quote-to-live-by

Φλυαρία

Συγγνωμη.
Οταν εχω νευρα δεν σπαω πραγματα αλλα βουρκωνω και ξεσπαω σε κλαματα. Ειμαι ενοχικη και λεω οτι φταιω παντα. Η Συγγνώμη ειναι στην ακρη της γλωσσας μου και αρχιζω και τελειωνω με αυτήν. Οποιος ξεσπαει πανω μου δεν θυμώνω αλλα προσπαθω να τον κανω να νιώσει καλυτερα. Λεω πολυ δύσκολα “οχι” γιατι δεν θελω να στεναχωρω κανεναν.
Χάνομαι παντα στις σκεψεις μου. Πολυ βαθια και συχνα. Φτιάχνω ασκοπα σεναρια στο μυαλο μου. Ζηλεύω. Και βαζω ολους τους αλλους πριν τον εαυτο μου.Θα πω ότι νιωθω τη στιγμη που θα το νιώσω. Δεν σκέφτομαι τα πραγματα πανω απο μια φορα ή θα τα αναλύσω οσο δεν πάει. Υπόσχομαι καθε μερα να ειμαι οσο πιο χαρούμενη μπορω. Γιατί ολα ειναι προσωρινα και τιποτα δεδομένο.
Αν ποτε με δεις να κοιταω τα αστερια, να ξερεις οτι προσπαθω να δω οσο πιο μακρια γινεται γιατι δεν ταιριαζω εδω.
Συγγνώμη.

the-vaudevillain replied to your post: um why did no one tell me stranger things is kinda…

oh yeah bruh it’s like 1 part the goonies, 1 part teen horror, 1 part ridley Scott’s Alien

and i’ve never seen any of them so i think i’m just kinda sitting here going :OOOO

Poetry makes me lose myself and find myself over and over again. In my words- in others’. I can be myself and i can be other people. I can view the world through other’s eyes: their struggles, their love, their lives. I can be many people in one mind. Live different lives without consequence. And that’s where I find the beauty of reading and writing.
— 

iri.i

feb 27 2014