i went to leave for work today and i had a flat tire and im like an hour away from work/ my house to house sit so im basically fucked. i called my mom bc i don’t know shit about cars and she called the les schwab out here and they came to the place I’m staying to fill up my tire so i can drive to their store and they can repair it …….. so they repaired it and gave me a bill for $190 and i was like shit ok and the guy goes “alright you’re good to go” and im like …? Don’t I have to pay you???? And he was like nah it’s free. So when i left I was like wtf and I googled it and turns out if u get ur tires from them they repair them for free. HOWEVER my mom asked my uncle (who I got the car from) about the tires and they’re from COSTCO which means this guy just did it for free OUT OF THE KINDNESS OF HIS HEART and I almost started crying and i love them MORAL OF THE STORY IS THEY R SO SWEET

I’m 19, today. yay.🎈
I haven’t really changed from 11:59 last night.
But I do intend to grow wiser, become healthier, kinder, forgive more and learn to always count my blessings and say alhamdulillah. Also, learn to let go of what has not been, knowing that Allah swt wants the best for me no matter what. 💖💘💝💕

Oo Ma, Salamat.

Aga kong nagising mga bes. Yes naman being productive nanaman ang koya ninyo. So ang siste 7:30 ginising ako ng nanay ko. ganito ang pag kaka gising. (VERBATIM)

Me:  (sleeping, nag hihilik pa)
Mama: Nak, (tinawag ako sa pangalan ko sa bahay) Nak, gising ka na diyan yung jowa mo nasa baba, nasa sala na aalis daw kayo.
Me: Ano? saan? tumalon ng kama bumaba.
(Nagulat ako and na curious) *Sumigaw*
Me: Ma!!!! ano ba? ang aga aga. Wala pala akong Jowa. bakit mo ako ginising.
Mama: Nak, 10 ka na kase ulit gigising eh bibilin ko lang sayo yung bahay. tsaka may dadating na package mamaya sasabihin ko lang sana na wag kang aalis ng bahay hanggat wala yun. Love you nak. pasok na ako.
Me: Ma, sanay naman akong maiwang mag isa. tsaka hindi talaga ako aali wala akong pera. :( Pero di mo na sana ako ginising huhuhuhu.
Mama: Iwanan nalang kita 100 sorry na love you. :*

so ayun iniwanan ako ng pera ng nanay ko at 8 am nag linis ako ng kwarto ng kama ko hahahahahhaha nuna mga bes? kumusta life?

Mayroon nagtanong sakin bakit daw puro malungkot at heartbreak ang mga sinusulat ko. Sa totoo lang hindi ko din alam. Tinanong nya rin ako kung masaya pa daw ba ako relasyon namin ng boyf ko, tinawanan ko na lang sya e. Aabot ba kami sa ganito katagal kung hindi? Pero tbh, kahit ako hindi ko din alam. Pero gusto ko sumubok muli gumawa ng masayang mga sulat. Mga loveletters. Hayss, para kasing.. Di ko forte un ganun. Hahaha. Bahala na.

Everytime na nasasaktan ako, nababawasan yung feelings, love at pake ko sa isang tao. And kapag napagod na ako yun na yung nangiiwan ako na parang walang nangyari, parang walang pinagsamahan. Oo sa tingin ng iba ang dali ko nang iwan pero di kasi nila alam yung process na pinagdaanan ko, na pinagisipan ko at nagpalampas ako ng maraming pagkakataon, hanggang sa dumating nalang yung isang araw na ready na ako, ready na ako umalis. Kasi ayokong nasasaktan. Ang dami ko na ngang pinagdaanan, sasakatan ko pa ba sarili ko? Lol

Shoutout pala muna sa high school student na kumuha ng wallet ko kanina sa gym. Hahahaha busy lang kami kanina sa vball, nasalisihan mo agad ako. Sana makatulong sayo yan. Buti di pa ko nakapag-withdraw at 650 lang laman nyan, sana makabili ka ng makakapagpasaya sayo jan. Benta mo nadin yung bracelet ko kahit napakatagal na nyan sakin, may 500 din siguro yan, pambili nadin yan ng magandang ugali bes. Tapos yung kwintas ko ikaw na magpresyo, sana din makabili ka ng malinis na kalooban. Hahaha. Tapos sana pakiiwan nalang yung wallet kasi may sentimental value sakin yan, pati sana yung mga ID ko noon (na inipon ko pa) sa kahit saang banda sa school, baka may makakita tapos ibalik pa sakin dba. Bongga pag ganon. Di nako nag-aalala sa atm ko, napablock ko na bes kaya tapon mo na yan. Hahahaha sana pagpalain ka bwisit ka hassle ka sa buhay ko, papapuntahin mo pa ko ng Antipolo para lang makakuha ng bagong atm bwisit ka tlga pero God Bless parin… Kailan kaya ulit ako mawawalan? Hahahaha

I want to be the favorite food
You eat so I can taste your lips

I want to be the favorite music
You listen to, so I could
Hear your voice

I want to be the favorite tie
You’re afraid to lose
So that you’ll keep me right

I want to be your
“Favorite”

Rant.

I don’t want to post personal things here pero gusto ko nang mainis talaga. Kelan bako susuportahan ng mga kaibigan ko sa mga hilig ko. Yes, gusto ko ng arts like paintings, calligraphies, art museums, animations etc. Pero kahit kailan di ako nakarinig ng totoong suporta mula sa kanila. Sasabihin lang nila “Anung meron sa art museum na yun? Wag na tayo dun!”, “Sus, magcacaligraphy ka LANG naman eh”. Masakit, sobrang sakit para sakin. Lait na lait talaga ko, pero yung ibang miyembro namin parang go na go sila sa mga hilig sakin lang ata hindi. Ano ko alien? Self-support talaga ko lagi. Walang personal na nagmomotivate talaga sakin. Hindi nila alam sa bawat lait at di pagsuporta na binabato nila sakin, nandoon nako sa word na “super fustrated”, yung tipong gusto ko nang tumigil pero pag nakikita mo na kung nasan ka, ang hirap itigil. Nagdrodrowing at nag a-animate ako dati, pero tumigil ako. Why? Kasi walang nakaka appreciate kahit isa sa mga kaibigan ko. Stupid pero sobrang fustration at hirap narin dahil self-study lang itinigil ko na. Then here, sa pag cacalligraphy, gusto ko na din tumigil pero pag nakikita ko yung investment ko at yung pagod, naiiyak nalang ako. Kelan ba? Kelan bako makakakuha ng suporta? Kahit yun nalang eh. Kaya hanggang ngayon may trust issue ako sa sarili ko. Hindi ko kayang tumayo sa harap ng ibang tao dahil wala namang sumusuporta at walang gumagabay sakin. Ang hirap. Sobrang hirap. Napapagod nako.