stamcel

Panic!

External image

3 December 14uur, ik voel mijn hartslag bonken tot in mijn hoofd. Dit is gewoon puur spanning ik weet niet wat ik er van moet verwachten, ook al heb ik over de therapie in 4 brochures gelezen!

De verpleegkundige komt aan lopen met een baxter, op het eerste zicht niet anders dan een ander baxter buiten de gele sticker. De gele sticker toont aan dat er 4140mg Cyclofosfamide in zit samen met 5% Glucose op 500ml. Aan dit zakje komt nog een klein zakje te hangen zodat het wat kan na spoelen en er zeker niks achterblijft, deze baxter loopt. Net op het moment dat we van start gaan komt mijn liefste partner, steun en toeverlaat aan, dit betekent super veel voor me want ik wou toch niet graag alleen zijn.

Bij het begin van het inlopen merk ik er niets van, na een half uur begint mijn neus te branden. Het is net alsof ik met elk neusgat een berg peper heb gesnoven. We zijn ondertussen een uur verder, de baxter is leeg en het branderig gevoel in de neus is zo goed als over. later op de dag is hier zelfs niets meer van te merken.

Ik voel me helemaal niet slecht maar ik voel toch dat ik iets in mijn lichaam heb zitten wat er niet echt in moet zitten. Een lichte tinteling in het gezicht en een klein beetje een wazig zicht, al kan dit misschien een heel lichte vorm zijn van misselijkheid. 

De avond breekt aan en het bezoek gaat naar huis, ik moet nog een laatste maal op de weegschaal gaan en deze toont aan dat ik 2,5 kilo meer weeg dan deze morgen. Dit komt door al het vocht wat ik heb binnen gekregen (5 liter) maar normaal zou het lichaam dat ook terug moeten afvoeren. In mijn geval niet gelijk het hoort en dus geven ze mij een ampul vloeistof met een vochtafdrijver, geloof mij dan ga je naar het toilet alsof je met je tuinslang een brand aan het blussen bent. Eénmaal uitgeplast kan ik eindelijk mijn bedje in want morgen is er weer een nieuwe dag met het zelfde verhaal, hopelijk voel ik me dan ook zo goed.

External image