siwing

Adjectives in Ainu

ピㇼカ [pírka] - good, beautiful
ウェン [wen] - bad
ポロ [poró] - big
ポン [pon] - small
タンネ [tánne] - long
タㇰネ [tákne] - short
リ [ri] - high, tall
ラㇺ [ram] - low
ルウェ [ruwé] - fat
アネ [áne] - thin
セㇷ゚ [sep] - wide
フツ゚ネ [hútne] - narrow
トゥイマ [túyma] - far
ハンケ [hánke] - near
パセ [páse] - heavy
コㇱネ [kósne] - light
イロンネ [irónne] - thick
カパㇻ [kapár] - thin
レタㇻ [retár] - white
クンネ [kúnne] - black
フレ [húre] - red
シウニン [síwnin] - blue/green/yellow
アシㇼ [asír] - new
フㇱコ [húsko] - old
キヤンネ [kiyánne] - older, senior
オンネ [ónne] - old person
ペウレ [péwre] - young
ポニウネ [poníwne] - younger, junior 
ユㇷ゚ケ [yúpke] - strong  
ハウケ [háwke] - weak
トゥナㇱ [túnas] - fast, quick, early
モイレ [móyre] - slow, late
ヌプㇽ [nupúr] - strong (flavour), thick (consistency)
パン [pan] - weak (flavour), watery, thin
トペン [tópen] - sweet
ルンヌ [rúnnu] - salty
シウ [siw] - bitter
パㇻカㇻ [párkar] - spicy

Wiccan Initiation - What’s the Deal Anyway?

This is a super-touchy subject, but it’s important too!

I’m initiated into two Wiccan traditions. One is the Swedish Traditional Wicca (SiW) and the other one is British Gardnerian Wicca. In Gardnerian I am also a High Priestess, and I’m working towards the same in SiW. 

Sometimes, the subject of initiation comes up with non-initiated Wiccans or Wiccan seekers. 

  • What is an initiation?
  • Why would you want to be initiated? 
  • What’s the point of initiation? 
  • What does it mean to be initiated? 

These are what I’d like to talk about in this post. I’m aware that these bullet points overlap each other. =)


Right, so some people claim that you can’t be a Wiccan unless you are initiated. I don’t think that’s true, because you can worship the Gods and practice Wicca, and celebrate the Wheel of the Year, even if you’re not initiated. And this is in no way inferior to a practice you have acquired through initiation. We are all on our own path of spiritual development. For some people initiation is the right thing, for others it isn’t. Both are just as valid, and even if you are not initiated you can still be a Wiccan in your heart. 

However, there are some differences between being initiated and not. My Wiccan brother Peter often talks about it with this illustration:

So, both practices overlap, both are Wicca. However, some information you can only get through initiation because it isn’t published by any initiated Wiccan as it is oathbound. Ok, that’s just the fact of the matter. 

As you can see though, initiatory Wicca includes everything that you can find publicly, too. It just retains some secrets that you will only ever get from your High Priestess and High Priest when you have become initiated. Wicca is a mystery tradition, and that is kept alive through initiation. I don’t think that will ever change. 

What is an initiation?

Initiation is basically to become reborn into the Wiccan religion and craft. You will go through a ceremony performed by the coven you are joining. It’s not a LARP experience, it is a sincere religious practice that we initiated Wiccans take extremely seriously and treat with the utmost respect. You will be vetted and go through rigorous training before you may be offered initiation. 

That’s all I can say about it, the rest is oathbound because it is a mystery to non-initiated Wiccans. =) Infuriating, isn’t it?

Why would you want to be initiated?

This is different for each person, and there are no right or wrong answers per se. However, all I can say is, if you only want to be initiated because:

  • It’s a laugh
  • It seems cool
  • Your partner or friend is doing it

Then initiation is probably not for you. 

If you want initiation because:

  • You want to deepen your worship of the gods 
  • You want to develop spiritually
  • You feel the longing for following the Wiccan path with every heartbeat

Then maybe initiation is right for you. 

What’s the point of initiation?

It is basically to deepen your own understanding of the mysteries. 

What does it mean to be initiated?

Ok - so I can’t tell you what the ritual entails in any detail at all, because that’s… oathbound (shocker!)! But I can tell you a little about how it has changed my own life. 

  • I feel closer to the Gods
  • I have gained a huge esoteric knowledge
  • I have developed massively as a person
  • I have gained a lot of knowledge into myself (this is of course ongoing, as are the other previous points)
  • Huge network of other initiated Wiccans 
  • The deep knowledge that I am a Priestess who can work together with the Gods and nothing can take that away from me

So, these things might have happened anyway even without initiation, I don’t know that. However, for they have happened in conjunction with going through initiation into Wicca. 


Perhaps that has shed some light on to what initiation is about. I know it’s difficult when you can’t find out what it actually entails to 100% before you go through it. However, that is actually part of the whole process. You will go through something you have no sodding clue about and really put yourself out there in a pretty vulnerable state. You must put your trust into the coven you are being initiated into 150% to be able to go through it and that’s the beauty of it all. 

Are you initiated? Are you seeking initiation? I’d love to hear your opinions =)

#3757

Szukam kogoś z poczuciem humoru, dystansem, kogos kto cieszy siw zyciem i chce tym zarazac, wkraczam w nowy etap i jestem pelna pozytywnej energii, jesli chcesz sie zapoznac daj znac w kom, i od razu pisze ze wolałabym sie po pewnym czasie przenieść na fb lub inny komunikator (rocznikowo mam 16l)

si-siw  asked:

i hope you know that i am completely serious when i say this is the best au. the best. look at that sleeping big bro kuro and lil bro tsubaki. is that not the best?? how long did it take the other servamp sibs to realize that tsubaki will only sleep a full uninterrupted afternoon when it's kuro who's being his bed? did jeje try to rock him to sleep?

You: “ i hope you know that i am completely serious when i say this is the best au. the best.”

Me:

THANKS SO MUCH! and to answer your question, I imagine it being like all the 3 other oldest siblings try getting Tsubaki to go to sleep but with no luck…

Hugh getting easily frustrated when things don’t go his way is my new fave thing btw. So they all end up kinda passing lil Tsu Tsu around until he got to Kuro:

Now Tsubaki is forever a spoiled child. But hey Kuro doesn’t mind being his pillow as long as he can nap too. :3 @si-siw

Thanks for your ask! :D

4

arakita doodles for manager au, a thing me and si-siw have been cooking up over twitter for the past week or so?? YEHA

manager au is basically our foray into a universe where arakita’s baseball injury fucks up his arm enough for him to be unable to become a cyclist, but as fate would have it he ends up becoming the manager for hakone gakuen’s cycling club instead (and becomes the Biggest Team Mom Ever in the process)

it’s also very very kinara which is why DUMB COMIC OF A THING THAT HAPPENS AT SOME POINT IN THE PLOT,,,,, [sweats] (there’s fic incoming at some point so ya ha ha ha ha)

si-siw  asked:

puts hands meaningfully on your shoulders, thanks for the human servamp au i enjoyed it very much. kuro spending the most time with baby tsutsu gave me life that the entire work week had previously siphoned away. does kuro have like a baby sling, so he doesn't have to use his arms to hold tsutsu? does tsutsu love it unironically (as much as a 1 year old can).

@si-siw First. THANK YOU BY THE WAY I AM GLAD YOU LIKE MY AU. ;w;

Y’know I didn’t actually consider giving Kuro a baby sling. I didn’t really think about it. BUT WHY NOT???? :D Here. Please enjoy these doodles. 

TADA! I think baby Tsu Tsu would be a little upset, because he can’t reach his big brothers face anymore. (his likes to pull hair and squish peoples faces, cause hes a lil snot like that. HA. ) 

I had to look at so many pictures of people with baby slings there are so many styles. lol  

Thanks for your ask! 

Touch down like a 747


Touch down like a 747, one shot.

Paring: larry

Ostrzeżenia: miłość homoseksualna, sceny +18, daddy!kink

Ilość słów: ok 7k

Inspiracja: Ed Sheeran - Autumn leaves, tytuł został zaczerpnięty z tej piosenki.

Autorka: mini /  praca własna, wszelkie prawa autorskie należą do mnie.

Gatunek: smut, fluff

Opis:

Lotnicze AU, gdzie Harry jest pierwszym po Bogu, Louis młodym, uległym stewardem, a całość zaczyna się od wspólnej pasji. Dodajmy do tego kilka lotniczych przepisów, podróży, zmian kontynentów, potężne maszyny powietrzne i niewinny flirt.
I to wszystko trzydzieści tysięcy stóp nad ziemią.

_____

Harry rozgląda się po swojej sypialni w domu rodzinnym w Homles Chapel. Prawie nic się tu nie zmieniło. Może przybyło trochę kurzu na półkach, a drewno mebli zmatowiało. Ale w środku wciąż czuć zapach dzieciństwa, niewinności i czegoś, dzięki czemu wciąż chce się tu wracać.
Jego wzrok ląduje na małym modelu samolotu na komodzie i niewielki uśmiech pojawia się na jego spierzchniętych wargach. Wspomnienia siłą wdzierają się w głowę zielonookiego.
Miał dziesięć lat kiedy ojczym kupił mu pierwszy model wojskowego M28. I Robin na pewno nie spodziewał się, że ten niewinny gwiazdkowy prezent przerodzi się w ogromną fascynację u małoletniego chłopca. Cóż, w fascynację która przetrwała do dnia dzisiejszego.
Harry nie pamięta dokładnie jak to się wszystko potoczyło. Był tylko głupim nastolatkiem, który ubierał szerokie spodnie i bluzy z kapturem, ale wieczorami brał do ręki grube księgi i czytał jak samoloty wzbijają się w powietrze. Czytał natchniony o prawach fizyki, o konstrukcjach, o typach maszyn. I marzył, że będzie mógł kiedyś latać.
Jako szesnastolatek postanowił spróbować swoich sił w pobliskim aeroklubie. Do tej pory pamięta jak przekonywał mamę o wypisanie zgody odnośnie uczestnictwa w szkoleniu szybowcowym. Anne krzyczała głośno, że nie chce zamartwiać się o swoje dziecko, które będzie przecinać strugi powietrza. Ale widziała w oczach Harrego tę iskrę, ten zapał, więc zatoczyła kręgi na swoich skroniach z grymasem na twarzy, a potem podpisała papier.
Cóż, później kręconowłosy zrobił swój pierwszy lot, i w życiu nie czuł się tak wolny… Po prostu wiedział, że to jest to, co chce robić do końca swoich dni.
Jako siedemnastolatek posiadał już licencje na szybowce. Posiadał również złamane serce, bo to był czas pierwszych zauroczeń, miłości i brutalnej rzeczywistości, która uświadomiła go, że woli chłopców. Nie wszyscy byli tak wyrozumiali jak jego matka jeśli chodzi o tę kwestię. Właśnie w takich momentach słabości łapał za ster i wzbijał się w powietrze, czując ulgę i kontrolę nad własnym życiem.
Szybko przesiadł się na samoloty silnikowe. Było inaczej, odpowiedzialnie. Uczył się więcej, a wolne chwile spędzał na lotnisku, bez względu na okoliczności i panującą pogodę. Żar lał się z nieba, a jego czoło pokrywało się kropelkami potu. Poprawiał raybany na nosie, gryząc źdźbło trawy między zębami, ignorując zalotne spojrzenia dziewczyn pracujących na płycie. A potem usadawiał się wygodnie w fotelu i prosił wieżę o pozwolenie do startu. To było to. To zawsze było to.

Keep reading

Bez marzeń

Stare siwe kelnerki
w kawiarniach w nocy
już się poddały,
i kiedy idę oświetlonym
chodnikiem i zaglądam do okien
przytułków
widzę, że czar już
prysł.
widzę ludzi siedzących na ławkach w parku
i ze sposobu w jaki siedzą
i patrzą
widzę, że urok minął.

widzę ludzi prowadzących samochody
i ze sposobu w jaki prowadzą samochód
widzę, że już nie kochają
ani że nie są kochani –
nie myślą nawet o
seksie. wszystko zapomnieli
jak stary film.

widzę ludzi robiących zakupy w sklepach
i supermarketach
widzę ich jak chodzą wzdłuż półek
i wybierają rzeczy
i ze sposobu w jakim pasuje
do nich ubranie
i ze sposobu w jaki chodzą
z ich twarzy
z ich oczu
widzę, że nie dbają o nic
i że nic nie dba o nich.
co dzień widzę setki ludzi
którzy poddali się
całkowicie.

kiedy idę na wyścigi
albo na mecz
widzę tysiące
które nie współczują niczemu ani
nikomu
i nie otrzymują współczucia w zamian.
wszędzie widzę tych
którzy nie pragną niczego prócz
jedzenia, mieszkania
ubrania: na tym się
skupiają,
bez marzeń.

nie rozumiem dlaczego ci ludzie nie
znikną
nie rozumiem dlaczego ci ludzie nie
wymrą
dlaczego chmury
nie wymordują ich
dlaczego psy
nie pożrą ich
dlaczego kwiaty i dzieci
nie zabiją ich,
nie rozumiem.
chyba jednak ktoś ich morduje
mimo to nie mogę oswoić się z
myślą ze jest
ich tak wielu.

co dzień,
co noc,
jest ich więcej
w metrze
w domach i
w parku.

nie przeraża ich to
że nie kochają
ani że nie są kochani
moi liczni liczni liczni
bracia

Charles Bukowski