving van Luang Prabang is er de KuangSi waterval met de bleu lagoons, een prachtig stukje ongerepte natuur met geweldige zwemgelegenheid (stiekem wel een beetje koud).

Van Luang Prabang reisde ik zuidwaarts naar Vang Vieng, dit dorpje bestaat letterlijk uit twee straten en is gebouwd puur voor toerisme. Het is eigenlijk net het Lloret de Mar van Laos aan een rivier. Ontzettend veel plezier gehad en goed gefeest, ook heb ik getubed in Vang Vieng. Tubing houdt in dat je met een groep de rivier opgaat met opblaasbare vrachtwagen binnenbanden. De stroming van de rivier is langzaam, tijdens de vaart kom je barretjes tegen waar je kunt stoppen om te feesten, te dansen en een spelletje volleybal/voetbal kan spelen. Ze gooien dan een touw naar je toe om je binnen te halen. Echt een super leuke ervaring!

Nu ben ik in Vientiane en heb ik net mijn ontbijtje op, ik word wel een beetje moe van ei als ontbijt elke ochtend. Vandaag ga ik samen met een paar mensen die ik in VangVieng heb ontmoet de stad verkennen en morgen scheiden onze wegen. Ik ga dan naar Thakhek in het zuiden van Laos en zal daar waarschijnlijk een tijdje geen WiFi hebben. Dus maak je geen zorgen als ik een tijdje niet bereikbaar ben!

Ik geniet nog steeds elke dag, elk uur, elke minuut en elke seconde.

youtube

https://youtu.be/lQ6nuk7TjwU — Paard op hol in Klapwijk Pijnacker - Horse loose. Mij vrouw roept, er is een paard loose! Ik kijk buiten en ja hoor, een grote paard net voor de deur! Gelukkig geen autos kwam toen hij galoppeerde naar de overkant van de straat! #horses #Paard #paarden Paard op hol! by pijnacker01

Straat

laten we kennis nemen
van de straat
de voegen tellen
die gezichten aan elkaar plakken

laten we afstand nemen
of gewoon dicht bij iets anders
of trekken onszelf door elkaar
wellicht dat we dan mikado kunnen slijten

ik heb een tas vol benodigdheden
en jij zakken tot ver in de menigte
loop over en ik dweil je op

wanneer we bij elkaar liggen zakt het bed door
het vormt een hoefijzer opgehangen aan de poten
gelukkig zit het goed vast
anders vielen we er nog uit