ps: th

Η νοσταλγία είναι μεγάλη ψεύτρα. Σε κάνει να θυμάσαι μόνο τις όμορφες στιγμές.
Παραλίγο να την πιστέψω.
Παραλίγο να μου λείψεις.

Λίγη βοήθεια.

Είσαι βυθισμένος στην μελαγχολία, θέλεις να πεθάνεις. Αν όχι, απλώς το σκέφτεσαι μερικές φορές.   Έχεις έναν φίλο ο οποίος πάσχει από κατάθλιψη ή έχει αυτοκτονικές τάσεις και δεν ξέρεις πως να βοηθήσεις, γιατί δεν τον νιώθεις ή απλώς δεν θες να του πετάξεις τις κλασσικές ατάκες του internet «είσαι όμορφος», «αξίζεις τα πάντα», «μπορεί για τον κόσμο να μην είσαι κάποιος, αλλά για κάποιον είσαι όλος ο κόσμος», «είμαστε γεννημένοι για να είμαστε αληθινοί, όχι τέλειοι», (μπορείς λοιπόν να του στείλεις αυτό το μικρούλι κείμενο). Όσο αλήθεια κι αν είναι αυτά, δεν αρκούν.  Δεν αρκούν για κάποιον που είναι βαθιά ριζωμένος. Στο υπόσχομαι πως από μέσα του γελάει ενώ του τα λες. Σε θεωρεί ηλίθιο.
Και το ξέρω γιατί υπήρξα στην θέση του φίλου σου ( αλλά και την δική σου, αργότερα). Ως άτομο που είχε φτάσει σε σημείο να σκέφτεται κάθε μέρα την αυτοκτονία, δεν είχα κάποιον να μου πει πράγματα που πραγματικά με άγγιζαν. Ούτε τα παραπάνω μα ούτε και το «έχεις όλη την ζωή μπροστά σου» ή το «γιατί είσαι έτσι; Είσαι νέα κι όμορφη κοπέλα».
Όχι απλώς δεν αρκούσαν, μα με εκνεύριζαν γιατί μου άφηναν την εντύπωση πως σκέφτονται ότι είμαι έτσι εξαιτίας κάποιας ανασφάλειας που είχα για την εμφάνιση μου ή το ότι αρκούσε το γεγονός πως είμαι όμορφη και νέα για να ζήσω, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ είχα σιχαθεί αυτόν τον τρόπο σκέψης.
Αν λοιπόν αυτή η μικρή έκθεση-εισαγωγή, σου δημιούργησε γνώριμα αισθήματα, διάβασε το παρακάτω. Αν όχι, μην το κάνεις. Θα σε κουράσω, γιατί τα  αναλύω (κι αυτό για να είναι όλα μαζεμένα όσο γίνεται).

ΑΡΧΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ: Θα ξεκινήσω λέγοντας πως μιλάω κυρίως στον μέσο άνθρωπο που έχει την δυνατότητα να ελέγξει το σώμα του, τις πράξεις του, αλλά δεν μπορεί να κοντρολάρει τις κακές σκέψεις και την αρνητικότητα. Όχι σε άτομα που είναι 1 μήνα πριν τον θάνατο, ή έχουν καρκίνο και δεν μπορούν να σηκωθούν και να κάνουν πράγματα γιατί ρισκάρουν την ζωή τους.
ΒΕΒΑΙΑ, ούτε αυτή θεωρείτε δικαιολογία για να αφήσεις την υπόλοιπη ζωή σου απλώς να φύγει. Αν τύχει κάποιος με κάποια ασθένεια να το διαβάσει, ας μπει εδώ: https://www.youtube.com/user/ClairityProject (Μπορείτε βέβαια να διαβάσετε κι εσείς, αυτό το κείμενο, εξάλλου μια 3η γνώμη πάντα βοηθάει. Εγώ απλώς αναγνωρίζω την διαφορά της δική σας θέσης).
Νιώθω πως είναι λάθος από εμένα να πιάσω τόσο ευαίσθητα θέματα, από την στιγμή που δεν τα έχω βιώσει η ίδια.  
Μετά, έχουμε περιπτώσεις όπως αυτή της ταινίας ME BEFORE YOU. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, μπόρεσα να μπω με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην θέση του. Για να μην τα λέω ξανά, μπείτε εδώ ΑΝ σας ενδιαφέρει η γνώμη μου στο θέμα:
http://mpl0u.tumblr.com/post/149508722802/%CE%B4%CE%B5-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD:ΤΕΛΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ.

Τώρα που τα βγάλαμε αυτά από την μέση μπορώ να ξεκινήσω.
Αν έπρεπε να απαντήσω στο τι πιστεύω πως είναι η κατάθλιψη (από προσωπική εμπειρία και μόνο), θα έλεγα πως είναι ένα παράθυρο, κι ο άνθρωπος που πάσχει από αυτή είναι ένα έντομο το οποίο προσπαθεί να βγει, μα δυσκολεύεται να ξεχωρίσει το τζάμι από την πραγματικότητα. Σε μπέρδεψα; It’s okay.
Σου έχει τύχει να κάθεσαι χαλαρά και ξαφνικά να βλέπεις στο παράθυρό σου μια μύγα ή μια πεταλούδα που έχει μπει στο σπίτι σου και τώρα προσπαθεί να βγει έξω, αλλά δεν μπορεί να βρει την έξοδο;  Θα υποθέσω πως ναι. Το πρώτο πράγμα που θα κάνει κάποιος είναι να ανοίξει το παράθυρο περισσότερο για να μπορέσει να βγει το έντομο, αλλά εκείνο συνεχίζει να πέφτει πάνω στο τζάμι ξανά και ξανά, στο ίδιο σημείο. Είμαι σίγουρη πως εγώ και το «έντομο» στο παράθυρό σου, ήμασταν το ίδιο «χαζά» στα μάτια των κοντινών μου ανθρώπων μου, όταν έπασχα από κατάθλιψη.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, συνέχιζα να σκέφτομαι, την ίδια στιγμή που μου έλειπε η λογική κι η επίγνωση της πραγματικότητας. –ή τουλάχιστον περνούσα τα πάντα από φίλτρα τα οποία δεν ήταν και τόσο…έγκυρα.
Μετά από λίγο καιρό άρχισα να προσπαθώ να βλέπω τον εαυτό μου από τρίτα μάτια. Ο καθηγητής σχεδίου μου έλεγε «αν βρίσκεσαι πολύ κοντά, δεν μπορείς να δεις όλη την εικόνα. Το καλό έργο από μακριά φαίνεται». Έτσι αυτό έκανα. Προσπάθησα να δώσω στον εαυτό μου λύσεις που θα έδινα σε ένα ξένο πρόσωπο, με το οποίο δεν έχω καμία σχέση και δεν γνωρίζω τι του συνέβη. Γνωρίζω απλώς πως νιώθει. Αυτό θα κάνω λοιπόν σήμερα. Θα σας πω ακριβώς ότι είπα στον εαυτό μου.


Για αρχή, κάθεσαι λοιπόν με τον εαυτό σου και τον ρωτάς: «ποιο είναι το πρόβλημα;»
Απαντάει ο εαυτός σου:
Δεν νιώθω καλά, πονάνε τα κόκκαλά μου κάθε πρωί, δεν έχω όρεξη για τίποτα, καμία πηγή έμπνευσης, ούτε αυτά που αγαπώ τόσο βαθιά –όπως η ζωγραφική- δεν βοηθάνε πια. Είναι στιγμές που δεν νιώθω τίποτα (το γνωστό και πολυσυζητημένο «κενό», στο οποίο πιστεύω ότι ταιριάζει περισσότερο η λέξη «μούδιασμα», παρά κενό) κι άλλες που νιώθω τα πάντα. Και στο τέλος της ημέρας καταλήγω με την ίδια ερώτηση: έχει καν νόημα να ζω; Έχει τίποτα νόημα;

Προφανώς δεν θα αναφερθώ σε γεγονότα που με βοηθήσανε να φτάσω εκεί ή κάνανε την κατάστασή μου χειρότερη. Δεν θέλω να με λυπηθείτε. Δεν είναι αυτός ο λόγος που κάνω αυτό το ποστ, αλλά για να πω τα πρώτα πράγματα που ΕΚΑΝΑ για να καταφέρω σιγά σιγά να βγω από αυτή τη θέση. Σε προκαλώ λοιπόν να τα δοκιμάσεις. ΟΧΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ! Αν αρχίσεις τα «δεν έχει νόημα» και τα «ξέρω πως δεν θα βοηθήσουν», είσαι άξιος της μοίρας σου. Μπορείς να συνεχίζεις να βολεύεσαι ενώ άλλοι θα προσπαθούν να κάνουν κάτι με την ζωή τους. J Μπορείς να συνεχίσεις να επιλέγεις το να νιώθεις έτσι –την ίδια στιγμή που υποστηρίζεις ότι δεν το αντέχεις. Γιατί και το να μην κάνεις κάτι, είναι επιλογή. Δεν με νοιάζει τι πέρασες, δεν με νοιάζει αν δεν έχεις καμία ελπίδα πως αυτά θα βοηθήσουν. Προσπάθησε!!

1. Για αρχή, πρέπει να κάνεις το σώμα σου να νιώσει καλύτερα, για να νιώσεις ΕΣΥ καλύτερα. Όχι, δεν λέω να αλλάξεις αμέσως διατροφή και να το ρίξεις στην γυμναστική, μην τρομάζεις.

Ξεκίνα με έναν καλό 8ωρο ύπνο. Αν ξυπνήσεις την επόμενη μέρα νιώθοντας το ίδιο κουρασμένος, σημαίνει πως έπεσες πολύ αργά για ύπνο. Προφανώς και μετά τις 1 δεν θεωρείτε καλή ώρα –για να μην πω 11. Απλώς προσπαθώ να μπω ξανά σε εκείνη την θέση και να είμαι ρεαλίστρια.


ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΝΟΟΟΟΣ! Δώσε βάση στον ύπνο σου!!!!.

Ας μιλήσουμε για τον ύπνο λοιπόν και τι μπορείς να κάνεις αν σε δυσκολεύει:

Οπότε, πέφτεις για ύπνο πριν τις 01:00, ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΌ στο χέρι. Άφησε το κινητό στην άλλη άκρη του δωματίου, ώστε να μην μπεις στον πειρασμό.

Ύστερα βεβαιώσου πως είσαι βολικά και η θερμοκρασία του δωματίου δεν είναι στα ύψη. Να προτιμάς να κοιμάσαι σε ένα κρύο δωμάτιο με 10 κουβέρτες, από ένα ζεστό.
Κι αν απλώς έχει ζέστη –γιατί είναι και καλοκαίρι-, ο ανεμιστήρας θα γίνει ο καλύτερός σου φίλος. Ποτέ όμως ακριβώς από πάνω μας. Επίσης ποτέ με κοιλιές και πλάτες έξω. Θα κρυώσεις. Χαχα, οκ, η μαμά Μπλου συνεχίζει.

Νομίζω δεν χρειάζεται να πω πως καφέ μετά από τις 6 το απόγευμα δεν πίνουμε. Δεν κάνουμε αυτό το λάθος.

Κάνε ένα ζεστό ντους.

Άκου λίγη κλασσική-χαλαρωτική μουσική.

Πιες ένα ποτήρι ζεστό γάλα.

Επίσης μην φας πολύ πριν πέσεις. Δημητριακά ή ένα τοστάκι κι είσαι καλά.

Επέλεξε την δεξιά μεριά για να ξαπλώσεις. Βοηθάς τον σπλήνα σου, την καρδιά σου, το λεμφικό σου σύστημα κ.α. Απλώς κοιμήσου στα δεξιά, το έπιασες το νόημα. Θα έχεις καλύτερο ύπνο.
Ανοιγόκλεισε τα μάτια σου για περίπου ένα λεπτό –ή και παραπάνω αν χρειαστεί- όσο πιο γρήγορα μπορείς. Έτσι κουράζεις τα μάτια σου, και ‘’βαραίνεις’’ τα βλέφαρά σου.

Αργή εισπνοή από την μύτη, κρατάς την ανάσα σου για 4 δευτερόλεπτα και μετά εκπνοή από το στόμα.  Το κάνεις αυτό μερικές φορές και στην ουσία ‘’ηρεμείς’’ την καρδιά σου ώστε να είναι πιο εύκολο να κοιμηθείς.

Ωραία, το επόμενο πρωί σηκώνεσαι από το κρεβάτι μέσα σε 5 δευτερόλεπτα. Όπως ακριβώς θα σηκωνόσουν αν η NASA ή κάποιος άνθρωπος που πραγματικά θαυμάζεις βρισκόταν στο δωμάτιο. Ανοίγεις τα μάτια σου, παίρνεις μια βαθιά ανάσα και λες «η νάσα είναι εδώ», μετράς μέχρι το 5 και πετάγεσαι από το κρεβάτι. Μην γελάς. Ξέρω πως ακούγεται γελοίο. Επίσης γελοίο είναι το πόσο δουλεύει αυτή η ‘’τακτική’’. (Σημαντικό επίσης είναι να μείνεις μακριά από το κρεβάτι όλη μέρα. Ακόμη κι αν δεν έχεις σκοπό να κοιμηθείς και θες να κάνεις δουλειά. Δεν έχεις ιδέα πόσο περισσότερο παραγωγικός θα είσαι στο γραφείο σου ή σε ένα τραπέζι, από το κρεβάτι σου.)


Σήκω λοιπόν και τέντωσε τα χέρια σου. Αν έχεις από κάπου να κρεμαστείς ώστε να τεντώσεις καλύτερα το σώμα σου, ακόμη καλύτερα.

Τώρα κάνε ένα ντους. Ένα κρύο ντους. Κι όσο το νερό σε χτυπάει δοκίμασε να κάνεις λίγο μασάζ στον εαυτό σου.
Να φανταστώ το πρώτο πράγμα που θα έκανες είναι να κάτσεις στον υπολογιστή σου, να πιείς τον καφέ σου ή να ξαναπάς στο κρεβάτι και να κάτσεις με το κινητό. Είπαμε, ΟΧΙ ΚΡΕΒΑΤΙ.

Αν δουλεύεις ή έχεις σχολείο, κάτσε στο pc σου και πιες τον καφέ σου. Κι όσο τον πίνεις κάνε μερικές ασκήσεις. Οριστε εδω: https://www.youtube.com/watch?v=Ub8afedu5GQ

Έλα μην τεμπελιάζεις, όλες οι ασκήσεις είναι σε καθιστή στάση. Δεν κουνιέσαι πολύ. Είναι στην ουσία για πόνους που στην εποχή μας το 90% των ανθρώπων τους έχουν, και το υπόλοιπο 10% απλώς δεν έχει υπολογιστή.

Εγώ, τις προάλλες που είχα κοιμηθεί μόνο 4 ώρες, έδωσα αυτά τα 20 λεπτά στον εαυτό μου κι ήταν λες και κοιμήθηκα 5 επιπλέον ώρες. Ότι σας λέω εδώ λοιπόν τα έχω κάνει και τα κάνω.  

«Οκ, τα έκανα όλα αυτά. Τώρα τι;»
Τώρα λοιπόν που έχεις βοηθήσει λίγο τον εαυτό σου σωματικά, πρέπει να το κάνεις και ψυχικά.

2.  ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.

ΓΕΜΙΣΕ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ! Δεν έχεις ι.δ.έ.α. πόσο σημαντικό είναι να γεμίζεις την μέρα σου με πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο.


«Δεν έχω χρόνο, δουλεύω κι είμαι κουρασμένος και μπλα μπλα μπλα» άστο. Δεν πείθεις κανέναν την στιγμή που κάθεσαι tumblr και κάνεις εδώ και 2 ώρες σκρολ. Επίσης, όταν κάνεις κάτι που αγαπάς, δεν κουράζεσαι.


Ένα πράγμα που αγαπάς είναι το γράψιμο αλλά εκείνη την ώρα δεν έχεις όρεξη να γράψεις; Μπες στο google και ψάξε για αυτό. Πολλοί συγγραφείς έχουν και κανάλι στο YouTube και μιλάνε-δίνουν συμβουλές. Αν πραγματικά αγαπάς την συγγραφή 1-2 βιντεάκια να δεις και θα ενθουσιαστείς. Θα μπεις στο μουντ.  Μάθε να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις στο google. Δεν θα πατήσεις «συγγραφή», αλλά «τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι συγγραφείς», «πώς να ξεφύγω από το writing slump», «ενδιαφέρον πράγματα για τα οποία μπορώ να γράψω».Γενικά μην περιμένεις να σου έρθει, κυνήγα το. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΟ ΠΟΤΕ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ, απλώς ΚΑΝ’ΤΟ! Κι εγώ πολλές φορές δεν έχω όρεξη να σχεδιάσω, αλλά βάζω ένα podcast ή οτιδήποτε να ακούω στο background και ξεκινάω να σχεδιάζω. Μέσα σε 20 λεπτά έχω μπει στο mood και καταλήγω να σχεδιάζω για ένα καλό 8ωρο. Δεν είναι ανάγκη να είναι κάποιο σχέδιο που να σου βγάζει χαρά και θετικότητα. Μπορεί να είναι από τα πιο καταθλιπτικά κομμάτια που ποτέ έχω κάνει. Μα ξέρεις πόσο ολοκληρωμένη νιώθω όταν βγάζω κάτι που νιώθω προς τα έξω; Όταν παίρνω την αρνητικότητα και την μετατρέπω σε κάτι όμορφο; Κανένας άνθρωπος ή υλικό δεν μπορεί να μου το προσφέρει αυτό.

Σχεδόν σας ακούω εσάς να λέτε «μα δεν έχω ταλέντο σε τίποτα» ή «μα δεν ξέρω τι μου αρέσει να κάνω». ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ!  Απλώς κάθεσαι και κλαίγεσαι. Πιάσε μία-μία Τέχνη αν αυτό χρειαστεί. Ένα-ένα άθλημα.




3. ΔΙΑΛΕΞΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕ  Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΟΟΟΟΟΟΣΑ ΣΚΙΛΣ ΑΠΌ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ! Έχετε ένα εργαλείο σαν το ίντερνετ στα χέρια σας, και μου λέτε για τα σχολεία που δεν σας μαθαίνουν τίποτα. ΕΙΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ; Αν θα θέλατε θα μαθαίνατε.


Στο σχολείο μου δεν είχαμε μάθημα ψυχολογία, ούτε συγγραφή, ούτε αστρονομία, ούτε φωτογραφία.

Μαντέψτε όμως που υπάρχουν αυτά. Στο ίντερνετ.

Γιατί να δώσω χιλιάρικα σε σχολές για να μάθω τα προγράμματα της ADOBE, ενώ υπάρχει το internet;! Δεν έχει υπάρξει στιγμή στην ζωή μου που έψαξα ένα tutorial για κάτι, και δεν το βρήκα. Σοβαρευτείτε λοιπόν και ψαχτείτε!

Μπείτε και στην διαδικασία να βρείτε ανθρώπους που αγαπάνε τα ίδια πράγματα με εσάς, μιλήστε για αυτό, μοιραστείτε ιδέες. Κι αν δεν βρίσκεις άτομα στην πραγματικότητα, ΜΑΝΤΕΨΕ, ιντερνετ.  Ψάξε συγγραφείς, αθλητές, ηθοποιούς. ΨΑΞΕ.

Εμπνεύσου.



ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ: Μερικά πράγματα ακόμη που θέλω να πω- ίσως σε βοηθήσουν όταν αρχίζεις και δεν βρίσκεις ξανά νόημα σε τίποτα.

Κάθισε σε ένα σημείο- κατά προτίμηση όχι το κρεβάτι σου – και δημιούργησε μια όμορφη ατμόσφαιρα. Για παράδειγμα, φτιάξε έναν καφέ, και κάθισε στο μπαλκόνι σου με ένα βιβλίο. Αν δεν διαβάζεις, πάρε ένα τετράδιο και προσπάθησε να γράψεις όσα νιώθεις και σε προβληματίζουν. Προσπάθησε ύστερα να φερθείς σαν να μην τα έγραψες εσύ αυτά. Σα να είναι ένα γράμμα από έναν φίλο που ζητά βοήθεια. Απάντα γραπτώς ότι θα απαντούσες και στον φίλο που σου. Κι αν νιώθεις πως είναι κάπως περίεργο αυτό, είσαι λίγο γελασμένος αν πιστεύεις πως θα βρεις καλύτερο φίλο από τον εαυτό σου.

Kι αν αυτό δεν βοηθήσει ή απλώς δεν έχεις την όρεξη και την δύναμη να γράψεις –γιατί έχω βρεθεί κι εγώ εκεί- απλώς γράψε για ότι έχεις μπροστά σου. Προσπάθησε όμως να μην είσαι απαισιόδοξος. Είναι τόσο εύκολο να μιλήσεις για το πόσο βρώμικοι είναι οι δρόμοι, για το καυσαέριο ή τα σκουπίδια. Το δύσκολο είναι να δεις την ομορφιά.

Είναι τόοοσο εύκολο να είσαι απαισιόδοξος κι αρνητικός. Επίσης είναι τόσο εύκολο να λειτουργείς με το σκεπτικό «ποιο το νόημα»; Ενώ στην πραγματικότητα, η ζωή δεν έρχεται με κάποιο εγχειρίδιο.

ΕΣΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ! Με βάση τα θέλω σου, τον χαρακτήρα και όσα αγαπάς να κάνεις. Μην περιμένεις να έρθει κάποιος άνθρωπος στην ζωή σου και να τα  αλλάξει όλα. Είτε αυτός είναι ένας φίλος, ένας σύντροφος, ένας γονέας, οποιοσδήποτε. Μην εξαρτάς την ευτυχία σου πάνω στην ύπαρξη άλλων ανθρώπων. Ναι, μπορούν να σε εμπνέουν και να σε βοηθάνε, να δίνουν λίγο περισσότερο νόημα, μα δεν μπορείς να ζεις στο σώμα κάποιου άλλου. Μην περιμένεις έναν άνθρωπο να έρθει να κάνει την μεγάλη αλλαγή στην ζωή σου, γίνε εσύ αυτός ο άνθρωπος.

Όπως έχω ξαναπεί πολλές φορές, το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσεις το πρόβλημα και το 2ο είναι να κάνεις κάτι για αυτό. Και ραγματικά…δεν ξέρω γιατί… Ίσως τους αρέσει να πονάνε, ίσως πιστεύουν πως αυτό τους κάνει ξεχωριστούς (κι ας υπάρχουν τόσοι άνθρωποι στον κόσμο σε αυτή τη θέση).
Ίσως απλώς έχουν βολευτεί. Μα γιατί να επιλέξεις να είσαι η χειρότερη έκδοση του εαυτού σου όταν μπορείς να είσαι η καλύτερη;!

Βγάλε την καταθλιπτική μουσική, βάλε κάτι χαρούμενο. Φτιάξε motivation playlist αν χρειαστεί.

Διάβασε, ΜΑΘΕ, επεξεργάσου, δημιούργησε, νιώσε την ολοκλήρωση για την οποία μιλάω πιο πάνω. Ξανά από την αρχή μετά. Μην βολεύεσαι. Μην σταματάς να μαθαίνεις.  Μην σταματάς να εξελίσσεσαι. Γίνε η καλύτερη έκδοση του εαυτού σου. Μην προσπαθείς να γίνεις κάποιος άλλος. Μην ζηλεύεις, εμπνεύσου.
Όχι, ποτέ δεν θα φτάσεις στο τέλος του πράγματος. Ποτέ δεν θα αγγίξεις την τελειότητα. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΤΕΝΑΧΟΡΙΕΣΑΙ; ΕΙΣΑΙ ΣΟΒΑΡΟΣ; Σου δίνουν εγγύηση πως πάντα θα έχεις λόγο να παλεύεις να μαθαίνεις, να ζεις, κι εσύ στεναχωριέσαι; Αντί να χαρείς που υπάρχουν τόσα να εξερευνήσεις. Που ξέρεις πως ποτέ δεν θα βαρεθείς;!

Αυτό ισχύει από πράγματα μεγάλα όπως το ίδιο το σύμπαν, μέχρι την πόλη σου. Καθώς γυρνάς σπίτι από την δουλειά ή το σχολείο, πάρε διαφορετικό δρόμο αυτή τη φορά, παρατήρησε τον δρόμο, τους ανθρώπους, μην πάρεις το λεωφορείο σήμερα. Κι αν χαθείς, ακόμη καλύτερα. Δεν έχεις κανένα ραντεβού να προλάβεις. Σπίτι σου πας, να κάτσεις στον υπολογιστή. Αυτό το κάνεις όποτε θες.

Αν χρειαστεί κόλλησε χαρτάκια γύρω στο γραφείο σου με ατάκες όπως «όταν νιώθεις πως θες να τα παρατήσεις, θυμήσου γιατί άρχισες» ή «γίνε ο άνθρωπος που θες να συναντήσεις. Η διαφορά που θες να δεις στον κόσμο.» Τι; Το θεωρείς γελοίο; Ας σε πουν γελοίο όταν θα έχεις καταφέρει ότι έχεις βάλει στόχο. Τότε δεν θα σε νοιάζει και πολύ. Στο εγγυώμαι.

Απλώς…σταμάτα να το σκέφτεσαι κι απλώς ΚΑΝ’ΤΟ.







..

Πολλοί θα αναρωτηθούν αν κουράστηκα γράφοντας αυτό το κείμενο. Η απάντηση είναι ναι, με πόνεσε λίγο το κεφάλι μου, χαχα, αλλά πραγματικά θέλω να σας βοηθήσω. Πραγματικά θέλω να προσπαθήσω να βοηθήσω έστω κι αυτόν τον έναν που θα το διαβάσει όλο.

Και δεν θα κάτσω να το ξαναδιαβάσω για να δω τι παρέλειψα  ή τι ορθογραφικά έκανα.

Ελπίζω να εστιάσατε σε αυτά που προσπαθώ να περάσω και να πω κι όχι στα ορθογραφικά.

Αυτά. Προσέχετε τους εαυτούς σας.