socratic

Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum.

Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, bana göz kırpıyordu. İncirlerden biri, eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı. Bir başkası ünlü bir şair, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör, öbürü Avrupa, Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Socrates, Attila ve garip adları değişik meslekleri olan daha bir yığın aşık, bir başkasıysa Olimpiyat takım şampiyonu bir kadındı. Bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım bir sürü incir daha vardı.

Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum. Ve incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. İncirlerin hepsini ayrı ayrı istiyordum ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararmaya başlıyor ve birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.

—  Sırça Fanus | Sylvia Plath
Un poeta produce versi, un pittore musica per gli occhi e un innamorato amore, semplice? – E che cosa produce il solitario? – mi domandò un giorno il demone con il viso affondato nelle mani. Risi di lui, non potevo credere che fuoriuscisse dagli abissi della mia anima, quello stolto; mi è toccato un demone stupido lo so, ma ognuno ha il suo – dannato Socrate. Poi avvicinandomi a lui, gli strinsi la mano e sentii che tremava, tramava terribilmente quel povero diavolo, mi aveva detto che soffriva di solitudine, ma io mica potevo ascoltarlo. «Il solitario», gli risposi, «è un regalo per tutti gli altri. Non è un egoista, anzi, il contrario, è un compassionevole». Il demone alzò le spalle e scomparve. Sarebbe ritornato, lo faceva sempre. Aveva bisogno solo di un po’ di compagnia. In ogni modo ripensai a quello che avevo pronunciato, e dissi a me stesso: «Senza i solitari chi avrebbe mai pensato a scriver libri? Senza i solitari gli innamorati non potrebbero essere tutti innamorati e poi, cosa più importante, dove finirebbe o chi produrrebbe tutto l’alcool che c’è nel mondo?».

For Socrates, “the best human life involves ongoing devotion to another individual. This life involves shared intellectual activity; but it also involves continued madness and shared appetitive and emotional feeling… the feelings of tenderness, respect, and awe.

“In the Phaedrus, the lovers’ search for understanding and goodness is accomplished, throughout life, in the context of a particular relationship with an individual whose distinctive character is nourished within it. Instead of loving one another as exemplars of beauty and goodness, properties which they might conceivably lose without ceasing to be themselves, these lovers love one another’s character, memories, and aspirations–which are, as Aristotle too will say, what each person is ‘in and of himself’.” 

Martha Nussbaum, Fragility of Goodness

Matty vs twitter Group chats

It was clear that the girls added Matty to his own roast group chat on Twitter.But I feel there will be an increasingly large amount of girls adding Matty to various group chats with the titles:

eg: Justice for Adam, Raughy is real, Matty hair consultants, Matty’s hair, George for Matty, Allen for president 2020, Ross’s Penguins, Emolords, 1975 setlist petitioners, Justice for Jamie Osbourne , George’s hair, RobbergirlMatty, Changeofhearters, Socratic Junkie wannabes,1stjuneismybday4eva, No sugar added, Denisewelchisalegend, MotherDenise, TeenagnstALLEN ……..etc 

*Matty feeling like he wants to be in a group chat….                                                      Types- Hello :)

*Group members                                                                                                     Suddenly everyone is online instantly and screen shots it IMMEDIATELY & fandom once again is freaking out & under attack. 

WOW…