rob van elewout

Zwijgen

In het vliegtuig richting Sharm el-Sheikh spookte het onderwerp waar ik mee bezig wil zijn al vaak door mijn hoofd. Hoe zouden Egyptenaren reageren als ik begin over de onrust in hun land? Zouden ze ontkennen, of zouden ze openhartig praten over hun geloof, problemen en eigen ervaringen?

In de bus naar ons hotel viel mij al iets op wat mij gelijk aan het denken zette. Een touringbus, waar pakweg zestig man in kunnen, was leeg. Zou dit komen door de perikelen in Caïro? Alleen wij, de chauffeur en de host van het reisbureau zaten in deze bus. De host was openhartig. Hij vertelde van alles over de omgeving, over zichzelf en toonde oprechte interesse in ons. Toch liet hij niks los over de huidige situatie in Egypte. 

 

Vanmorgen stond ik aan een barretje te praten met de barman, met voorbedachte rade. Langzamerhand boog ik bewust het gesprek om. Hij vertelde dat hij in het zuiden van Egypte woont. Ik vroeg aan hem of het daar ook onrustig is. Hij glimlachte zenuwachtig en ging iemand anders helpen. 

 

Het wordt dus nog een mooie uitdaging om mensen hierover te spreken, maar ik ben er van overtuigd dat het gaat lukken. Ook de manager van het hotel wil ik interviewen. Hoe is het toerisme nu in Egypte? Moet hij alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te houden? 

 

Deze week ga ik de straat op, die veelbelovend is overigens. Toeristen om de havenklap en zeer veel marktkooplui. Hoe open zijn de Egyptenaren? Hebben toeristen langer getwijfeld om te gaan? Merken zij iets? Een hoop vragen, maar gelukkig goed de tijd om jullie op de hoogte te houden!

Tot blogs,

 

Rob

 

PS: uiteraard binnen niet al te lange tijd foto’s en audio/video’s op de site!